ما عادت داریم واقعیت را کتمان کنیم .ما مردمی: عصبانی .گریان. بی حوصله .وغرق در مشکلات هستیم. من خیلی سعی میکنم خودم را کنترل کنم اما نتیجه این تحقیق را تایید میکنم.واقعا تو این مملکت بخواهی عصبانیتت را کنترل کنی مثل این میمونه که با یه وزنه سنگین خلاف جریان آب شنا کنی
معلومه که عصبانی هستیم. ببینید من یه جوانم که 25 سال سن دارم خدمتم رو به کشور کردم .واسه اینکه منت کسی رو نکشم و بتونم زندگی کنم دارم مثل سگ کار میکنم زیر فشار 20 ملیون قرض و وام و این چیزام. آرزومه ازدواج کنم و خونه و ماشین داشته باشم و مثل یه آدم زندگی کنم.
ما اسیر تعصباتیم به چه گناهی ما باید جایی زندگی کنیم که نتونیم یه ماشین داشته باشیم یه کار یه زندگی معمولی.
گناهمون چیه چون تو ایران به دنیا اومدیم؟؟؟؟نمیفهمم دیگه نظر سنجی نمیخواد بیایدمن از زبون همه بچه های هم سنو سالم میگم که دارن از زور بیکاری و چی و چی معتاد میشن از نداشتن برنامه واسه ازدواج و زندگی همش دنبال ناموس مردمن .بعله ما ناراحتیم اعصابمون خرابه خیلی هم خرابه......
با سلام هفته قبل ساعت یک نیمه شب مادرم را به اورژانس بیمارستان شریعتی بردم ناگهان صدای عربده مردی را از اورژانس شندم وبعد از ان خانواده این مرد در عمرم یک همچاین صحنه ای را ندیدم بخاطر بیمارشان بود ایا ما عصبا نی نیستیم سلام اخر نیستیم ولی فاصله زیادی باهاش نداریم
کارکه نیست....
اگر باشه یا پولتو دیر میدن یا پولشو انقدر کمه که کفاف زندگی رو نمیده سن ازدواج و شرایطش سخته این باعث میشه منه جوون نتونم احساساتم رو تخلیه کنم باید یه جنس مخالف کنارمن باشه تا باهاش انس بگیرم.
وضع خیابونها فخر فروشی پولدلر ها که هیچ دزدی ها که هیچ نبود امکانات رفاهی خوب و سرگرمی مناسب با درامد مردم وخیلی مشکلات دیگه....
ایا نباید عصبانی بود؟؟؟
اينكه خشونت توي رفتار اجتماعي ما ايراني ها زياد هست را كسي تا نره اونور مرز و با رفتار فقط اروپايي ها مقايسه نكنه به اين نتيجه نميرسه. ولي پر واضحه كه ما ايرانيها غمگين ترين و افسرده ترين مردم دنيا هستيم و همه متخصصين روانشناسي به طور واحد اعلام كرده اند ريشه خشونت در بيماري افسردگي براي جوامع هست. ريشه ي غصه هم توي كشور ما مشكلات اقتصادي مردم هستش كه اونم به عملكرد غير مسئولانه ي دولتمردان بر ميگرده در حالي كه ما با اينهمه ثروت- كه معادن ما فقط صد سال ديگه و نفت ما لااقل 50 سال ديگه و گاز ما بيش از صد سال ديگه ما رو گارنتي ميكنه- بايد شاد ترين مردم دنيا باشيم. در حالي كه بيش ازاينها زير خاكي كشف نشده داريم. در حالي كه كشور ما مستعد ترين كشور خاورميانه براي صنعت توريسم، كشاورزي ، دامپروري و بكرترين كشور براي صنايع پيشرفته و سرشار از مغز هاي متفكر وتحصيل كرده ودانشمند هايي هست كه فقط ار دانشگاهها دارن ميان بيرون ونه از جاي ديگه اي و اين سرمايه هاي متحرك بايد كف خيابون راه برن و وقت تلف كنن بدون اونكه ازشون براي آبادني و بهبود وضع اقتصاد و روحيه ي ملت استفاده بشه. متاسفم كه عنوان دانشمند وفاضل و عالم توي اين مملكت به كسان ديگه داده ميشه نه به دانشگاهيان!!! پس به مردم وسئولين بگين : " باش تا دولت صبحت بدمد " عصبانیت وقتی حادث میشه که انتظار ما برآورده نشه. و این موضوع در روز شاید بیشتر از 20 بار برای هر ایرانی از لحاظ عمدتاً مالی به وقوع میپیونده.چون ما ملتی هستیم که اندازه و قدر دهن خودمونو میدونیم و انصافاً هم لایق بهتر از اینهاییم.
مشكل از خانواده شروع ميشه،اينكه انسانيت بايد اول در خانواده اموزش داشته باشه،اينكه خوب بودن تقدير شه نه موفقيت در مسائل ديگر اينكه گرگ بودن به كودك تلقين نشه،چشم و هم چشمي ،حسادت،...از بين بره اينا بايد در خانواده اموزش داده شه كه كودك برا نمره خودكشي نكنه،اگر خانواده از نظر رواني سالم باشد و درستي و سلامت نفس را ياد بچه ها دهيم و موفقيت را منوط به لوكس گرايي و دل شكستن و ايجاد عقده نكنيم مشكل عصباني بودن غمگين بودن حل ميشه،اينا به حاكميت ربطي نداره بايد از درون به فرزندان و خودمون ياد بديم دست بگيريم تا دستمون گرفته شهالتماس دعا
ترجیح میدم در مورد جمع هم قضاوت نکنم و نظری ندم ( سوال دوم ) ...