ای جان دلم .. دخترکم... به خدا اشک تو چشام جمع شد. من خودم دختر دارم. خدایا تحملش غیر ممکنه. خدایا این چه آزمایشی بود؟
مارکو
|
|
۱۵:۴۴ - ۱۳۹۴/۰۷/۰۱
3
6
پاسخ
والدین عزیزتسلیت میگم. امشب سر نماز از خدای رحمان براش طلب آمرزش و برای شما طلب صبر و شکیبایی میکنم.جایگاهش در بهشت باد.
محمد جوادی
|
|
۱۵:۴۷ - ۱۳۹۴/۰۷/۰۱
0
0
پاسخ
بیچاره پدر و مادر شکایت به هیچ جایی نمیرسه , آخرش اینه که کمیسیون پزشکی اعلام میکنه ما مقصر نبودیم .
ناشناس
|
|
۱۵:۵۶ - ۱۳۹۴/۰۷/۰۱
0
0
پاسخ
انا لله وانا علیه راجعون خدا بهتون صبر بده
ناشناس
|
|
۱۵:۵۹ - ۱۳۹۴/۰۷/۰۱
0
0
پاسخ
اینها همون دکترهایی هستند که با کوچکترین انتقادی، فریاد مظلومیتشان را به کره ماه هم میرسانند!!!
فرشید
|
|
۱۶:۰۰ - ۱۳۹۴/۰۷/۰۱
1
5
پاسخ
خدایا به این پدر و مادر داغدار صبر عطا بفرما،به لطف و کرمت
مهدی
|
|
۱۶:۰۱ - ۱۳۹۴/۰۷/۰۱
0
0
پاسخ
بی هوش کننده های چینی !!!!
بیطرف ناظری
|
|
۱۶:۰۴ - ۱۳۹۴/۰۷/۰۱
5
21
پاسخ
من میدانم ان مادر و پدر چه حالی دارند و از صمیم قلب تسلیت می گویم. ولی علت مرگ کودک زیر بیهوشی می توانست ناشی از علل غیر قابل پیشبینی ویکی از شایعترین ان همان Malignant Hypertermia یا افزایش بیش از حد درجه حرارت بدن ناشی از حساسیت دارویی یا بیماری زمینه ای باشد . کودکی که باید بی هوش شود الزاما ناشتا باید باشد و هیچ ایرادی به این کار وارد نبوده واگر ناشتا نباشد که بیهوشی مخاطره امیز است. در کل ضمن الزامی بودن بررسی دقیق نه تنها از منظرتعیین مقصر بلکه تعیین علل زمینه ای که به علم پزشکی در جلوگیری از بروز این حالت و شناخت بیشتر این مورد و موارد ناشناخته دیگر کمک نماید بسیار نیازمندبم.ولی برای چند لحظه هم خود را جای پزشک ببیهوشی بگذاریم که هر روز کودکی را باید بیهوش کند که نمیداند و تا به این لحظه هیچ کسی نمی تواند پیشبینی کند که او دچار این حساسیت هست یا نه. و این حالت هر روز وهر روز وهر روز ..... تکرار میشود. اشتباه نکنید من نه پزشکی را ادامه می دهم ونه همسرم که متخصص بیهوشی است این شغل را ادامه می دهد. زمانی که در جبهه غرب بودم با میدان مین برخورد هایی داشتم ولی عبور کردم . فقط یک لحظه فکر کنید که تا اخر عمر هر روز مجبورید روی میدان مین بروید وبدون هیچ گونه افتخاری و با برچسب مقصر وعامل مرگ دلبند ترین موجودات یعنی کودکی نابود شوی و از همه هم لعن ونفرین بشنوی. من که بریدم وعطا را به لقا بخشیدم وبسیار از بخت خود شاکرم که نه در هنگام جنگ ونه درانجام حرفه ی پزشکی مین زیر پایم نرفت. فقط یک لحظه از خود بپرسیم که بالاخره چه کسانی باید زیر بار این مسولیت بروند ومثل من پس از بیست سال کم نیارند.؟
اميد
|
|
۱۶:۱۲ - ۱۳۹۴/۰۷/۰۱
1
5
پاسخ
كاش اين مطلب را نمي خواندم دلم شكست خدا به اين پدر و مادر صبر عطا كنه خدايا دل اين پدر و مادر رو خودت شاد كن
ناشناس
|
|
۱۶:۱۴ - ۱۳۹۴/۰۷/۰۱
0
0
پاسخ
آخر و عاقبت آمدن به این دنیای کثیف مرگه کاش هیچوقت نمیآمدیم دنیای وحشتناکیه