محمد
| 
۰۹:۳۹ - ۱۳۹۳/۰۵/۱۱
پاسخ
ایشان ورزشکار بسیار فروتن و فداکاری بود که با اینکه شایسته سرمربیگری تیم ملی بود ولی بدون ایجاد هیچ تنش و حاشیه ای مثل یک پهلوان برای نام ایران مثل یک سرباز در کنار ولاسکو و کواچ به اعتلای نام ایران همت گماشت و از این نظر می تواند الگوی بسیاری از مربیان وطنی باشد.روحش شاد... من نمیدانم اینهایی که به پیامهای همدردی و تسلیت منفی میدهند آیا بویی از انسانیت برده اند ؟ چقدر خوبه ادم بعد از مردن اسم خوب برای خودش بجای بذاره. از میان ما رفت ولی در یادها باقی میماند...... روحش شاد ای مرگ چه خانه ها که ویران کردیدر ملک بدن ، تو غارت جان کردی
هر گوهر قیمتی که آمد به جهان
بردی به زیر خاک و پنهان کردی
خدایا همه بیماران سرطانی را شفا مرحمت فرما
( آمین . رب العالمین )
حسین جان چه بنویسم که بغض گلویم راگرفته شاید رفتن تو باعث شد که ... و دیگر هیچ ....چقدر خوب می شد که تو می ماندی نمی دانم چرا هر وقت مسابقات والیبال را نگاه می کردم حس عجیبی در من بود که ابتدا به دنبال تو در بین بچه های والیبال نگاه کنم انگار خوش بو ترین گل در میان آن جمع تو بودی.. گر تو بروی مهر روی تو نرود از یادم با یاد تو هر جمعه بخوانم دعایی و حمدی خدایا خدایا خدایا ... روحش شاد.انسان بزرگ و با شرفی بود.ورزش ایران مرد بزرگی را ازدست داد. باید جانشین شایسته برای حسین معدنی پیدا شود و والیبالیست ها هم مثل لیگ جهانی ضعیف و شکننده ظاهر نشوند