بله حق با شماست، متاسفانه برخلاف شعارهایی که دولت نهم می دهد (یا می داد) آنچه که همواره اتفاق افتاده بی توجهی به مشکلات پایه ای مردم در سراسر ایران بود.
توجه به سایر شهرها از سطح شانتاژهای تبلیغاتی و اقدامات ظاهری چون سفرهای استانی، سهام عدالت، توزیع برابر یارانه ها و سایر ادعاها و عملکردهایی که نگاه به نیازهای کوتاه مدت مردم داشت(البته بعضاً با خراب کردن آینده با تصمیمات خلق الساعه)، فراتر نرفت.
وانگهی اقداماتی که برای شرایط فعلی پایتخت انجام می گیرد و البته برای شرایطی به مراتب بدتر و دامنه دارتر از آن در سایر شهرهای ایران در سالهای اخیر صورت نگرفت، گواه روشنی براین ظن است که رسیدگی به سایر شهرها وشهرستان ها و مردم دانستن ساکنین آنها تا آنجا که ذهن ها و نظرات توده را دردوره ای به سمت ما متمایل کند کفایت می کند . و این هم با تأمین بخشی از نیازهای معیشتی به صورت مقطعی محقق می شود و نیازی به توجه به بسیاری مشکلات به صورت بلندمدت که چون مورد اخیر با تمام جنبه های زندگی مردم ارتباط دارد، نیست.
ناشناس
|
|
۲۳:۵۱ - ۱۳۸۸/۰۴/۱۵
0
0
پاسخ
تابناك خيانت مي كند
دشمن حمايت مي كند
ناشناس
|
|
۲۳:۵۱ - ۱۳۸۸/۰۴/۱۵
0
0
پاسخ
با سلام
می خواستم از مسولان عزیزی که داعیه مدیریت جهانی و صدا و سیما سوال کنم که اگر همین پدیده در کشورهای غربی رخ می داد چی می گفتید؟
این قدر آش شور شده که پدیده ای را که می شود با تعامل با کشورهای همسایه و حتی با ایجاد راهکارهای داخلی با استفاده از نظر متخصصان واقعی(!) حل کرد، از یک پدیده منطقه ای به پدیده ملی و همه گیر بدل شده است!
ناشناس
|
|
۲۳:۵۲ - ۱۳۸۸/۰۴/۱۵
0
1
پاسخ
یکی از هموطنان نوشته بود "این پدیده طبیعی است و در عراق خیلی بیشتر از این حرفهاست و آنها امکانات آب و برق و... هم ندارند. هموطنان صبور باشند تا در بلندمدت حل شود" بسیار مسخره است که ما همیشه خود را با کشورهای پایین تر از خود مقایسه کنیم و در ثانی این به اصطلاح پدیده به خاطر بی برنامگی اینطور شده است. ثالثاً تا موقعی که به تهران نرسیده بود، هیچکس توجه نمی کرد. واقعاً اینها فکر میکنند تمام ایران، تهران است. نمی دانند که با اینکارها روز به روز منفورتر می شوند.
ناشناس
|
|
۲۳:۵۴ - ۱۳۸۸/۰۴/۱۵
0
0
پاسخ
بله حق با شماست، متاسفانه برخلاف شعارهایی که دولت نهم می دهد (یا می داد) آنچه که همواره اتفاق افتاده بی توجهی به مشکلات پایه ای مردم در سراسر ایران بود.
توجه به سایر شهرها از سطح شانتاژهای تبلیغاتی و اقدامات ظاهری چون سفرهای استانی، سهام عدالت، توزیع برابر یارانه ها و سایر ادعاها و عملکردهایی که نگاه به نیازهای کوتاه مدت مردم داشت(البته بعضاً با خراب کردن آینده با تصمیمات خلق الساعه)، فراتر نرفت.
