من و همسرم یک ذوج فرهنگی هستیم هردولیسانس وتاکنون با هم 50سال است که دراموزش وپرورش مشغول خدمتیم دو فرزند داریم درامدمان باهم دومیلیون نمی شود( بدون اقساط وام )باهمه مسافرت نرفتن ها وسختی کشیدن هاودرروستاها خدمت کردن ها از دار دنیا فقط یک خانه باوام مسکن ویک ماشین باوام ایران خودرو داریم جالب اینکه فرزندم با رتبه3000 در رشته تجربی دانشگاه فرهنگیان راانتخاب نکرده .حالا خدا به داد انهایی که ذوج فرهنگی نیستند برسد به هرحال من با همه گفته های بالا موافقم
رضا
|
|
۰۸:۵۹ - ۱۳۹۳/۰۹/۱۰
1
3
پاسخ
جانا سخن از زبان ما می گویی
مدیر
|
|
۱۵:۲۵ - ۱۳۹۳/۰۹/۱۰
0
9
پاسخ
سلام به دوست همکارم واقعا دستت درد نکنه که گوشه ای از مصائب رو گفتین اما واقعا جای بسی تأسف است برای ما معلمین و فرهنگیان بی ادعا که به ظاهر پشتوانه این نظامیم ولی به بوته ی فراموشی سپرده شده ایم و بایگانی گردیده ایم
ناشناس
|
|
۱۷:۰۲ - ۱۳۹۳/۰۹/۱۰
0
5
پاسخ
احسنت بسیار خوب مشکلات فرهنگیان را گفتید ولی خیلی بیشتر از اینهاست....همین که هر وقت نمره خوب شد دانش اموز و اگر بد شد معلم نقش داشته است و ....
ناشناس
|
|
۲۱:۲۸ - ۱۳۹۳/۰۹/۱۰
1
9
پاسخ
این دوستمون درست گفته خیلی از ارگانهای دولتی در دو نوبت افزایش حقوق داشتند.همه به معلمها متلک میگن که تعطیلاتتون زیاده اما نمیگن که اگه واقعا حساب کنند ما نسبت به خیلی از کارمندا بیشتر کار میکنیم .ضمنا بچه من نمیگه که بابا تعطیلاتت چقدر زیاده اون از من پول و امکانات میخواد . اگر هم بریم دنبال کار دوم اون موقع معلمی میشه کار دوم ما و باید اونموقع فاتحه اموزش رو خوند . با این وضع حقوقها ومشکلات زندگی ......اقایون به اموزش و پرورش از سر سود و زیان نگاه نکنند