از این دولت و طرفدارانش چیز دیگه ای هم انتظار نمیره. مثل یک بچه مدرسه ای جوابیه نوشته. بغض و کینه ذر سر تا سر جوابیه اش موج میزنه. من در تهران دانشجو هستم و این اولین انتخابات مهمی بود که من آن را در تهران و از نزدیک دنبال کردم. باید اعتراف کنم که رسانه های مختلف در زمان انتخابات هویت خود را نشان دادند و نشان دادند که تا چه حد می توانند دروغ بنویسند. مثلا صداوسیما کیهان و ایران به نظرم تمام آبروی خود را هزینه کردند. در این میان من تابناک را یک منبع خبری قابل اعتماد-نسبت به بقیه- یافتم!!! این رسانه های دولتی ارزش آن را ندارند که حتی اسمشان برده شود، چون این توهم را برای خواننده ایجاد می کند که آنها دارای اعتباری بوده اند که خدشه دار شده!! اسمشان هم روزنامه نیست. تملق نویس دولت اند. خبرهایشان ارزش خبری ندارد ولی میتوان از آن برای دیدن حد آستانه تند روی و کج فهمی استفاده کرد. متاسفانه در ایران ظاهرا تند روی و لودگی و گستاخی به هیچ آستانه ای موقوف نیست!! تا جایی که با در پیش گرفتن روند نوین تمسخر و ارائه آمار و جداول دورغ - که اخیرا به شدت باب شده- سعی می کنند با تمام مسائل برخورد کنند حتی با این خبر تابناک!!!
این نیز بگذرد، به امید فردای بهتر!!!!
به نام خداباید بگویم که از خواندن این جوابیه، صرفنظر از محتوای
انتقادیه سایت تابناک، بسیار متاسفام. نمی¬ دانم این برآشفتگی و
عصبانیت موجود در ادبیات خاص !!! گردانندگان روزنامه ¬¬ای که با اموال
عموم اما به کام جریان حامی دولت اداره می ¬شود از چیست؟ آیا نباید همین
عصبانیت را اماره¬ای دال بر صحت انتقادات وارده بر این روزنامه دانست؟
از این گذشته، نمی ¬دانم چرا به جای پاسخ به سئوالات مطروحه در انتقادیه
تابناک، جوابیه روزنامه به مانند موضعگیری ¬های برخی از سران دولت
کنونی بوی مچ ¬گیری، تمسخر و لجبازی می -دهد. آیا همین رویکرد را نیز
نمی¬توان به حساب دولت ¬زدگی روزنامه ایران گذاشت؟ به نظر بنده همین
دولت زدگی است که اقبال عمومی نسبت به این روزنامه را علیرغم اوراق و
چاپ نفیس آن هر روز کم -فروغ¬تر می ¬سازد؛ نگاهی به پیشخوان روزنامه¬
فروشی ¬های تهران که هر روز عصر شاهد تعداد بسیاری از روزنامه ¬های به
فروش نرفته ایران است، دلیل این ادعا می ¬باشد. البته همگان می ¬دانند
که برخی از آمار ارائه شده با احتساب هزاران نسخه ¬ای است که همه روزه به
هزاران اداره دولتی، هواییماها و هتل ¬ها ارسال می -شود.
جالب اینکه
ضمن احترام به نظرات بازدید کنندگان محترم، این نظرات هم از خصایص
پیشگفته حاکم بر ادبیات جوابیه روزنامه ایران بی ¬نصیب نمانده
است.
نباید فراموش کرد که اطلاع ¬رسانی، در مقوله فعالیت ¬های فرهنگی
می ¬گنجد که یکی از اهداف ضمنی اما مهم آن اعتلای فرهنگ و ادب در مهد شعر
و شعور است. این حق مردم ایران است که از عملکرد موسساتی که با اموال
آنان اداره می ¬شود اطلاع یابند. شاید اگر متولیان روزنامه به جای
حاشیه¬ سازی فقط به انتقادات جواب می ¬دادند، واقعیت در روشنی بیشتری
قرار می¬گرفت.
همین که اینقدرعصبانی شده اندواین آمارهای دروغین راجمع کرده انددلیل برصحت گفته های تابناک است . با سلاممتاسفانه روزنامه ایران بیش از اینکه وظیفه اطلاع رسانی برای خود قائل باشد وظیفه تبلیغاتی قائل است و طبیعی است که روزنامه ای که هدفش جلب رضایت روسا و نه جلب رضایت مخاطب است موفق نباشد.
خدا وکیلی آگهی مناقصه های دولتی را از ایران بگیرن به درد پاک کردن شیشه هم نمی خوره!! 1- متاسفانه جواب شما در متن نبود2- چنین پاسخهایی صرفا ادبیات چارواداری است نه پاسخ یک نشریه فرهنگی باید تاسف خورد به حال فرهنگ وارشاد مملکت که داعیه داران وسمبل ان مدیرانی با این شیوه کتابت واین ادبیات است
اگر میشود از روزنامهی "ایران" درخواست کنید آمارهائی مربوط به 22 خرداد 88 به بعد ارائه دهند.