وانگهی اقداماتی که برای شرایط فعلی پایتخت انجام می گیرد و البته برای شرایطی به مراتب بدتر و دامنه دارتر از آن در سایر شهرهای ایران در سالهای اخیر صورت نگرفت، گواه روشنی براین ظن است که رسیدگی به سایر شهرها وشهرستان ها و مردم دانستن ساکنین آنها تا آنجا که ذهن ها و نظرات توده را دردوره ای به سمت ما متمایل کند کفایت می کند . و این هم با تأمین بخشی از نیازهای معیشتی به صورت مقطعی محقق می شود و نیازی به توجه به بسیاری مشکلات به صورت بلندمدت که چون مورد اخیر با تمام جنبه های زندگی مردم ارتباط دارد، نیست.
ناشناس
|
|
۰۰:۰۰ - ۱۳۸۸/۰۴/۱۶
0
0
پاسخ
تنها راه، پیاده کردن همان طرح آقای رضایی است، یعنی ایالتی یا فدرالی کردن کشور البته نه 6 فدرال بلکه حد اقل 20 ایالت مستقل اقتصادی باید ایجاد بشود. و هر ایالتی دارای قوانین اقتصادی خود باشد. هر ایالت باید دارای مجلس و فرماندار خود باشد که با رأی مستقیم مردم همان ایالت انتخاب شوند.
ناشناس
|
|
۰۰:۰۱ - ۱۳۸۸/۰۴/۱۶
0
0
پاسخ
آبادان و جنوب كه سهله الان ما تو تبريز تقريبا هر روز با اين اوضاع و هواي ناجور روبرو هستيم. و خوب البته كه خون مردم تهران از ماله ما رنگين تره كه به خاطر يه روز هواي گردآلود اينهمه گرد و خاك كردن و حتي يه روز رو هم تعطيل كردن!!!
عدل و فساد و تبعيض!!!!!!!!!!!!!!!!!
ناشناس
|
|
۰۰:۰۱ - ۱۳۸۸/۰۴/۱۶
0
0
پاسخ
بی تعارف بگم رئیس سازمان محیط زیست بود و نبودش توی این دوره فرقی به حال مردم و کشور نداشته ما که چیزی ندیدیم
ناشناس
|
|
۰۰:۰۲ - ۱۳۸۸/۰۴/۱۶
0
0
پاسخ
احسنت بر این مقاله نویس
ناشناس
|
|
۰۰:۰۵ - ۱۳۸۸/۰۴/۱۶
0
0
پاسخ
سلام
من می خوام یه چیز دیگه بگم و اونم اینه که اگه چند تا از عربهای عراق در اثر این الودگی نمی مردند واسه تهرانیاش هم کاری نمی مردند.
من ساکن خوزستان هستم و به خاطر همین آلودگیها کلی خرج درمانی رو دستمون افتاده.اونم با این وضع درآمدها.
بخدا خسته شدیم و دیگه بریدیم.
توجه به سایر شهرها از سطح شانتاژهای تبلیغاتی و اقدامات ظاهری چون سفرهای استانی، سهام عدالت، توزیع برابر یارانه ها و سایر ادعاها و عملکردهایی که نگاه به نیازهای کوتاه مدت مردم داشت(البته بعضاً با خراب کردن آینده با تصمیمات خلق الساعه)، فراتر نرفت.
وانگهی اقداماتی که برای شرایط فعلی پایتخت انجام می گیرد و البته برای شرایطی به مراتب بدتر و دامنه دارتر از آن در سایر شهرهای ایران در سالهای اخیر صورت نگرفت، گواه روشنی براین ظن است که رسیدگی به سایر شهرها وشهرستان ها و مردم دانستن ساکنین آنها تا آنجا که ذهن ها و نظرات توده را دردوره ای به سمت ما متمایل کند کفایت می کند . و این هم با تأمین بخشی از نیازهای معیشتی به صورت مقطعی محقق می شود و نیازی به توجه به بسیاری مشکلات به صورت بلندمدت که چون مورد اخیر با تمام جنبه های زندگی مردم ارتباط دارد، نیست.