1. الان چندین سال است که خبر واگذاری این دو باشگاه در رسانه ها و محافل ورزشی هست. اما فکر کنم به دلایلی که بخشی از آن هم سیاسیت این واگذاری انجام نشده است.
2.با نگرش کنونی که در اقتصاد و سیاست هست وضع بدتر خواهد شد گرچه خصوصی باشند خیلی بهتر ست مثل اکثر کشورهای دنیا.
3این دو باشگاه زیان ده هستند و یکی از شروط اصلی ورود به بورس بیلان کاری مثبت در 3 سال پشت سره می باشد که فاقد آن هستند.

واگذاری واقعی که معمولاً در ایران اتفاق نمی افتد . ما ادای واگذاری را در می آوریم .
برای نجات فوتبا ل ایران باید جلوی فساد فوتبال گرفته شود .

حدود 10 سال پیش عضویت در این دو تیم دروازه ای بسوی تیم ملی بود. اما الان دیگه این طور نیست نتایج ضعیف وبازی های غیر زیبا باعث کاهش شدید طرفداران این دو تیم در سطح کشور شده و مردم به سمت تیم های شهر خودشان رفتند.نظر شخصی من اینه که سرنوشت این دو تیم در خارج از تهران برای اکثرا مردم مهم نیست.در رابطه با واگذاری واگذار یشوند بهتر است شاید در چند سال اول شرایط خیلی سخت (شایدم سیاه) شود ولی اگه نگاهمان به چند سال اینده باشه ضرر نمیکنیم

همچنان بیت المال ضایع می شود

هــــــــــــــــــــــــرگـــــــــــــــــــــــــز!

معلومه که واگذار نمیشن. چون اگر واگذار بشن بودجه دولتی دیگه نمی تونن بگیرن اونوقت بخور بخور آقایان هم تموم میشه.
من جای دولت بودم نه تنها پولی بابت این دو باشگاه طلب نمی کردم بلکه یه پولی هم می دادم اینا رو از سر خودم وا می کردم. آخه این دو تا باشگاه ضرر ده چی داره که 300 میلیارد روش قیمت گذاشتن؟
حیف پول بیت المال

با سلام

جهت بقای باشگاهها در شرایط خصوص نیاز به آماده نمودن زیر ساخت های فیزیکی و فکری می باشد.
مسئولان باید در خصوص شرایط فعالیت باشگاهها ی خصوصی به بلوغ برسند و این تفکر که بخش خصوصی باید همیشه مطیع آنان باشد از اذهان پاک گردد. بخش خصوصی مستقل فقط و فقط باید تابع ضوابط و قوانین مصوبه باشد و دخل و تصرف در قوانین به سادگی توسط مسئولان دولتی صورت نپذیرد.
شرایط درآمد زایی باشگاهها نیز باید کاملاً مشخص باشد. پخش تلویزیونی، قوانین کپی رایت برند باشگاه، سهام ... باید کاملاً مشخص باشد.
بدیهی است در زمانی که هیچ کدام از این شاخصه ها وجود ندارد واگذاری باشگاهها به بخش خصوصی که هیچ گونه پشتوانه ای نداشته باشد راه به ترکستان بردن است.
و سرنوشت این تیمها نیز مانند استیل آذین، استقلا اهواز... خواهدشد. مصیبت بالاتر این است که این تیمها در این شرایط به موسسات یا ارگانهای شبه دولتی واگذار گردند که در آن صورت سرنوشت پاس تهران در انتظار آنها خواهد بود.
امید است با درایت مسئولین فعالیت شروع شده به تمام نگری و برسسی تمام شاخصه های خصوصی سازی و استفاده از تجربیات دیگر کشورها به بار نشیند.

اولآ به ما هیچ ربطی ندارد.
ثانیآ آیا باقی مشکلات حل شدند فقط موضوع به پرسپولیس - استقلال رسید؟

اصلی ترین راه کسب درآمد برای باشگاههای ورزشی، فروش حق امتیاز پخش تلویزیونیه.

در ایران به دلیل انحصار در پخش، هرگز باشگاهها نمی تونن رقابتی در این زمینه ایجاد کنن و قیمت بهتری بگیرن.

یعنی صرف نظر از اینکه باشگاهت چقدر خوب کار کنه و چقدر بیننده جذب کنه، تو محکومی با یه قیمت ثابت حق پخش رو یه یک ارگان بفروشی، پس دیگه مدیریت معنی نمیده.

در این شرایط بخش خصوصی واقعای هرگز پا پیش نخواهد گذاشت.

اگر پذیرفته ایم که مخابرات و چندن بنگاه سود ده دیگر به بخش خصوصی واگذار شده ، پس واگذاری این دو باشگاه را هم خواهیم پذیرفت.