میدونم بازتاب نمیکنید اما نظر میدم :اقای محترم راهکاردرموردشماقبلااندیشیده شده.وتعریف شاغل روبه صورتیکه شماجزشاغلین محسوب شویدتغییردادن.پس اعتراض بیجاموقوف!!!!!
من هم يك كارشناس ارشد برق از بهترين دانشگاه هاي كشور هستم. مدت دو سال است كه به صورت ساعتي بدون هيچ مزايايي، بدون بيمه، نهار و سرويس در يك مركز وابسته به خود دانشگاه كار تحقيقاتي انجام مي دهم. دختر همسايه ديپلم من كه در توليدي كار مي كند بيشتر از من سابقه بيمه دارد. آقاي رئيس جمهور كه فرمودند اميد در جوانان در حد عالي است من به عنوان يك جوان 26 ساله هيچ اميدي براي زندگي و ادامه ان ندارم. با هزاران اميد و شب بيداري ها در يك خانه 35 متري جنوب شهر ، تحصيلم را ادامه دادم ولي حالا مي گويم كاش درس نمي خواندم با آنهمه مشكلات، كه حالا در نتيجه انهمه سختي هيچ چيز غير از چشم هاي ضعيف شده، معده مريض و اميدهاي از دست رفته ندارم. 
متاسفانه مادرم که مستمری بگیر بود این ماه با کاهش حقوق مواجه شد. خدا به داد این آقا عبدالله برسه. واقعا هر كسي نامه بده 50000 تومان مي گيرد؟ پس بگو اين پول هاي نفت كجا مي ره! با تشکر از دوست هم سن و سال خودم که اگرچه ایشان رو ندیدم ولی حرف مشترک خیلی از جوانان این سرزمین رو بیان کرد. . . من خودم فارغ التحصیل از دانشگاه تهران هستم که به قول خودشون نماد آموزش عالی کشور هست!!!! الآن حدود 4 ماه هست که هرشرکتی واسه کار میرم همه در جواب میگن " دولت بودجه عمرانی رو کم کرده ما هم از عهده حقوق کارکنان برنمیایم . . . شرمنده!!" جالبتر اینه که با چندتا از همین شرکتها اصلاً بحث حقوق رو مطرح نکردم و فقط قصد تجربه اندوزی در کنار تحصیلم رو گفتم، ولی بازم همون جواب قبلی. . . .آقای رئیس جمهور پس بودجه های عمرانی کجا هزینه میشن؟؟؟ در طرح های عمرانی یا در سفرهای دولت و در میان مردم؟؟؟؟
فکر میکنم وقتشه که بیشتر به فکر وضع مردم داخل مملکت باشین.
و آیا با استفاده از همین مبالغ نمی توان یک کار تولیدی کرد که آینده ی افراد را تامین کند؟