از این فاصله ها زیاده

هزار تا مثبت میدم چون واقعیت داره و این جوون بدبخت هیچ وقت نمیتونه همچین ماشینی داشته باشه

این عکس واقعیت جامعه ماست...

اندكي صبر سحر نزديك است

خيلي بعيد است كه با خريد ماشين هاي لوكس جز فخر فروشي هدف ديگري را داشت. اين نگاه هاي حسرت آلود شايد همراه خود "آهي " داشته باشد كه فردا روزي گريبان خواهد گرفت. خيلي بايد مراقب بود.

پ.ن
با حدود ٢٥٠ تا ٣٠٠ ميليون ميشه يه ماشين راحت و ايمن تهيه كرد و بيشتر از اون جز نياز به تفاخر چيز ديگه اي نمي شه اسمشو گذاشت.

این دوست و برادر بزرگوار من اگر تلاش لازمه را داشته باشد می تواند برود ازآن ماشین ها خوشگل خریداری نماید..تمام... این که غصه ندارد دوستان من.... فقط اسراف نکنید

من تو زندگيم فاصله از اين نزديكتر و دور از دسترسترهم داشتم

آخه شما چرا تابناکی جان این عکس رو منتشر کردید ، چرا یکی نیست به این جوان تذکر بدهد بگوید چرا به لذایذ دنیوی اینگونه با حسرت نگاه می کنید این خودروها اخ هستند آنهایی که هم سوار می شوند فقط برای نشان دادن روی کثیف دنیاست و بس نیت شان خیر است :)

اره شاید اون راننده ای که این ماشین ها رو سوار بشه از ارامش این بنده خدا خیلی بیشتر از یه متر فاصله داشته باشه

از بيل گيتس پرسيدند: از تو ثروتمند تر هم هست؟
گفت: بله فقط يک نفر.
پرسيدند: چه كسي؟
بيل گيتس ادامه داد: سالها پيش زماني که از اداره اخراج شدم و به تازگي انديشه‌هاي خود و در حقيقت به طراحي مايکروسافت مي انديشيدم، روزي در فرودگاهي در نيويورک بودم که قبل از پرواز چشمم به نشريه ها و روزنامه ها افتاد. از تيتر يک روزنامه خيلي خوشم اومد، دست کردم توي جيبم که روزنامه رو بخرم ديدم که پول خرد ندارم. خواستم منصرف بشم که ديدم يک پسر بچه سياه پوست روزنامه فروش وقتي اين نگاه پر توجه مرا ديد گفت اين روزنامه مال خودت؛ بخشيدمش؛ بردار براي خودت.
گفتم: آخه من پول خرد ندارم!
گفت: براي خودت! بخشيدمش!
سه ماه بعد بر حسب تصادف باز توي همان فرودگاه و همان سالن پرواز داشتم. دوباره چشمم به يك مجله خورد دست کردم تو جيبم باز ديدم پول خورد ندارم باز همان بچه بهم گفت اين مجله رو بردار براي خودت.
گفتم: پسرجون چند وقت پيش من اومدم يه روزنامه بهم بخشيدي تو هر کسي مياد اينجا دچار اين مسئله ميشه، بهش مي‌بخشي؟!
پسره گفت: آره من دلم ميخواد ببخشم؛ از سود خودم مي‌بخشم.
به قدري اين جمله پسر و اين نگاه پسر تو ذهن من موند که با خودم فکر کردم خدايا اين بر مبناي چه احساسي اين را مي‌گويد؟!
بعد از 19 سال زماني که به اوج قدرت رسيدم تصميم گرفتم اين فرد رو پيدا کنم تا جبران گذشته رو بکنم. گروهي را تشکيل دادم و گفتم بروند و ببينند در فلان فرودگاه کي روزنامه ميفروخته ...
يک ماه و نيم تحقيق کردند تا متوجه شدند يک فرد سياه پوست مسلمان بوده که الان دربان يک سالن تئاتره. خلاصه دعوتش کردند اداره؛
از او پرسيدم: منو ميشناسي؟
گفت: بله! جنابعالي آقاي بيل گيتس معروفيد که دنيا ميشناسدتون.
گفتم: سال ها قبل زماني که تو پسر بچه بودي و روزنامه مي‌فروختي دو بار چون پول خرد نداشتم به من روزنامه مجاني دادي، چرا اين کار را کردي؟
گفت: طبيعي است، چون اين حس و حال خودم بود.
گفتم: حالا مي‌دوني چه کارت دارم؟ مي‌خواهم اون محبتي که به من کردي را جبران کنم.
جوان پرسيد: چطوري؟
گفتم: هر چيزي که بخواهي بهت مي‌دهم.
(خود بيل‌گيتس مي‌گويد اين جوان وقتي صحبت مي‌کرد مرتب مي‌خنديد)
جوان سياه پوست گفت: هر چي بخوام بهم ميدي؟
گفتم: هرچي که بخواهي!
اون جوان دوباره پرسيد: واقعاً هر چي بخوام؟
بيل گيتس گفت: آره هر چي بخواهي بهت ميدم، من به 50 کشور آفريقايي وام داده‌ام، به اندازه تمام آن‌ها به تو مي‌بخشم.
جوان گفت: آقاي بيل گيتس نميتوني جبران کني!
گفتم: يعني چي؟ نمي‌توانم يا نمي‌خواهم؟
گفت: مي‌خواهي اما نمي‌توني جبران کني
پرسيدم: چرا نمي‌توانم جبران کنم؟
جوان سياه پوست گفت: فرق من با تو در اينه که من در اوج نداشتنم به تو بخشيدم ولي تو در اوج داشتنت مي‌خواهي به من ببخشي و اين چيزي رو جبران نمي‌کنه. اصلا جبران نمي‌کنه. با اين کار نمي‌توني آروم بشي. تازه لطف شما از سر ما زياد هم هست!
بيل گيتس مي‌گويد: همواره احساس مي‌کنم ثروتمندتر از من کسي نيست جز اين جوان 32 ساله مسلمان سياه پوست.