اگر انهدام پل موسوم به پل پیروزی توسط خلبانان اف 4 ارتش نبود این عملیات هیچ گاه حتی شروع هم نمیشد چه برسد به پیروزی. موضوعی که هیچ گاه به ان پرداخته نمی شود

بهتر بود لقب استالینگراد صدام به شهر فاو داده بشه تا به خرمشهر.
چون خرمشهر شهر کشور خودمون هستش.

پس چرا یک کلمه هم از نیروی هوایی و دریایی ارتش ننوشتید؟؟؟ اگه نیروی هوایی ارتش ارتباط عراقی ها رو قطع نمی کرد فکر می کنید اونا تسلیم می شدن؟

خدا رو شکر که طرح دوم (طرح بچه‌های سپاه) انتخاب و عملیاتی شد

دست تک تک رزمندگان اسلام رو باید بوسید که با از خودگذشتگی دشمن رو شکست دادن و سرزمین های مادری ایران رو پس گرفتند و باید گفت شرمنده همه شما هستیم که نتونستیم قدردان خون و جان شما باشیم و کشور ایران در چنین وضیعتی قرار گرفته و سرتاسر کشور فقر و دزدی و فساد و اختلاس فرا گرفته است.

بر عکس نوشتید مگر استالینگراد دست آلمان سقوط کرد ، خرمشهر سقوط کرد پس گرفتیم ، خرمشهر تابع ایران است نه عراق

یعنی عملیات غیر ممکن نیروی هوایی در بمباران و از بین بردن پل اروند که به طور کامل ارتباط ارتش عراق با سرزمین اصلی و عقبه خود را قطع کرد تاثیر و جایی در این عملیات نداشت؟

و یاد کنیم از خلبانان شجاع قهرمان ارتش جمهوری اسلام شادروان محمود اسکندری که با زدن پل ارتباطی خرمشهر باعث اسارت 19 هزار اسیر عراقی در خرمشهر شد وهمه آنهایی که در این پیروزی بزرگ نقش داشتند

وقتی این داستان ها را می خوانیم بیشتر به غلط بودن راه امروز پی می بریم.
چه شد آن همه ایثار ، چابکی ، درایت ، شایسته سالاری و ظفر مندی .
اگر امروز یکی از بدترین کشورها در همه زمینه های اقتصادی و فرهنگی و سطح رفاه مردم و میزان فساد هستیم ، قطعا نشان می دهد که راه غلط است ،
این غلط از سرتا پا ، زندگی مردم را مختل کرده ،
باور کنید اگر بار دیگر به ایران حمله کنند ، اینبار کسی نیست که جان خود را به دست بگیرد و برای حفظ میز و قدرت شما سینه سپر کند

با مطالعه آنچه مرقوم نموده اید باید گفت چند نکته اساسی از ذهنتان خارج شده است :
1ـ ایمان و اعتقاد راستین رزمندگان اسلام و غیرت دینی و ملی آنان و عزم راسخشان بر دفاع کامل از حریم ایران اسلامی و بازپس گیری خرمشهر قهرمان و آزادسازی خاک کشور از دست بیگانگان به سرکردگی آمریکای جهانخوار.
2ـ رهبری داهیانه فرماندهی کل قوا و گوش به فرمان بودن رزمندگان مفر ستیز اسلام تا پای جان
3ـ وجود هدفی مقدس در رزمندگان اسلام که همانا دین مبین اسلام است و روحیه شهادت طلبی آنان ، آنچه ما را پیروز کرد اعتقادات ما و روحیه شهادت طلبی رزمندگان ما بود که آنان را قهرمانانی شجاع ، چنگجو ، مدافع راستین و جویای رضای خالق متعال ساخته بود .
4ـ ضعف شدید ایمانی و البته بی ایمانی و بی اعتقادی دشمن خونخوار مزدور آمریکا و عدم وجود هر گونه هدفی جز مبارزه با اسلام و تصمیم به براندازی نظام دینی ما که به خودی خود منجر به ترس و اهمه آنان از قهرمانان ما شده بود و مبارزه خود را بر اساس ایدئولوژی پوچ و هیچ آغاز کرده بودند و این باعث شکست مستمرمفتضحانه آنان می شد .
5ـ رهبری آلوده به تمام نکبتهای محتمل دنیا ، مست از غرور و نکبت و نخوت اتکا به آمریکا و اذناب خونخوارش و تفکر پوچ و هیچ در جبهه دشمن ( شما رهبری شخصی مثل صدام حسین ملعون را بر جبهه دشمن تصور کنید که مست باده غرور و بی دینی و بلکه کفر او و همدستانش را در مقابل رهبری خدایی ما که گوش به فرمان اسلام و امام زمان است و اعتقاداتش را از انقلاب کربلا گرفته که همانا هیهات من الذله و مبارزه بی امان با یزید و یزیدیان تا پیروزی خون بر شمشیر بخشی از اعتقادات راسخ اوست )
6ـ و دهها و بلکه صدها ملاک دیگر که هر یک از آنها کافی است برای این پیروزی بزرگ و پیروزی های بعدی آن