در حال حاضر اقتصاد برخي از روستاييان ايران وابسته به كشاورزي و بخش توليد ميوه است اگر اين بخش از كشاورزي تقويت نشود قطعا اين قشرعظيم روستايي دچار صدمه شده و به ناچار براي تامين معاش زندگي به شغلهاي كاذب روي خواهد آورد، در سال اصلاح الگوي مصرف بايد موارد ذيل در اين بخش از كشاورزي انجام شود:
1- اصلاح توليد ميوه از روش سنتي به روش مكانيزه ( اين ميسر نيست مگر با كمك دولت به بخش كشاورزي)
2- اصلاح ذائقه مصرفكنندگان (ظاهرا يكي از نويسندگان توليدات داخل را بي كيفيت عنوان كرده است كجا نارنگي ايراني بي كيفيت است ممكن است از نظر رنگ و اندازه نتواند در مقابل نوع خارجي برنده باشد اما قطعا شيميايي نبودن آن بر موارد ديگر برتري دارد بهتر است ما مصرفكنندگان ميوههاي غير شيميايي را مصرف كنيم تا هم دچار بيماريهاي ناشناخته نشويم و هم به اقتصاد هم وطنان روستايي كه توليد كننده اين بخش هستند كمك كنيم )
ناشناس
|
|
۱۲:۵۵ - ۱۳۸۸/۰۱/۲۳
0
0
پاسخ
آیا واردات محصولاتی مثل گلابی چینی و یا انگور شیلی و هند برای کنترل بازار است اصلا مردم نمی دانستند گلابی چینی چیست و یا در این فصل دنبال انگور نبودند این مسایل در زمان مديريت كشاورزي امروز پیش آمده چرا که ایشان باید تعیین کنند کدام محصول باید وارد شود یادم می آید مسئولين قبل هم بازار را کنترل می کردند و هم با شهامت اجازه ورود این آشغالها را نمی دادند.
ناشناس
|
|
۱۲:۵۷ - ۱۳۸۸/۰۱/۲۳
0
0
پاسخ
بازار در کشور ما حرف اول را می زند و بنا بر این همیشه فعال مایشاء است.
ناشناس
|
|
۱۲:۵۷ - ۱۳۸۸/۰۱/۲۳
0
0
پاسخ
میوه های درجه یک ما هم به کشورهای دیگه صادر می شه. همین چند سال پیش هنوانه گیر نمی اومد به خاطر صادرات. حالا میوه های ما صادر می شه و میوه های دیگه وارد. اگرچه ممکنه کمی باعث گرونتر شدن میوها بشه ولی عوضش مردم همه نوع میوه در اختیارشون قرار می گیره. مگه جز اینه که میوه ها نعمتهای الهی هستند. چرا با تنگ نظری نگاه می کنید؟! سالهاست بهترین سیب ایران صادر می شه که عطرش آدم رو دیوانه می کنه! الان هم اون سیب گیر ما نمی آد!!!
ناشناس
|
|
۱۳:۰۳ - ۱۳۸۸/۰۱/۲۳
0
0
پاسخ
كاش دو روي سكه را ميديديد. الان كه ميوه وارد ميشود قيمت يك كيلو پرتقال 3000 تومان است واي به روزي كه جلوي واردات را بگيرند همين پرتقال كيلويي 20000 تومان هم گير نمياد. اينايي كه ميگن جلوي واردات رو بگير همونايي هستند كه از دلالي ميوه داخلي ميلياردها تومان سود كردند. سابقه اين كار را من يادم مياد 3 سال پيش زمستون حتي نمي تونستم هفته اي 1 كيلو ميوه براي خانواده بگيرم. خاطره تلخي كه با مديريت خوب آقاي احمدي نژاد محو شد
ناشناس
|
|
۱۳:۳۲ - ۱۳۸۸/۰۱/۲۳
0
0
پاسخ
ازسايت تابناك استدعادارم براي تبليغ چاي ايراني ومضار چاي هاي خارجي سرطانزا كمال كوشش خودرا بنمايد تا مردم پول زيادي را هزينه اين چاي ها نكنند وسلامتي خود را به خطر نياندازند چاي ايراني درفروشگاه هاي دولتي حداكثر ازكيلوئي 2400 تومان بالاتر نيست درعوض چاي خارجي تا8000 تومان كيلوئي رسيده است اگر ذائقه شان به چاي خارجي عادت كرده است حداقل چاي مخلوط ايراني خارجي ازشركت هاي معتبر خريداري كنند.
ناشناس
|
|
۱۳:۳۴ - ۱۳۸۸/۰۱/۲۳
0
0
پاسخ
موضوع اینه که بهرحال واردات وتعرفه ان از ابزار دولت برای کنترل قیمت است ولی سؤ مدیریت در این موضوع کشاورزی محصولات استراتژیک وکارخانه های وابسته به نیشکر وچای و پنبه را از بین برد و حالا نوبت باغداران است
ناشناس
|
|
۱۳:۴۶ - ۱۳۸۸/۰۱/۲۳
0
0
پاسخ
قابل توجه کاربری که نوشته اند:"چه اشکالی داره که مردم بتونن میوه ارزان و باکیفیت بخورند ؟" .قاعدتا هیچ اشکالی ندارد که دولت با سیاست گذاری درست اقتصادی ضمن ایجاد محیط کسب و کار رقابتی که باعث رشد کیفی تولیدات داخلی می شود ، با استفاده از اهرم تعرفه به تنظیم بازار بپردازد. اما مشکل اینجاست که دولت با تعرفه ها رفتاری شبیه بازیچه دارد.تغییر هفتاد درصدی و یکشبه تعرفه ها برای تولید کننده ای که باید برای کلیه فعالیتهای خود برنامه ریزی دقیقی داشته باشد معنایی جز ورشکستگی ندارد. از همین روست که اگر در کشوری پیشرفته بنا بر تعییر قوانین اقتصادی باشد حداقل یک دوره سه ساله در نظر گرفته میشود تا کلیه تولید کنندگان فرصت تطبیق با آن را داشته باشند. متاسفانه رفتاری شبیه دانه های تسبیح با تعرفه ها کلیه تولید کنندگان داخلی را به ورطه هلاک کشانده است.واقعا سوال اینجاست که اگر یک عامل خارجی می خواست صنایع ما را نابود کند چه کاری غیر از این انجام می داد؟ و اصلا چرا در این وضعیت صنعت خودرو که یکی از عوامل کشتار در جاده هاست از این وضعیت استثناست؟ و تا کی ما باید با سلب هر گونه مسئولیت از خودمان گناه توسعه نیافتگی را به گردن بیگانه بیاندازیم؟ و چرا حتی بلد نیستیم پول باد آورده نفت را به درستی هزینه کنیم؟ کاری که حداقل کفایت را می طلبد؟
ناشناس
|
|
۱۴:۰۲ - ۱۳۸۸/۰۱/۲۳
0
0
پاسخ
سئوالی که برای من همیشه مطرح بوده و هست این است که چطور با وجود ارزانی انرژی و نیروی کار، عدم دریافت مالیات از کشاورزان و غیره، محصولات کشاورزی و باغی در ایران گران تر تولید می شود؟ چرا همین محصولات با کیفیت بهتر، بسته بندی مناسب و قیمت ارزان در خارج کشور تولید می شود؟ در کشورهای خارج انرژی و نیروی کار پر هزینه تر نیست؟