ولی این رسم عالیه.همه که تو یه شب عروسی نمیکنن که داماد بخواد همه فضل ها رو برگردونه

این رسم یکی از بهترین و پیشرفته ترین اقدامات انسانی در جمع مردمان جنوب است .
اگر دست بالا بگیریم و فرض را بر این بگذاریم که از 8 هزار مدعو 1800 نفرشان هر کدام یک میلیون هدیه داده باشند این رقم فراهم آمده است اگر جناب شاداماد با انصاف و اهل حساب و کتاب باشد و یک ماهه این مبلغ اهدایی را به باد ندهد تا آخر عمر میتواند هم براحتی زندگی کند و هم هدایا را با دوبرابر به دیگر جوانهای تازه داماد هدیه بدهد .
اگر از کل مبلغ 200 میلیون هزینه عروسی را کسر کنیم و 100 میلیون هم برای دیگر هزینه ها کسر کنیم یک میلیارد و پانصد میلیون می ماند که چنانچه در بانک قرار داده شود ماهیانه 25 میلیون تومان سود عاید این حساب می شود .
حال اگر هر هفته هم عروسی یکی از میهمانان باشد و ایشان به هرکدام دومیلیون تومان برگردانند ماهی 8 میلیون می شود و ما میگیریم 10 میلیون باز 15 میلیون باقی می ماند .
دم همشون گرم دست دهندشون سلامت و زندگی هاشون بهاری .

چقدر رسانه ها از فرهنگ اصیل مردم ایران بی خبرند. این رسم در استان فارس هم وجود دارد. احتمالا در سایر استانها هم باشد. این چیز جدیدی نیست. البته لزومی ندارد که اگر مبلغی به داماد هدیه داده شده بیشتر یا حتی معادل آنرا برگرداند. این موضوع اخلاقی است. ایشان می تواند از این به بعد عروسی هیچ کس هم شرکت نکند و هدیه هم ندهد منتهی مساله آبرو مطرح هست.

اینکه گزارشگر محترم فرمودن این مبلغ شبیه جوایز بانک ها میمونه بیشتر به جوک شبیه هست تا واقعیت !!!!!! بانکها ۱۰ میلیون وام میدن ۱۷ تومن پس میگیرن.کجا بانکی بیشتر از ۵۰ یا ۶۰ میلیون جایزه داده؟؟؟؟

پول یکجا و پرداخت کم کم با فاصله طولانی....

ي جوري نوشتين درد دل كه فكر كردم چه خبره...خوب طبيعيه اين موضوع در اكثر نقاط ايران هست..ولي مبلغي كه جمع شده و حدود دو ميليارده واقعا مبلغ هنگفتيه...دمشون گرم ..

من خودم درد کشیده ام!همه حرفاش درست ولی دو برابر رو الکی گفته چون بستگی به این داره که عروسی طرف مقابل چه زمانی برگزار بشه (از لحاظ فاصله زمانی نسبت به عروسی داماد اول)و معمولا یک مقداری روی اون پول گذاشته میشه و پس داده میشه که دیگه مطمئا دو برابر نیست و فقط یک مقداری بیشتره
مثلا اگر عروسیش یک ماه بعد باشه و یک میلیون داده باشه نهایش 200 تومن میزلرن روش و لی خوب اگر 10 سال بعد بود اونموقع شاید دو برابر دادن

شاباش یا همان فضل در اکثر اقوام ایرانی و شهر ها و روستاها در گذشته رواج داشت

بنام خدا
این رسم در لرستان و ایلام و هست و ریشه در دوران ملوک الطوایفی دارد نه تنها عروسی که در غزا هم هست صاحب عروسی و عزا دفتری بر می دارند و مبلغ شاباش و پرسونه را در ان می نویسند .اینطور هم نیست دوبرابر جبران شود .رسم خیلی خوبی و کمک حال افراد ضعیف نه فقط از حیث مادی که بیشتر اهمیت دادن و احترام نهادن به ضعفای قوم است که ضعف مالی موجب فاصله گرفتن و به حاشیه رفتن ضعفا نشود . شاباش یا پرسه بستگی به شان افراد دارد و توانگر تر ها یی که کنس نیستند همیشه مبلغی بیشتر از انچه دریافت می کنند پرداخت می کنند و البته بعضا دوبرابر اما کسی هر گز کمتر از آنچه در یافت داسته پرداخت نمی کند .کار بسیار شایسته ای و بهتر از رسم کادو .به این می ماند که داماد یک وام بدون بهره از فامیل دریافت می کند و در وقت عروسی به همان نسبت .کمی بیشتر یا دوبرابر به دیگری کمک می کند

خیلی هم سنت خوبی است.هم کار ایشان راه می افتد هم بصورت تدریجی ومدت دار برمی گرداند.مگه بانک برای عروسی یه زوج ۶ تومن بیشتر میده که بیشتر شبیه صدقه است.