این درسته نه اون مطالبی که سرویس اجتماعی شما توسط ایمیل دریافت و با تهدید منتشر میکنهمنظورم این "مطالب مرتبط" هست
در ضمن همشهری یکی از بهترین روزنامه هایی هست که تا حالا به طور کلی درمورد اینترنت منتشر میکنه
متشکرم. آشنایی اینترنتی و سپس ادامه ی آشنایی در دنیای واقعی گزینه ی مناسبیه. سلام امسال ششمین سال ازدواج من هست
با همسرم از طریق اینترنت آشنا شدم البته اشنایی ما به قصد ایجاد ازدواج و یا دوستی هم نبود
اما پس از مدتی احساس کردم که طرف مقایل میتواند همسر در خوری باشد و اقدام کردم خوشبختانه و خدا را هزار هزار مرتبه شکر همانجور که تحقیق کرده بودم همسرم بسیار بسیار خوب از اب در امد و دقیقاً مطابق با تحقیقاتم بود
همیشه اعتقاد داشتم که از محیطهایی مجازی اینچنین نمیتوان همسری انتخاب کرد اما وقتی این مسئله برای خودم اتفاق افتاد نظرم عوض شد
تابناکی های عزیز اگر فکر میکنید این نوشته بد اموزی دارد اصلا نوشته های مرا درج نکنید . سر بلند باشید حمید از تهران
مرسی از این اقدامتون من مدت زیادیه دارم تابناکومیخونم ولی تا الان نظری نداشتم ولی با دیدن این مطلب دیدم باید حتما یه چیزی بنویسم بابا بخدا اینا واقعیتهای جامعه ما هستن به خدا چند وقت دیگه این احمدی نزادوموسوی و دیگر اقایان از یادها میرن واین جوناهستن که گرفتار این عشقهای مجازی شدن و رفتن توی زندگی و با 1000جور مشکل دستو پنجه نرم میکنن تا میتونین بیشتر بنویسین راهنمایی کنین مردم رو ثواب داره بخدا این مطلب کاملا واقع گرایانه بود و در صورت نگاه مثبت مسئولا ن به این پدیده میتواند یک مشکل اساسی جوانان برای ازدواج که عدم شناخت صحیح و کامل از طرف مقابل میباشد را حل کند.با تشکر
بله,درسته.به پاي اشنايي در دنياي حقيقي نميرسد.اما اگر اشنايي حقيقي منجر به بازداشت شدن و به بازداشتگاه رفتن (همدان يا ساير شهرها)و غيره شود جه بايد كرد؟ 
dar morede 3, age taraf goft ghasde ezdevaj nadare va khodesham az masir kenar nakeshid, taklif chie بنده از سال 82 به صورت معتادانه !! به وب نوردي و چت رو آوردم و اين در حالي بود كه من مجرد و دور از خانواده در تهران كار و زندگي مي كردم . با اينكه كمي خجالتي بودم و هستم اصلا با جنس مخالف ارتباطي رو در رو نداشتم ولي با اين حال در چت خيلي آزاد و با فراغ بال با هركسي صحبت مي كردم .القصه در سال 84 احساس كردم با خانمي در وب وجه اشتراكاتي دارم ضمن اينكه ايشان منو به جلسات سخنراني هفتگي عمومي ديني يك آقايي دعوت كرد و من پاي ثابت جلسه شدم .
خلاصه پس از چند ماه از اين جلسات خواستيم همديگه رو ببينيم و ديديم و قرار بر ازدواج گذاشتيم و توافق كرديم كه از طريق متعارف عمل كنيم و در صورت قبول خانواده طرفين اين كار انجام بشه كه الحمدلله خانواده ها همديگر رو پسنديدند و الان 4 ساله كه من ازدواج كردم و به خوبي و خوشي زندگي مي كنيم و اين در حاليه كه من با اولين خانم و اولين خواستگاري عمرم زندگي متاهلي رو شروع كردم .
به نظر من بهترين روش آشنايي از طريق خانواده است ولي صحبت از طريق اينترنت من خودم وقتي كسي نامزدم را معرفي كرد گفتم من نميشناسم او هم نبايد بشناسد فقط بايد بدانيم كه به هم معرفي شده ايم بعد هم حدود يك ماه بدون استفاده از الفاظ احساسي چت كرديم و از خودمان و خانواده و ... گفتيم بعد كه ديديم با هم تفاهم فرهنگي - مالي و عقيدتي داريم قرار ملاقات و خواستگاري را گذاشتيم ؟
آيا اين روش بد است ! كه من بايد ماهها تحت فشار تمام خانواده باشم كه اينترنتي زن گرفتي !!!