آقایی که آدرس شیلی رو به ما میدن گویا همه چیز باید به تهران ختم بشه، انگار فقط ایران تهرانه و فقط تهرانیها آدم هستند. برادر من شما تو اون پایتخت خدا رو شکر کنید. ما شهرستانیها مجبوریم میوه هایی که تهرانیهای خیلی خیلی عزیز نمی خرند رو با قیمت گرون بخریم.

با سلام بنده در میدان تره بار مرکزی تهران در حجره پدری سالیان متمادی مشغول کسب وکار هستم، تمام این میوه های رنگارنگ تماما از طریق سه گروه که این 3 باند 90% میوه وارد شده به ایران را در اختیار دارند که با هماهنگی با هم هر کاری که بخواهند انجام میدهند وبه راحتی تمام کنترل بازار را در دست میگیرند ودرامدهای میلیاردی در روز نیز کسب میکنند وجیب 70 ملیون ایرانی را در یک چشم به هم زدن خالی میکنند بدون اینکه اب از اب تکان بخورد اگر یک خبرنگار مستقل واقعا بخواهد در این مورد مطلب تهیه کند به راحتی میتواند ابعاد فعالیت مافیایی را مشاهده کند در مورد واردات میوه به ایران مطلب برای گفتن زیاد است ولی کو گوش شنوا

.آقا در خواب زمستاني هنوز هستيم

انان که خود را به نادانی میزنند و میگویند تنها راه مبارزه با گرانفروشی واردات میباشد بدانند که در قبل ترها ما این همه واردات بخصوص میوه نداشتیم ولی این همه گرانی هم نبود و بسیار هم ارزانی بود بگونه ایی که یک کارمند با حقوق اندکش یک خانواده 10نفری را اداره میکرد ولی کارمند امروزی خودش را هم نمیتواند اداره کند اگر به لطف پدر صاحب خانه ایی شود و زن کارمندی هم بگیرد ویک بچه هم بیاورند شاید که بتوانند از پس این گرانی افسار گسیخته برایند. کدام انساني میتواند چای شیمیایی خارجی را وارد کند در حالیکه چایکاران ما چای در انبارهایشان در حال نابودی است . کدام انساني میتواند اجازه وارد شدن
پرتقال به ظاهر زیبا و به درون پلاسیده دشمن دیرین ایران یعنی مصر را به کشور بدهد در حالیکه پرتقال روی درخت در باغهای مرکبات کشور در حال نابودی
است که باغداران را به فکر کردن برای نابودی باغها و فروش زمینها به غارتگران و تبدیل باغها به ویلاها و به جیب زدن پولهای کلان بدست مافیا و افراد خاص میشود . پشت پرده تمامی وارداتها و برخی صادراتها منافع هنگفت
عده ایی خاص که میتوانند واردات نمایند و به چندبرابر قیمت بفروشند و یا کالاهای نفیس را صادر و باز هم به چند برابر قیمت بفروشند نهفته است. و توجیهات مبارزه با گرانفروشی و احتکار و واسطه گری ساخته و پرداخته ذهن خود
هم اینان میباشد.

اقايان گرامي تا بوده همين بود اين مشكل اين دولت وان دولت نيست از زمانهاي دير كه من دبستان بودم يادم هست كه ماها كه در مناطق محروم بوديم پرتقال وسيب لبناني به ما مي دادند حالا من چهل ساله شدم هنوز هم اين ميوه ها در بازار وجود دارند دولتها نمي توانند جلوي صادرات را بگيرند زيرا اگر اين كار را كردند داد تجار بلند مي شود كه اقا دولت نمي گذارد ما ارز وارد كشور كنيم تا حدودي هم درست مي گويند حال كه اجازه صادرات مي دهند حضرات هم هرچه ميوه خوب هست يا حتي كالا هاي ديگر هم همينطور است را صادر مي كنند انگورهايي در بازار داري كه هنوز براي مصرف شسته نشده له مي شوند حال ايا اگر دولت نه ميوه وارد كند ونه چاي وارد كند ونه كالاهاي مورد نياز ديگر را انوقت ايا بازاريان ما به سودهاي مناسب ونه سودهاي كم راضي مي شوند چهار روز پياز انهم به مقدار كم صادر شد همه ما مي بينيم همين بازاريان پياز را هزارتومان مي فروشند پس اينهمه در مورد دولت تند قضاوت نكنيم .

هرگاه توانستیم با مافیای شکر و نفت و بسیاری واردات بی رویه که منافع عده ای از همه بهتران را تامین می کند و مقابله با آنها کار هیچ کس و ارگانی نیست ، آنگاه با مافیای میوه هم خواهیم توانست مبارزه کنیم ، هیهات

حرف مفت نزنید همین شماها اگر میوه تو بازار نباشه وگرون باشه اولین کسایی هستید صدای وا نفسا وا ویلا تان در میاد ، اتفاقا دولت خوب داره سروسامان می ده ، میوه مورد نیاز مردم باید از هر طریقی که شده تامین شود حالا چه از داخل و چه از خارج مردم هم راضی هستند .

تابناکیان دهانتان را باید با سیم و زر پر کرد
الحق که خوب جایی دست گذاشتی

رشد تمام اين كاستي ها به دليل بي توجهي و نفهميدن معناي منافع ملي توسط برخي مديران نظام است

تنها علاجش نخریدن میوه خارجیه تا ببینی کی صداش در میاد سرمایه داران یا تولید کنندگان