اگر صعود شیرین ایران در برابر استرالیا در جام 98 یادتان بیاید و اینکه ملت چقدر شادمانی کردند، یه بمده خدایی گفت: این شادمانی برای ملت گران تمام می شود. و امروز می بینید که آقایان کاری کرده اند که برای باخت تیم ملی، ملت شاد می شوند، و این دقیقا آن چیزی است که حضرات آرزویش را می کردند.پس دلیلی برای شادی به خاطر باخت تیم ملی و بازیکنان با غیرتش که حتی در چنان بازی مهم هم ملت را تنها نگذاشتند وجود ندارد.( سعید از بناب)

سلام بر تابناکیهای عزیز
واقعا همینطور است وقتی دخالتهای سیاسی بیجا در ورزش باشد و بخواهند از ورزش سواستفادهای سیاسی شود همینگونه هم باید باشد.
اگر سیر ناکامی های ورزش کشور را دنبال کنیم و دلایل آن را پیگیری کنیم باید این چند سال اخیر را به عنوان دوران سیاه ورزش بدانیم.
مگر ما در المپیک پکن چه کار کردیم؟
اگر استرسی که با حضور این آقا در مسابقه کشتی بر فردین معصومی نبود شاید می توانستیم بعد از چند سال ناکامی کشتی را جبران کنیم ولی باز هم نشد؟
اگر برنامه ریزی لیگ فوتبال دقیق بود و در فواصل مختلف به خاطر بازی هایی که اصلا سودی برای تیم ملی نداشت تعطیل نمی شد الان هم در جام جهانی بودیم و هم باشگاههای ما در آسیا نتیجه می گرفتند.
آیا فوتبال ما از ازبکستان ضعیف تر است؟ آنها کجایند و ما به کجا رسیدیم؟
چرا سیاست باید وارد انتخاب مدیران عامل باشگاهها و مربی تیم ملی شود ؟
من خودم به آقای دکتر رضایی رای ندادم ولی ایشون یه برنامه بسیار عالی و یه راهکار برای خروج ورزشمان از بحران دادند ای کاش و ای کاش گوش شنوایی باشد......
< ایشان گفتند ما باید وزارت ورزش داشته باشیم تا وزیر مربوطه به نمایندگان مردم در مجلس پاسخگو باشد و تاکید کردند باید مدیران ورزش تخصص ورزشی داشته باشند یعنی باید در زمینه مورد نظر زحمت کشیده باشند نه به صورت دستوری انتخاب شوند.>
به امید روزهای بهتر برای ورزش ایران عزیز

مچ بند ها گویای همه چیز بود اینکه در فدراسیون چه میگذرد و چه کارهایی برای تخریب خودی ها انجام نمیدهند. آنها تشنه قدرتند و میخواهند همه چیز را فدای منافعشان کنند حتی غرور ملی. من از شکست تیم ملی نه تنها خوشحال نشدم ناراحت هم شدم چرا اینطور میگید؟ این نام ایران بود که شکست خورد از شما بعیده که این حرف ها رو بزنید . آنهایی هم که خوشحال شدند اشتباه میکنند .آیا درست است که ما این فدراسیون ضعیف رو رها کنیم تا ناکام بماند و خوشحال شویم. اگر مشکلی وجود دارد باید حرف زد نه اینکه سکوت کرد و کاری نداشت. خدا پدر عادل فردوسی پور رو بیامرزه که اینها رو به چالش کشونده. برنامه 90 هم که فعلا به خاطر مسائل امنیتی تعطیله ما بیصبرانه منتظر این برنامه هستیم. یادتون نره نام ایران بود که تحقیر شد . مشکلات رو رها نکنید و شجاعانه به سراغش برید قبل از اینکه آن به سراغ شما بیاید. همه مسئولیم فدراسیون 100 برابر بیشتر.

واقعا گل گفتی قابل توجه دوستانی که میگن تحلیل سیاسی بوده: اگه اشخاص سیاسی کشور اینقدر خودشونو قاطی همه چیز نکنن اوضاع بهتر میشه پاقدمشونو در بازی مقابل عربستان فراموش نکردیم اونقدر هم وضع این تیم خراب بود که مچ بند سبز بازیکن ها که به نشانه پیوستن به مردم بود مشکلی رو حل نکنه!!!!!!

آقی سردبیر دمت گرم

آقا حرف دل مارو زدید دستتون درد نکنه.ما با بچه های خوابگاه تا دقیقه 88 که پیروز میدان بودیم ماتم گرفته بودیم اما همین که مساوی کردیم انگار دوبارهمتولد شده بودیم.ما همش خداخدا میکردیم که نکنه به جام جهانی صعود کنیم.(این نظر هم بره پیش بقیه نظرامون که هیچ وقت ندیدیمشون. کیه به کیه)

معلومه که همه دوست داشتن ببازیم. غیر از بود که اگر می بردیم بی اخلاق ها بزرگ می شدن؟

سعود یا صعود ؟

با سلام
من بعد از باخت ایران واقعا خوشحال شدم . بعد ار کاری که با رای ما کردند من هیچ تعلق خاطری به ایران ندارم .

پس من تنها نبودم.دلم می خواست تیم ما ببازه اما روم نمیشد بگم.ظاهرا خیلی ها این آرزو رو داشتن !!!!!! دیگه خیلی احساس گناه نمی کنم.ممنون