جای خالی سریالهای عطارن و مدیری کاملا حس میشود تا مردم اخر روز خنده ای بر لبانشان بنشیند

من 5 ساله تلویزیون نگاه نمیکنم خیلی راحتم اعصابم هم راحته به جاش وقتمو صرف بیرون رفتن با خانواده میکنم ماشاالله اینهمه پارک و بوستان و جنگل ریخته تو تهران خرجی هم نداره خیلی زود تلویزیونو فراموش میکنید

بنظر اوایل داستان رویایی یا عرفانیه، بعدپشت بندش سختی و سولوکه؟ مخاطب سن بالا داره ولی مخاطب با سن پایینتر و جوان کمند چون واقعی نیست و افسرده میکنه.

فقط خندوانه و از اين دست برنامه ها نياز امروز جامعه ماست . جامعه ماواقعا كم مي خنده خيلي شاد نيست و اينا بستري براي خشونت هاي امروزي شناخته ميشه

من اشکالات ساخت این سریال رو قبول دارم ولی به نظرمن ازخیلی جهات نسبت به سریالهای به اصطلاح طنزکه حرفی به جز مسخره بازی ولودگی ندارن بهتره معنی عشق ودوست داشتن که چقدرانسان هارو میتونه عوض کنه معنی ، معنی خوب بودن خالص که چقدرمیتونه اطرافیان رو تحت تاثیر قراربده . تو فرهنگ ما برخی از لوطی گری ها ومردونگی هارو هم نشون میده . درکناراون سرک کشیدن توزندگی دیگران (بد) و کمک وحمایت به همدیگررو به تصویر میکشه . من درکل راضی هستم و این جو سریالهارو نسبت به سریالهای ماهواره ترجیح میدم

همه نظرها رو قبول دارم

فیلم آیینه جامعه است. نویسنده مطلب فراموش کرده که در کدام جامعه زندگی میکند. اگر هم دو سه تا زن بیوه هستند که زندگی را اداره میکنند حتما درد دل آنها را گوش نکرده است. این سریال، که در بی محتوا بودنش حرفی نیست، تا حدی توانسته جامعه را بازتاب دهد.

دو لوکیشن لازم برای ساخت سریالهای ایرانی :

- بیمارستان
- قبرستان

یعنی این دو مکان رو از کارگردان بگیری هیچی نمیتونه بسازه