باسلام وتشکرای کاش آقای دکتر فرهنگ دوچرخه سواری رواج پیدا میکرد البته برای این کار بسترهای مناسب لازم است وبسیار در امر سلامتی به ما کمک میکند. دوچرخه سواری بصورت خانودگی در مکان تعریف شده باعث استحکام وارتباط بیشتر و روحیه شاداب میگردد . حیف که استان ما از این تفریحات محروم است به امید روزهایی که به غذاهای سنتی برگردیم.
با سلاماقای دکتر من به صداقت این فرمایشات ایمان دارم اما چرا گوشمان خوب نمی شنود خدای ناکرده مگر چشم دلمان هم خوب نمی بیند که باید برای این فکری کرد . باتشکر
این توصیه ها در عین حال که بسیار مفید هستند ولی شبیه برنامه های صبح رادیو می باشند که زمانی که مردم در ترافیک شهرها دود می خورند از هوای تازه بهاری و امید و شادی و غیره صحبت می کنند. خدمت همه خوانندگان نکته سنج این نوشته عرض سلام دارم . بازدید کننده محترمی که نظر شماره 16 را داده اند می توانند با ایمیل من مرتبط شوند تا توصیه های عملی تری در این خصوص دریافت دارند .چون بهرحال ظرفیت سایت و مقالات هم محدود است و ما مجبوریم که مطالب را تا حد ّ امکان فشرده بیان کنیم .با تشکّر.دکتر علیرضا مخبر دزفولی باسلام و تشکر از نویسنده محترمخیلی زیبا نوشتید جناب دکتر ، کاش همه ما به جیزی که می نویسیم اعتقاد و ایمان داشته باشیم و به فرمایشات قرآن ارج نهیم (خدا به قلم و انچه می نویسند قسم می خورد ... )
با تشكر ا آقاي دكتر مي خواستم به اين نكته اشاره كنم كه بدليل استرس حاكم بر كل اقشار جامعه و سرخوردگي در مقابله با مشكلات اقتصادي و فرهنگي و اجتماعي آمار افسردگي در كليه سنين روند افزايشي دارد. حتي مي كويند افسردگي در دانش آموزان نيز بالا است. ب عنوان مثال وقتي در مقطع ابتدايي پوشيدن رنگهاي شاد براي معلمان ضد ارزش محسوب مي شود چه انتظاري مي توان داشت. همه جاي دنيا بيشترين توجه به نيازهاي كودكان كه نسل آينده يك كشور را تشكيل مي دهند را دارند ولي متاسفانه اين مشتي از خروار بود كه خدمتتان عرض كردم. با تشكر با سلام. من مهندس توليد يك كارخانه معتبر سوسيس وكالباس هستم و با آشنايي كه با اين صنعت دارم مي توانم بگويم كه اين محصولات در ميان محصولات غذايي صنعتي رايج در بازار كشور (مانند انواع لبنيات، كنسرو ها و انواع سس ها و ...) يكي از غذاهاي بسيار مغذي و سالم مي باشد كه حاوي ميزان بالاي پروتئين است(كه براي رشد كودكان ضروري است و متاسفانه اقشار كم درامد به جهت اينكه توانايي تهيه گوشت را ندارند از اين لحاظ دچار گرسنگي سلولي هستند). در عين حال با آشنايي هم كه با اين صنعت دارم كارخانه هاي "معتبر" و شناخته شده اين صنعت از سطح بسيار خوب بهداشت برخوردار هستند. در مورد اتهام سرطان زايي كه به اين محصولات وارد مي شود مربوط به ماده افزودني نيتريت سديم است كه ميزان استاندارد آن 120ppm مي باشد (در حالي كه استاندارد اروپا 140ppm است) و به جهت كنترل ها و جريمه هاي سنگين دستگاه هاي نظارتي كارخانه ها به خوبي ميزان اين ماده را كنترل مي كنند. در حالي كه سرانه مصرف سوسيس و كالباس كشور هاي اروپايي به طور متوسط 40 كيلوگرم در سال و كشور ايران 5 كيلوگرم در سال است. اگر اين ميزان از نيتريت در محصولات غذايي خطرناك بود حتما كشور هاي اروپايي آن را محدود كرده بودند. لازم به ذكر است كه طبق برخي تحقيقات اخير دانشگاهي ميزان نيتيريت موجود در محصولات كشاورزي در ايران مانند سيب زميني و تربچه و كاهو به جهت استفاده نامناسب از كود هاي شيميايي بسيار فراتر است و گاهي تا 1000 ppm مي رسد. درنهايت در شركت ما بسياري از پرسنل و كارگران توليد ماهيانه براي مصرف خانه خودشان از محصولات توليديمان خريداري مي كنند.
این صحیح می باشد.