با سلام.بنده به عنوان یک بیننده اصلا از این سریال راضی نبودم. ولی نقدهایی که به آنها اشاره شد، طبق معمول عامه جامعه را فراموش کرده است. اگر اغلب مردم جامعه ساعتی با این برنامه- هرچند بی محتوا و تکراری- خوش بوده اند، برنامه رسالتش را انجام داده است. چرا همیشه فکر می کنیم تلویزیون همه برنامه هایش باید برای قشر روشنفکر باشد؟ آیا سریال به اصطلاح "یانگوم" چیزی برای ارائه داشت؟ ولی طرفداران زیادی هم داشت و باید به این سلایق نیز احترام گذاشت.
man ba nazare tamame kasani ke pishraft va takamol dar saakhte barname haye tanz ro mikhahand movafegham, amma agar in nazarat mige ke behtare barnameye tanz saakhte nashe agar mikhad zaeef bashe, man sad dar sad mokhalefam, barnameye tanz har shab bad az koli sakhti o gereftari o narahati dar toole rooz ke har kas be noee gereftareshe, vaghean baraye aksariyate mardom lazeme, hatta age tekrari shode bashe, hala agar tahavvol rokh bede ke che behtar. daste hameye kasayee ke bekhatere neshundane ye labkhand rooye labaye ma zahmat mikeshan dard nakone. 
به نظر بنده پخش يك چنين برنامه هاي بي محتوايي تنها توهين به مخاطبان آن است.آن هم در كشور ي مثل ايران كه به لحاظ طنز يك از غني ترين كشورهاست وانتظار مي رود ازيك رسانه ملي كه ساعتي از اوقات پر دغدغه و پر تنش مخاطبانش را با لحظه هاي خوش وغني از طنز ناب پركند. 
همانطور كه همه مي دانيم يكي از ضعف هاي بزرگ رسانه در توليد طنز تلويزيوني و مخصوصاً مجموعه ها ي نود شبي نداشتن فيلمنامه خوب و با محتواست. اما به نظر من اين ايراد فقط به تهيه كننده و كارگردان و نويسنده اين مجموعه ها بر نمي گردد. بلكه ايراد به مسئولين و مديران رسانه مربوط مي شود كه دقت نظر در به ثمر رسيدن اين مجموعه ها ندارند كمااينكه اگر مديران رسانه سختگيرانه تر و دقيق تر نظارت كنند مي توان از همين برو بچه هاي طنز هاي نود شبي از نويسنده و كارگردان و بازيگر و ... كار بهتري را ديد. براي نمونه عرض مي كنم سال گذشته طرح يك مجموعه نود شبي توسط يكي از زير مجموعه هاي صداوسيما ارائه شد كه تقريبا نيمي از فيلمنامه آن توسط يكي از معروف ترين نويسندگان فيلمنامه در كشور نوشته شده بود و مابقي هم در دست نگارش بود.وقتي طرح و فيلمنامه ها به يكي از شبكه ها ارائه شد نظر شوراي فيلمنامه آن شبكه اين بود. فيلمنامه اهميتي ندارد. مهم تيم تهيه مجموعه اعم از تهيه كننده و كارگردان و بازيگران مجموعه است. و كار نگارش يافته را كه به شهادت بسياري از اهل فن مي توانست كار خوبي از آب در بيايد رد شد. بنابر اين مي بينيد كه محتوا و فيلمنامه در اين كارها اصلا ملاك نيست. وقتي از نظر مديران رسانه فيلمنامه و محتوا هيچ اهميتي ندارد از كس ديگري نمي توان توقع داشت تا بحال چند بار سعي كردم اين سريال را نگاه كنم، ولي هيچ وقت نتونستم تا آخرِش پاي تلوزيون بنشينم! بنظرم اين سريال به اصطلاح طنز! آنچنان سطح پايينه كه مدام احساس ميكنم عوامل توليد، مخاطب رو دست كم گرفتن و ميخوان عمدا يا سهوا به بيننده توهين كنن!
