مردم شهرستانها فکر نکنند ساکنان تهران در رفاه بسر می برند. اکثر ساکنین تهران از جمله بنده به واسطه نبود کار و شغل مناسب اسیر تهران شده ایم. زادگاه من یکی شهرهای زیبای استان سرسبز گیلان است که مهاجرت اجباری کرده ام به تهران. اگر روزنه امید کوچکی وجود داشت به شهر خودم بر می گشتم. من به عنوان ساکن تهران آرزو می کنم تمام سال به جای دود گرد و غبار داشته باشیم. گرد و غبار را با ماسک یا حتی دستمال مرطوب چاره است اما گازهای سمی را فقط ماسک های نظامی چاره ساز است.
اينجانب خوزستاني هستم اما 15 سال است كه در تهران ساكن شده ام .بيشتر بستگانم در اهواز زندگي ميكنند .از نظر آلودگي وضعيت تهران در طي سال چندان فرقي با خوزستان نداشته است.براي نمونه عرض كنم اگر كسي در صبح دوش بگيرد در پايان وقت اداري يك لايه دوده و گرد و خاك روي پوست او تشكيل ميشود كه اين اوايل اقامتم در تهران اين آلودگي هوا براي من خيلي عجيب بود و متاسفانه كسي هم به فكر ساكنين در تهران نيست و اگر هم براي جلوگيري از آلودگي هواي تهران كاري شده باشد تا حالا نتيجه اي نداده است.