متاسفانه درکشور دادگاههاطرف زن را میگیرندومردرانابودمیکنند.

داداش تو به وظایفت درست عمل کن پول که هیچی جونشو برات میده . العاقل یکفبه الاشاره

من هم پولم را توی خونه خرج نمیکردم مادر شوهرم مدعی بود میگفت دختر من حقوقشو نباید خرج کنه ولی عروسم باید بیاره منهم رفتم خونه خریدم مهر را اجرا گذاشتم چشمش در اومد حالا که شرکت ویه کار دیگه را انداختم اومده میگه مهریه را نمیدم دادگاه هم گفت چشمت در بیاد باید بهش پول بدی

از نظر شرع و دین وظیفه مرد هست که خرج زن و زندگی رو تقبل کنه، ضمن اینکه حق طلاق با مرد هست، ارث مرد دو برابر زن هست و سایر امتیازات که دین به مرد داده. اگر شما آقایون زن شاغل برای زندگی انتخاب می کنید در مورد خرج کردن دستمزدش برای زندگی باید قبل از ازدواج تکلیف رو معلوم کنید چون بعدش شرعا و عرفا حق اعتراض ندارید.

اگه زنم کار میکنه باید تو زندگی خرج کنه و اگه تو زندگی خرج میکنه هرچی بخرن به اسم هر دو میشه کارای خونم دو نفری به همین راحتی. اگه شوهر قبول نکرد به اسم دو نفر باشه یه کمک خرج مختصر و تمام.

ماشالله چقدر مشاوره خانوده توی وب زیاده

با سلام به بینندگان تابناک:
من وکیل دادگستری هستم و بیش از سیصد پرونده خانوادگی را مشاوره حقوقی داده ام،تجربه ام را خدمت زنان صبور و مردان پرتلاش وطنم عرض میکنم شاید سهمی درحل این مشکل ریشه ای و درد اور و زندگی برافکن داشته باشم:
-پایه اصلی مشکلات زوجین که سبب طرح مسائل اینچنینی میگردد عدم توجه به ملاکهای مورد نظر روانشاسان هنگام انتخاب همسر است که باعث میشود "نگرش و خواسته های زوجین" متفاوت و بعضا مغایر هم باشد این خودپایه اصلی" سو‌ تفاهم" در زندگى ميشود،اين يعني زوجين" فهم مشترك "از زندگى ندارند در اين جا هست كه موضوع "حقوق" طرفين به ميان ميايد، حقوق خط كشى بين طرفين را مشخص مينمايد و حدود هر يك را مشخص ميكند! وقتى زوجين بر سر حقوق خود مشاجره ميكنند،لذا بحث مراجعه به دادگاه براى تعيين حقوق مطرح ميگردد،قاضى يكي را محكوم ميكند و ديگرى را محق!سوال اين است ايا قاضى ميتواند با حكم صادره به استمرارو استحكام زندگى كمك كند؟
گم شده اصلى تمام مشاجرات زوجين"اخلاق"است، هر زندگى مشتركي كه حقوق بجاى اخلاق در ان لانه كند،زير بناى ان زندگى در حال ويران شدن است چون دائما بايد براى دفاع از حق با طرف مقابل جنگيد.
تفاوت"زندگى اخلاق محور"با "زندگي حقوق محور"اين است كه اولى "جنگيدن "براى بدست اوردن است و دومى "گذشت"براى بدست اوردن.جنگ جايي اتفاق ميافتد كه فهم مشترك از زندگي يكي نيست ،اهداف زندگي يكي نيست، هركسي بسمت مقاصد خود در حركت است،ولى "گذشت"جايي هست كه اهداف ،خواستها و تمايلات در يك جهت قرار دارد و امكانات زندگي هم در همان مسير هدايت ميشود.نتيجتا اينكه اگر بخاطر ناگزير بودن تن به ازدواج مصلحتي با كسي بدهيم كه ملاكهاي "ازدواج سالم"را نداشته باشد، مجبوريم براى رسيدن به اهداف زندگى بجنگيم.
ارزوى بهروزى براى تمامى هموطنان عزيزمينمايم.موفق باشيد.

