البته همه ما بايد تنبيه شويم جز علي دائي. دوست عزيز كشورهايي در دنيا هستند كه وضعشان از ما بدتر است ولي فوتبالشان از ما بالاتر است(كشورهاي آفريقائي) خيلي از كشورها هم برعكس همه جوره ازما جلوترند ولي فوتبال و ورزششان ازما پائين تر است(مثل سوئيس،مالزي و...).لطفا مسائل را از زاويه مربوطه نگاه كنيد البته انتقادات شما درست است ولي ارتباطي به فوتبال ندارد.

علی دائی مشکل مملکت نیست بلکه در هر ورزش برد باخت دارد چرا ما فکر میکنیم ما ها همیشه از همه بهتر هستم بهترین ها همیه پیروز هستند پس امروز که باختیم جزوه بهتر ها نبودیم اقای دائی یک قهرمان ملی ماست

به نظر من مقصر خود آقاي دايي بود .. چرا كه او كه از جنس فوتبال است اين آقايان را نشناخت و اجازه داد عده ايي در پشت او پنهان شوند

فرمایش نگارنده محترم متین و صحیح، اما به عقیده حضرتعالی هر افتخارآفرین محق است در سایه ی افتخاراتش هر اشتباهی را مرتکب شود ؟ قطعا اینگونه نیست، بلکه همانگونه که برای افتخارات تجلیلی باید، برای اشتباهات نیز تنبیهی مجاز است. پر واضح است که ایشان در این امر مقصر بوده و لایق تنبیه. پس آیا حال که یک نفر هم به درستی تنبیه شده گلایه باید کرد ؟؟؟؟

وقتی تیم ملی ایران محروم شد همه به اشتباه همدیگر را متهم به اهمال کاری دانسته و مسبب واقعی آن دانستند این که چرا یک فردی شکایت کرده و حتی ادعا شد که فدراسیون آسیا با ما مشکل سیاسی دارد. اما هیچ کس نگفت که واقعا حرف آنها مبنی بر دولتی بودن ورزش ایران درست بوده و باید ساختار ورزش ایران اصلاح می شد. باید بپذیریم که ورزش ابزار سیاسی و جناحی افراد و گروه ها است و حتی برخی روی آن برای تبلیغ حساب وا نموده اند. از آمدن رئیس جمهور به ورزشگاه گرفته تا تبلیغات انتخابباتی ورزشکاران در انتخابات قبلی. دایی نمونه ای از این سلایق است, بی شک در دوره ای او بازیکن مهمی بوده ولی چرا این باور وجود ندارد که بازیکن خوب بودن با مربی خوب بودن فرق دارد. چرا تجربه و آموزش های مربی گری مورد توجه قرار نمی گیرد. فقط به خاطر سلایق دایی آمد و به خاطر باز هم برخی سلایق دایی رفت, وجالب این که این گونه افراد باید در مدیریت خود سلیقه ای عمل کنند چرا که آمدن آنها بر اساس توانایی نبوده, که نمونه آن را در انتخاب بازیکنان می بینیم. حتی همین الان اسامی که بر سر زبان ها برای مربی گری است نیز تحت تاثیر سلایق است. مثلا برخی دولتی ها با این مربی و برخی فدراسیونی ها با آن مربی رابطه دارند. و جدال بر سر قدرت نفوذ است. چرا که روزی آنها در سیاست بکار می آیند. چرا مربیان خارجی طرد می شوند آن هم در شرایطی که باید پذیرفت دانش مربیان داخلی نسبت به خارجی کم بوده و انصافا بیشتر و نه همه موفقیت های تیم های کشور(اعم از ملی و باشگاهی) در رقابت های بین المللی در زمان مربیان خارجی صورت گرفته و آیا دلیل آن نمی تواند عدم امکان بهره برداری سیاسی از این مربیان خارجی باشد.

آقای دکتر، کسی که خودرا به خواب می زند نمی توان بیدار کرد!! کیست که نداند پلیس، شهرداری ،اقتصاد، ورزش، شهرسازی، آموزش،پزشکی و.......همه وهمه بویژه مدیریت واداره مملکت علم بوده وهمگی زنجیره ووابسته به هم (پکیج) وآنچه بعنوان قائده بر آن حاکم است ، اینکه همه چیز بالا به پائین جاری است، دینداری ،اخلاق مداری ،نظم،صداقت،سلامت،ایفای به عهد ،مدیریت و.....همه وهمه(یعنی به قول معصوم مردم دین والیان خود را دارند)،شما امری را نمی توانید مثال بزنید که از پائین(مردم)به بالا(حاکمان)سرایت نماید مگر به اجبار ولی عکس آن همیشه جاری است یعنی هر پدیده خوشایند وناخوشایندی از طریق سلسله مراتب به مردم وجامعه سرایت می نماید.
متاسفانه آنچه باعث میشود امر ناخوشایند گسترش و مانند باکتری در سطوح جامعه گسترش یابد وواکنش های آن به راس هرم منتقل نشود عدم وجود آزادی ویا وجود خط قرمزهای متعدد ونا مشخص در ابعاد است که موجب می شود مانند تاریکی که همه زشتی ها را بنحو نا میمونی می پوشاند ومسئولین در مقابل انتقادات عکس العمل های شدید وغیر منطقی نشان بدهند .
اینجاست که زیبائی سخن وژرفای تفکر مولای متقیان پی میبریم که فرمود در عجبم از مردمی که مردمی خطا وگناه می کنند واز کرده خود ناراحت نمی شوند ولی وقتی دیگری اشتباه آنان را گوشزد می کند به شدت ناراحت ومعترض می گردند.

احسنت تمام فرمایشاتتان صحیح است. کاش کسی گوش می کرد.

Be nazare man harfhayeh khobi neveshtah shodah, vali in harfah tazeghi nadarend khaliha inaro matrah mikonan, vali 2 mozoh ra mikham eshareh konam 1. khodemono hichvagt kenar nekeshim, masoliate fardimono beshnasim va be on amal konim,motmaen bashid harkes az khodesh shoroh konah va khodesho eslah konah -manzoram raftarhayeh ejtemei va farhanghi dar stheh khanevadeh va jameh- mamlekat dorost mishah 2. entegad kardan va neveshtan khali khobah vali kafi nist bayd pishnahad amali dashtah bashim, shayad begin ma magah chekareim, vali hamamon masolim, na

اتفاقا فتحلی شاه هم همین نظر رو داشت. ولی با کمال تاسف باید بگم این تو بمیری از اون تو بمیریا نیست. مشکلات رو یکی یکی حل می کنن الان هم نوبت معضلی هست به اسم علی دایی.
در جواب اون دوستمون هم باید بگم علی دایی رو زورکی می خواستن اسطوره بکنن ، که دید نمی شه. اگه واقعا حقش احترام بود مثل تختی حتا اگه تمام تلاششون رو می کردن که از مردم دورش کنن نمی تونستن.

بیرون ایران علی دایی واقعا مشهوره و همه فوتبال ما رو به اسم او میشناسن.