این احمقهای عقب افتاده و بیکاره و یکسره دیکتاتور که اگر نفت نبود وضعیتی بدتر از مردم فقیر آفریقا داشتند و مجبور بودند شن بخورند با این تن پروری شان و این اطلاعات غلط چگونه میخواهند با ایران مقابله کنند. به قول شریعتمداری، یارو الفبا را نمیدانست، میخواست در مسابقه ادبی از شکرپیر ببرد.

همه با یک نام و نشان
به تفاوت هر رنگ و زبان
همه شاد و خوش و نغمه زنان
ز صلابت ایران جوان
(بترکه چشم حسود)

جای وزارت امور خارجه خالی!

همه مردم قوميت‌هاي ديگر مانند بلوچ، کرد، عرب و ترکمن و اقلیتهای دینی ایرانی هستند , مهم وحدت همه در ایرانی بودن است. عربهایی که این حرفها را می زنند فقط از ترس قدرت ایران است و سعی در تفرقه افکنی دارند.

با عرض سلام خواستم عرض کنم درسته که تمام ما ایرانی هستیم ولی باید این و در نظر داشته باشیم که ایران متعلق به تمام ماست و نه یک قوم خاص و اگر ما به این موضوع معتقد باشیم باید امکانات در کلیه نقاط کشور یکسان پخش شده باشد با اینکه 30 سال از انقلاب اسلامی می گذره آیا مردم آذربایجان یا کردستان یا سیستان با مردم تهران و اصفهان امکانات یکسانی دارن ؟آیا اصل 15 قانون اساسی اجرا می شه؟

خواستم در جواب هم وطن عزیز گفته باشو که الان در ترکیه هم زبان کردی در مدارس تدریس می شه و هم کانال های تلویزیونی متعدد کردی وجود داره و عید نوروز عیدی هست که در ترکیه بطور کامل جشن گرفته می شه من نمی دونم که شما این اطلاعات رو از کجا آوردین و نوشتین و بجای ترکیه به فکر مملکت خودمون باشین.

در پاسخ به کامنت دوست عزیزی که نوشته بلوچها و ترکمنها و غیره فارس هستند می خواهم بگویم به عنوان یک ترکمن سنی، می گویم فارس نیستم، ترکمن هستم و سنی.
اما ایرانی هستم، ترکمن ایرانی
و باقی خواهم ماند: هرچند که از محدودیتهای بسیار علیه هم زبانانم هم گله مندم

یک کلام مگه لبنان،مصر،سوریه، تونس،الجزائرو... عربند؟ نه آنها زبانشان عربیست . به علت گسترش اسلام به مرور زبان عربی در این کشورها جا افتاده و اینکه تعداد آنها در اقلیت بوده لازم به یادآوریست مصر قبل از اسلام که رسمالخط و زبان غیر عربی داشتند و همینطور لبنانیها و سوریها که نژاد آنان فینیقی است...پس عربها حواستون جمع باشه..

دروغ است که سنی ها در تهران باید بروند در مسجد سفارت پاکستان نماز عید فطر بخوانند؟؟؟

شما که چاپ نخواهید کرد، ولی ما بنویسیم:
خب واقعیتی هست و باید به اقوام ترک و کردو وعرب آزادیهای مدنی بیشتری همانند حق تحصیل به زبان مادری داد، از تمرکزگرایی صنایع و کارخانجات در تهران پرهیز کرد تا کسی از آن سوی آبها با کانالی فارسی اقلیت ها را دور خود جمع کند.