من ساکن تهرانم و بسیار ثروتمندتقریبا در هریک از شهرهای ایران خانه ای دارم وقتی به سفر می روم درنمی مانم که کجا بروم در تهران هم یک آپارتمان دارم در جنوب شهر و یک خودرو سمند
ثروتم را از راه کاملا مشروع بدست آورده ام نه اختلاسی کرده ام و نه حق کسی را خورده ام
تنها عامل ثروت من فکر می کنم اخلاق نیکو یی است که دارم با مردمان صادقم به هر شهری که می روم دوستانی می یابم و با آنها دوست می شوم دوستی نه از روی زیاده خواهی از سر صدق
به هر شهری که می روم کافی است به دوستی زنگ بزنم هرجا باشد خود را می رساند و به خانه اش دعوت می کند در برخی شهرها مجبورم به خاطر آنکه چندین دوست دارم به برخی از آنها زنگ نزنم تا مبادا دیگری ناراحت شود
ثروت از این بالاتر؟
ضمن آنکه پول در جای خودش هم لازم است و هم ضروری اما اخلاق خوش از هر پول و ثروتی بالاتر
«الَّذينَ آمَنُوا وَ تَطمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكرِ اللَّهِ أَلا بِذِكرِ اللَّهِ تَطمَئِنُّ القُلُوبُ» (الرعد – 28)ترجمه: آنها كسانى هستند كه ايمان آورده و دلهايشان به ياد خدا آرامش مىگيرد، آگاه باشيد كه تنها با ياد خدا دلها آرامش پيدا مىكند.
اگه یه بسته 100 دلاری شب زیر بالش بذاری و بعدا بچه دار بشی ، حتما چشم بچه به همون سبزی و قشنگی دلار میشه و بچه هم خوشبخت و عاقبت به خیر میشه.امتحانش تقریبا میشه 35 میلیون تومان ، ولی نباید قرضی باشه.
آیا جز این هست؟