ديالوگ و گفتگوي رايج در سريال آنچنان سطح مبتذلي داره كه صد رحمت به محتواي جكهاي پيامكي!
بعيد ميدونم كه از ديدن 1000 قسمت از اين دست سريالها حتي يك كلمه حرف حساب در بياد يا بشه يك جمله مفيد آموخت.
هزار افسوس، كشور عزيزمون ايران با اين پيشينه كهن و ادبيات پر افتخار و برخورداري از بزرگاني همچون رودكي، فردوسي، عطار، سعدي، مولانا و حافظ كه از آثار هر كدومشون ميشه سالها برنامه هاي جذاب و آموزنده سينمايي تهيه كرد و به خردسالان تا كهنسالان ارايه نمود، مردم مظلوم اين خاك و بوم مجبور به ديدن چه برنامه هايي هستند!
دريغ و درد و هزاران افسوس.
من نمیدانم چه اصراری در صدا و سیما هست که اینطور کیفیت را فدای کمیت کنند. سریال چارخونه واقعا به اندازه ده قسمت هم مطلب گفتنی نداشت چه برسد به حدود نود قسمت!! حتی خود مهران مدیری هم گاهی در این سریالهای نود قسمتیش کم میاورد و مرتب از مردم عذرخواهی میکرد که درست میشود و در قسمتهای بعد بهتر میشویم و ... ای کاش این سریالها همان هفته ای یک بار پخش شوند اما روی محتوا, داستان و متن گفتگوها و رفتارها بیشتر فکر شود. وقتی داستان بی محتوا و بی مزه است بهترین استعدادهای بازیگری چه کار میتوانند بکنند... به نظرم كسادي بازاز سينما باعث شده تا بازيگران و كارگردانان به سيما تنها به چشم يك نانداني نگاه كرده و هجوم آورند و به ساختن سريال هايي از اين دست روي آورند، نكته اي كه در مورد سريال هاي طنز از اين دست به نظر مي آيد آنست كه اينگونه سريالها در صورت جذب مخاطب پس از آنكه به يك نقطه عطف مي رسند آنقدر پس از آن اصرار بر ادامه ساخت سريال مي نمايند كه به راحتي مي توان پوچي و تهي بودن موضوعات و داستان هاي آن كه موجب بي حوصلگي تماشاچي مي گردد را ديد .اگر دقت كرده باشيد يكي از علل موفقيت سريال برره اتمام به موقع سريال و كش ندادن آن بود. براي همين است كه مي گويم اينها به نظر تنها به كسب درامد و انتفاع شخصي فكر مي كنند نه چيز ديگر. * بنده هم با نظرات بالا موافقم . لازم مي دانم يك نكته عنوان كنم آن هم اينكه چرا ما شخصيت هاي كه در تاريخ كهن ما وجوددارد مثل ملا نصرالدين استفاده نمي كنيم كه گارگردانهاي محترم با كمترين ويرايش و به روز آوري مي توانند بهترين برنامه هاي طنز را بسازند.
متاسفم برای صدا و سیما که به این راحتی بیت المال رو هدر می دن .
آخه سر تا ته این برنامه بی مزه که هر هشت نه تا در میون یکیش قابل تحمل بود چه مشکلی از مملکت رو حل می کنه . متن بسیار ضعیف این سریال از یه طرف و سوژه های صد بار تکرار شده در برنامه های قبلی از طرف دیگه از این برنامه یه برنامه بی مزه و وقت گذران ساخته بود . حتی بازیگرای توانایی مثل آقای شجاع کاوه و لولایی هم با بازی ضعیف و متن ضعیفتر خراب شدن . امیدورام که اگه در آینده نزدیک سیما قراره برای همچین برنامه هایی بودجه در نظر بگیره و قرارداد ببنده اول به طور آزمایشی یه مقدار قرارداد ببنده و اگه مورد استقبال نبودند قرارداد بعدی رو نبنده