دست مریزاد.. زنده باشی مرد بزرگ

غیر ممکنه این حیوانات ما را هموطن خود بدانند ما کجا و این حیوانات زبان بسته مظلوم کجا

سالها قبل (حدود سي و دو سال قبل )من در يك پروژه راهسازي استخدام شدم وظيفه ما نقشه برداري براي ايجاد يك جاده در ميان كوير ايران بود ان زمانها هيچ يك از ابزارهاي ارتباطي امروزه وجود نداشت و من به اتفاق يك دوست ديگر و يك الاغ براي حمل بارهايمان راهي بيابان شديم كوتاه سخت ما در صحرايي برهوت گم شديم بدون اب در هوايي گرم و بدون هيچ سايباني همكارم پيشنهاد داد ابزارهايمان را از روي الاغ پياده كنيم و او را رها كنيم اسبابهايمان را از روي الاغ پياده كرديم و او راهش را گرفت و رفت و ما مانديم وصحراي خشك و تشنگي كم كم بيهوش شديم وقتي به هوش امدم در بيمارستاني در اصفهان بودم و همكارم هم در تخت كناري بستري بود باورم نميشد زنده هستم داستان اين بود الاغ نازنين راه رفته را برگشته بود و با اوردن كمك ما را از مرگ حتمي نجات داده بود بعد از مرخص شدن از بيمارستان باتفاق همكارم بديدارش رفتيم و او در ميان نخلستاني به ارامي ايستاده بود و با چشمانش به ما مينگريست نميدانم ايا فهميد چقدر سپاسگزار عملش هستيم يا خير اما من از ان پس هرگز به خود اجازه ندادم بديده تحقير به هيچ موجود زنده اي بنگرم

(الاغه )حالا به نزد انسانی آمده بودند که پیش‌تر برادری‌اش را برای الاغ‌ها ثابت کرده بود!
خیلی باحال بود.

پیروز و پاینده باشی

الاغ عشقه.

خوشبختانه هنوز انسانهاى خوب زياد هستند
من وخاننم اشگ در چشمون جارى شد

نگارش خبر در بخشی از ان مشکل دارد.

دلم واسه الاغه خیلی سوخت. طفلی بی گناه

اقای حسین آقاخانی زنجانی وقتی این مطلب رو خوندم انقدر خوشحال شدم و کیف کردم که نمیدونی ... ایشالا هر چی از خدا میخوای بهت بده و خودت و خانوادت به بالاترین درجات برسید واقعا از ته دلم براتون دعا کردم . واقعا مردی و مردونگی میکنی . اون نامردهایی که به پرندگان سنگ میزنن و به حیوونای زبون بسته رحم نمیکنن انسان نیستن کثیفن ! ایشالا همون بلاها سر خودشون و خانوادشون میاد .