آقا دو مدل برای حکومت هست 1- متکی بر تقوی فردی (مثل همین عکس ) که اگر همه بیت المال را هم دست یک فرد متقی بدهند هیچ خلافی اتفاق نخواهد افتاد (داستان عقیل و امام علی ع )
2- براساس وضع قوانین و مقررات و ساختار دقیق بطوریکه حتی اگر یک دزد هم وارد سیستم شود نتواند کاری کند
الان دنیا باروش دوم اداره میشود و البته تقوی فردی (در اسلام) و در دنیای غرب درستکاری و فرهنگ قانونمنداری نیز بر تثبیت روش دوم موثر است
ما در ابتدای انقلاب روش اول را اصلالت میدادیم و این عملا با توجه به نبود تقوی ... به معنای واقعی در عمل نتوانست ... موفق ظاهر شود البته یک استثنا بزرگ در این عدم موفقیت همان دفاع مقدس هست که بر مبنای روش اول در میان رزمندگان پیشرفت اما چون آنجا مال دنیا توزیع نمیکردند این روش موفق بود...
برادران عزیز مثل اینکه فراموش کرده اند که مرحوم حضرت ایت الله طالقانی ، آنچنان توسط ساواکی ها شکنجه شده بودند که چون در اثر این شکنجه های طاقت فرسا اسیب جدی بر مهره های کمر ایشان وارد شده بود و از طرفی ساواکیها می ترسیدند که وقتی ایشان به اجتماع برمی گردند، مورد غضب بیشتر مردم قرار گیرند برای نجات ایت الله طالقانی مهره از نقره برای ترمیم مهره های کمر ایشان استفاده کرده بودند که وقتی ایشان در مجلس حضور یافتند اینجانب که در آن زمان نوجوانی بیش نبودم به یاد دارم می فرمودند اگر پشت میز بنشیم بیشتر اذیت می شوم بنابراین براساس خواست خود زمین را برای نشستن انتخاب کردند البته علاوه بر این نیز از انجائی که ایشان علاوه بر مبارزه ، مفسر قران بوده واستاد اخلاق بودند می خواستند بگویند در عین اینکه انسان براساس تفکر اسلامی وانسانی باید اجتماع حضوری فعال داشته وگره ای از گره اموراجتماعی ، سیاسی و اقتصادی وفرهنگی جامعه خود را بازکند باید برای مراقبت از حب نفس از کرسی های مجلس که می تواند نشانه ای از قدرت باشد جلوگیری کند الته نه اینکه تارک دنیا باشد کمااینکه خودشان بعنوان یک مبارز در جامعه حضور داشته ودر صدر نمایندگان مجلس قرار داشتند واینکه علاقه ای نیز به ریاست ندارند وفقط به منظور حل مشکلی از مشکل اجتماع خود راکاندیدا مجلس نموده اند ودر واقع در قلبها ریاست می کردند ( بطوریکه حضرت امام خمینی بعد از فوت ایشان اضهار داشتند که مردم چنان بیل وکلنگی که مزار ایشان را می کند بوسه می زدند انگار که اورا پیغمبر زمان خود می دانستند) امید است ما نیز بتوانیم از ایشان یاد بگیریم ( حداقل، اندازه خودمان) سر از جیب غفلت برآور کنون / که فردا نمانی بخجلت نگون // کنون باید ای خفته بیدار بود / چو مرگ اندر آرد زخوابت چه سود // زهجران طفلی که در خاک رفت / چه نالی که پاک آمد و پاک رفت // تو پاک آمدی بر خذر باش و پاک / که ننگ است ناپاک رفتن بخاک . در آن زمان که مردم ایران از طاغوتهای ثروت پرست که هیچ به فکر مردم و مشکلات آنها نبودند و جز به خود و منافع خود نمی اندیشیدند . بیزار بودند آقای طالقانی میخواست بگوید ما همان روحانیتی را نیاز داریم که ساده زیست است و از تجملات گریزان است. و نیز میخواست بگوید این صندلیها بتدریج روحیه ی انسان را عوض میکند و روحیه را طاغوتی می کند.ولی در همان زمان خیلی ها هم با این روش موافق نبودند و میگفتند باید پرستیژ نمایندگی را در ظاهر حفظ کرد.
گذر زمان ثابت کرده که حق با آقای طالقانی بود.
بسیاری از نمایندگان و مسئولین جایگاه خود را برای خدمت به محرومین را فراموش کرده اند. متاسفانه.
امام خمینی در وصف او فرمود : او ابوذر زمان بود و زبان او چون شمشیر مالک اشتر ( درمبارزه با دشمنان حق و حقیقت ) بران بود پیام ایشان:دل نبستن به مناصب دنیوی و اخلاص عمل به ولی نعمتان مجلس که همان آحاد ملت می باشند
و شما شهروندان نيست!
* جاي اين عكس توي مجلس است .شاهد نمايندگان درس عبرتي بيآموزند.
* خدايش بيآمورزد.مردي بود از جنس مردم.پاك آمد و پاك رفت و در دلهاي مردم و تاريخ انقلاب منزل و ماوا دارد.