اولا دهه شصتی متولدین 1360 تا 1369 را شامل میشود. در ثانی ما دهه 60 ها بچه های جنگ زده ای هستیم که با کوپن و دفترچه ارزاق و خاموشی های پی در پی برق و صدای وحشتناک اژیر خطر و دویدن به پناهگاه و رفتن در کلاسهای پرجمعیت بیش از 45 دانش اموز و امدن تازه تلویزیون های رنگی کنترل دار در اوایل دهه 70 و غلبه بر نرخ عظیم جمعیت 2 میلیون نفری کنکور برای ورود به دانشگاه و بسیاری مشکلات دیگر به سال 1394 شمسی رسیدیم. با سختی و با کم بزرگ شدیم و کم توقع و رنج طلب بار اومدیم.الان وقتشه که از ما در کار و صحنه اقتصادی استفاده بهینه شود.الان وقت ارامش نسبی دادن به ماست.خواهشا بحرانهای کاری و اقتصادی و ندتشتن ارامش زندگی را برای ما زجر کشیده ها مهار کنید!

توصیه مختصر و مفید به علی 23 ساله دهه 70 ی:

به فکر تجصیلات عالی بودن برای داشتن شغل فقط اتلاف عمر هستش...بعد سربازی برو سر کار اگرچه آن کار سوپر مارکت باشه.


با این کار مشکلات دهه 60 ای ها را اتوماتیک روی 70 ای ها منتقل خواهی کرد.

متولدین 52 پس چی بگیم

دیدید بعضی ها واقعا بد شانسن ما همون هاییم یه چیزی هم بدتر

متولدیت نیمه اول دهه شصت نسل بیچاره ای هستن . مثل خودم. نه کار، نه زندگی، هیچی هیچی

مرگ برام واجبه خدایا منو راحتم کن

نه که ما دهه هفتادیا الان تو رفاه کاملیم . شما دهه شصتیا چقدر ننه من غریبم درمیارین . من متولد 71 هستم یعنی 23 سالمه نه شغل دارم نه هیچییییییی

میشه بپرسم الاان ما دهه هفتادیا چه آینده ای داریم دقیقا؟

یواش یواش باید به فکر خانه سالمندان و جا قبر باشیم اگه با این ترافیک جمعیتی که ما دهه شصتی ها داریم پیدا بشه

چه گویم که ناگفتنش بهتر است