با سلام به بینندگان تابناک:
من وکیل دادگستری هستم و بیش از سیصد پرونده خانوادگی را مشاوره حقوقی داده ام،تجربه ام را خدمت زنان صبور و مردان پرتلاش وطنم عرض میکنم شاید سهمی درحل این مشکل ریشه ای و درد اور و زندگی برافکن داشته باشم:
-پایه اصلی مشکلات زوجین که سبب طرح مسائل اینچنینی میگردد عدم توجه به ملاکهای مورد نظر روانشاسان هنگام انتخاب همسر است که باعث میشود "نگرش و خواسته های زوجین" متفاوت و بعضا مغایر هم باشد این خودپایه اصلی" سو‌ تفاهم" در زندگى ميشود،اين يعني زوجين" فهم مشترك "از زندگى ندارند در اين جا هست كه موضوع "حقوق" طرفين به ميان ميايد، حقوق خط كشى بين طرفين را مشخص مينمايد و حدود هر يك را مشخص ميكند! وقتى زوجين بر سر حقوق خود مشاجره ميكنند،لذا بحث مراجعه به دادگاه براى تعيين حقوق مطرح ميگردد،قاضى يكي را محكوم ميكند و ديگرى را محق!سوال اين است ايا قاضى ميتواند با حكم صادره به استمرارو استحكام زندگى كمك كند؟
گم شده اصلى تمام مشاجرات زوجين"اخلاق"است، هر زندگى مشتركي كه حقوق بجاى اخلاق در ان لانه كند،زير بناى ان زندگى در حال ويران شدن است چون دائما بايد براى دفاع از حق با طرف مقابل جنگيد.
تفاوت"زندگى اخلاق محور"با "زندگي حقوق محور"اين است كه اولى "جنگيدن "براى بدست اوردن است و دومى "گذشت"براى بدست اوردن.جنگ جايي اتفاق ميافتد كه فهم مشترك از زندگي يكي نيست ،اهداف زندگي يكي نيست، هركسي بسمت مقاصد خود در حركت است،ولى "گذشت"جايي هست كه اهداف ،خواستها و تمايلات در يك جهت قرار دارد و امكانات زندگي هم در همان مسير هدايت ميشود.نتيجتا اينكه اگر بخاطر ناگزير بودن تن به ازدواج مصلحتي با كسي بدهيم كه ملاكهاي "ازدواج سالم"را نداشته باشد، مجبوريم براى رسيدن به اهداف زندگى بجنگيم.
ارزوى بهروزى براى تمامى هموطنان عزيزمينمايم.موفق باشيد.

زنده باد همسر نازنین خودم که خیلی گله

به نظر من اگر مردان درامد خوبی دارند بهتر انست که زندگی رابچرخانند وزن هم اگر پسنداز کند درجایی برای بچه ها واینده خرج خواهد کرد اینقدر عجله نداشته باشید واگر مرد در امد کافی ندارد وزندگی باسختی می گذرد خانمها هم برای رفاه حال خودشان وبچه هایشان باید هزینه کنند این طبیعی است که زن بیشتر از مرد از اینده ونداری بترسد خانواده های زیادی هستند که از هر گونه زیاده رئپوی در خرج پرهیز می کنند که برای اینده دخترانشان ملکی بخرند که اگر انها نباشند دست نیاز به سوی کسی دراز نکنند شما اقایی که اکنون برای خرج نکردن همسرتان براشفته شدهاید اگر درسنی بودید که یک دختر دم بخت داشتید وکار می کرد مسلما دوست داشتید برای خودش اندوخته ای داشته باشد چون هیچکس از حوادث واتفاقات اینده خبر ندارد ووزندگی بی پولی برای زنان صدها هزار بار سخت تر است تا برای مردان شاید برای همین است که در همه جای دنیا از تولد پسر بیشتر خوشحال میشوند تا تولد یک دختر