من سه روژ پیش رفتم با پرواز GULF (persian Airبحرین متاسفانه پرواز از تهران به بحرین تاخیر داشتو من به پرواز بعدیم نرسیدم وقتی به مسول خط هوایی برای دریافت هتل مراجعه کردم با بیشرمی تمام به من گفت ما ایرانیها به داخل شدن به بحرین را نمیدهیم و من مجبور شدم 18 ساعت روی صندلی تو فرودگاه بشینم این همون عزتی است که ما دنبالشیم؟ بحرینیها نکنه روابط با ایران را مثل بازی های تیم ملی فوتبال فکر می کنن ...!؟ خدا را شکر که یک جوانمرد سیاسی در کشور بود تا به یادمان آورد که زمانی نه چندان دور بحرین پاره ای از تن ایرات عزیز بود. هر کجا هست بسلامت باشد. من می گم حمله کنیم بحرین و برگردونیم به ایران تا «سلمان بن حمد» بتونه در انتخابات شرکت کنه!! 
به نظرم گسترش روابط همیشه فرصتهای خوبی در اختیار میگذارد که نمی توان به راحتی از کنار آنها گذشت.
روزي روزگاري با برادران بحريني هموطن بوده ايم ؛ همانطور كه شايدبا بخشي از يونان ، مصر ، وحتي مغولستان و چين و چه بسا ماچين نيز هموطن بوده ايم.اما اينها مربوط به گذشته مي شود. ما امروز با بحريني ها هم مسلكيم ؛ بخش بزرگي از نحوه تفكر و نهايتا" اعتقادات و مرام و مسلك ما مشابه است.فراتر از آن :از بعد اساسي ژنتيكي ما بهم پيوسته ايم. بسياري از خاندان هاي جنوب كشور اصليتي بحريني دارند.بسياري از بحريني ها هم اصولا"ايراني اند. ما مثل اعراب و اسراييل پسرعموهايي كه بايكديگر پدر كشتگي دارند نيستيم . برعكس، برادراني ژنتيك و به خصوص معنوي هستيم كه چه بخواهيم چه نخواهيم به هم پيوسته و وابسته ايم .دلمان يكي است ؛ و اگرهم كدورتي پيش آمده است كدورتي است كه معمولا" بين دو برادر بروز ميكندو فقط يك جريان است؛ يك اصل نيست. جرياني بين ما بوده است « دشمن شادكن » ، و« سخن چين دو بهم زن آباد كن » كه گذشته است و تمام شده است. بياييم به جاي اين كه به بغض هاي گذشته فكر كنيم به مزاياي دوستي هاي آتي بيانديشيم.