nima
| 
۱۳:۰۳ - ۱۳۹۵/۰۲/۱۲
پاسخ
مسئولان عزیز علاوه بر حقوق بالا سالی چند بار هم به خودشون پاداش های چند ده میلیونی میدن! وقتی در بخش دولتی فقط بابت یک اسم حقوق و مزایای چند ده میلیونی و چند صد میلیونی می دهند بدون اینکه اندک ارزش افزوده ای نصیب اقتصاد کشور شود همین میشود که می بینید حالا بوید و 100 برجام برای مردم بیاورید. بله که میتونن چرا نتونن. به شرطی که رحیمی ها و کارت هدیه ها و مرتضوی ها و ب ز ها دوباره بیت المال بیفته دستشون. مسئولین اینقدر دریافتی دارن که فکر کنم اصلا به فیش حقوقشون نگاه نمیکنند حدود 3 سال است که لب به شیر نزدم. چون فقط می توانم به سختی برای کودکم شیر تهیه کنم. باور کنید با این حقوق کارمندی و کارگری ما پدران دهه شصتی مجبوریم از خیلی چیزها برای خودمان چشم پوشی کنیم. تا چند وقت پیش سعی می کردم با صرف نظر از خرید لباس و پوشاک برای خودم کسری ها رو جبران کنم. حالا دیگه رسیده به غذا و ... پاسخ ها
ناشناس
| | ۱۳:۲۰ - ۱۳۹۵/۰۲/۱۲
ر ندارم . سبزی پاک میکنم و ترشی خانگی درست میکنم و ماهی 3 تومن درامد دارم ولی نه میتونم شیر بخورم و نه لباس نو برای خودم بخرم نه رستوران و مسافرت برم فقط قسط میدم شبها هم نون و پنیر میخورم. من نمیدانم تو چقدر درامد داری ولی من با 3 تومن خیلی عقب هستم تو که جای خود داری. ولی تو بیمه و بازنشستگی داری من اگر خدای ناکرده پام به بیمارستان باز بشه باید بمیرم محمد
| 
| ۱۳:۲۴ - ۱۳۹۵/۰۲/۱۲
منم بیشتر از هفت ساله گوشت نخوردم. دو سه سالی هم هست که لبنیات نخوردم. البته نه به خاطر پول، به خاطر سالم بودن زندگی گیاهخواری. اینجوری برای خودت هم بهتره.
البته بی پولی خیلی استرس زاست. باید یک فکری براش بکنی. منتظر مسئولین نباش. اتفاقی نمی افته.
حبیبی
| | ۱۴:۱۹ - ۱۳۹۵/۰۲/۱۲
از هزینه اینترنتت بزن و شیر بخر بخور ناشناس
| | ۱۶:۰۰ - ۱۳۹۵/۰۲/۱۲
محمد گیاهخوار . کودکان چی؟ تازه گیاهان هم که الوده هستن. بچه ها هم شیر نخورن؟ صحبت از مسئولینه اقازاده جان با سه چهار ماه اختلاف ندن سر ماه بدن خوبه بدبختی کارخونه ها چند ماه با پول ما کار میکنن با منتم پس میدن - کارگران چون اغلب اوقات فراغت کمتری دارند و بیکار نیستند نمی توانند در فضای مجازی حضور گسترده تری نسبت به سایر اقشار داشته باشند. درنتیجه کمتر حرف آنها شنیده و کمتر از آنها دفاع می شود.- فرهنگ کار کمتر و درآمد بیشتر در جامعه جا افتاده است.
- کارگران زیادی را هم می شناسم که حتی بیمه نیستند و از ترس بیکار شدن جرآت اعتراض ندارند.
- کارفرمایانی را می شناسم فرزندان خود را به جای کارگران بیمه کرده اند در حالی که فرزندان آنها در بیرون کارخانه و کارگاه مشغول تفریح هستند. حتی یکبار یکی از فرزندان کارفرمایان را دیدم که تصادف کرده بود و در خانه بیمه بیکاری می گرفت.
کدام مسئولی می تواند زندگی آبرومندی با این دریافتی داشته باشد ؟ این حقوق یعنی بیچارگی یعنی بدبختی یعنی سرافکندگی یعنی دست در گریبان بودن با افسردگی و بیماریهای روانی باید به مسئولین آفرین گفت چه عدالت خوبی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ در عوض من به عنوانیک کارگر قول میدم با حقوق مدیران بتوانم زندگی کنم اصلا نیاز نیست حقوق آنها را کم کنید حقوق ما را اضافه کنید به خدا ما بخیل نیستیم