فرمایش حضرتعالی در حوزه خودش کاملا صحیح .بحث ورزش و فوتبال با بقیه مباحث نباید مغلطه شود.نابسامانی در دیگر امور کشور بسیار است که مسولین خاص خودش را دارد ولی ما در اینجا بحث ورزش بخصوص فوتبال راداریم و اینکه 1- چه کسی یا کسانی دایی را انتخاب کردند؟ 2- چرا دایی این مسولیت سنگین را پذیرفت( با توجه به اینکه تجربه لازم را نداشت) 3- آیا مسولیت باخت فقط با دایی می باشد؟ 4 -چرا آقایان کفاشیان و علی آبادی(رییس مغموم فدراسیون فوتبال!!) خودشان را قایم می کنند! 5- ایا در این شراوط با حذف دایی مشکل حل می شود ؟ 6- خدمات قبلی دایی چه می شود؟ به هر حال باید در حوزه خودش و کارشناس مرتبط تصمیم گیری کنند!! البته الحمدلله در کشور ما تمام مسئولین یکجوری کارشناس فوتبال هم هستند!!! و جای نگرانی نیست !!!در پایان به آقای کفاشیان پیشنهاد میدهم مقصر بعدی را همین الان مشخص کنند تا عدم صعود به جام جهانی را به گردن او بندازند!! و موارد گذشته تجربه برای ایشان و بازماندگان شود والبته یک عاقبت به خیری نیز ....!!
متاسفانه همیشه همین طور بوده و ما مردم قدر ناشناس بوده ایم.من نمیگویم که علی دایی خوب نتیجه گرفته اما نباید فراموش کنیم که در این مسابقات این اولین باخت تیم بود.من فکر میکنم که دایی نه تنها بی تدبیر نبوده بلکه مثل همیشه سنجیده عمل کرده است.این طبیعت فوتبال است هر تیمی گاهی میبرد و گاهی می بازد .آیا تیمهایی مثل برزیل اسپانیا ایتالیاو... تا به حال چنین باخت هایی نداشته اند؟من نمیخواهم بگویم که بر کناری علی دایی درست بوده یا نه ؟ اما یقین دارم که برخورد مردم ایران با دایی نادرست بوده اما این قهرمان ملی به این نامردمی ها عادت کرده به یاد داریم بعد از جام جهانی که در مقابل موج حملات مردم و رسانه ها قرار گرفت وحتی بدون انجام بازی خداحافظی او را از تیم کنار گذاشتندو همیشه در زمانی که تیم نتیجه نمیگرفت همه تنها او را میشناختند و چه زود و ساده همه فراموش کردیم روزهایی را که با طحال پاره شده در زمین تا پایان بازی ایستادگی کرد و با جان و دل برای ایران گل میزد تا نام ایران را در جهان زنده کند و با زحمات اوست که بهترین گل زن جهان امروز یک ایرانی است. و چه کسی میتواند باور کند 100 هزار تماشاگر در چند دقیقه و بعد از خوردن یک گل چشمشان را روی 16 سال تلاش و زحمت دایی ببندند و این چنین بر علیه او شعار دهند و دایی در کمتر از یک روز به چهره ای تبدیل شود که همه بخواهند برای تمام ناکامی های فوتبال ایران از ابتدا تا به امروز او را مقصر بدانند.اما به راستی او افتخار ایران و فوتبال ایران است ونه تنها امروز بلکه همیشه موجب سر فرازی ایران و ایرانی خواهد بود و کاش دایی بداند ما قدردان زحماتش هستیم و تلاشهای او را در راه سر افرازی ایران ارج می نهیم و می ستاییم و برایش همیشه و همه جا آرزوی سرفرازی و موفقیت داریم 
At First I am so sorry that because of some technical problem, my computer do not support farsi Font now.Surely you are exactly right.
Our Football is a mirror of anything in this country, but the problems of Football are so obvious and VISIBLE that no-body can deny.
I think also we should appreciate Mr Daie and other part of our football planers who showed us what is going on.
The result of other systems in the country are exactly the same.
سایت تابناک هیچ وقت نظرات مرا منعکس نمی کند اما فراموش نکنید که علی دایی خود مسئول این اوضاع اسف بار است . من 42 سال دارم 32 سال پیش حشمت مهاجرانی مربی تیم ملی فوتبال بود . سعودی ها تازه با پول های بادآورده نفتی نو نوار شده بودند در ریاض روی چمن مصنوعی پلاستیکی ایران 3 بر صفر آنها را برد. بعد از انقلاب هم به هرحال حریف مطرحی بودند . اگر در فوتبال ایران مدیریت حاکم باشد حریفان ایران را باید از بین ایتالیا و برزیل و اسپانیا جستجو کرد بدون تعارف با این مدیریت دیمی 10 سال دیگر افغانستان هم برای ما معضل خواهد بود . دایی چوب جاه طلبی خود را خورد . نقدی بر یادداشت فوتبال ما مثل همه چیز ما!زندگی در کشورهای جهان سوم دارای پیچیدگیهای عجیبی است. اصول و فرهنگ خاص خود را دارا می باشد. هرگاه کسی از آب بگوید، عده ای می گویند که چرا از برق صحبتی نمی کنید؟ اگر از گاز بگوید، عده ای می گویند چرا از بنزین نمی گویید؟ اگر همه را با هم بگوید، عده ای می گویند که چرا همه کار را می خواهید با هم انجام دهید، این به سرانجام نمی رسد. اگر جدا بگوید، می گویند که کارها باید با هم انجام داد. حال حکایت یادداشت دکتر مخبر دزفولی است، که اخراج سرمربی تیم ملی فوتبال را به وضعیت جاده ها، خودروها، آموزش و پرورش و همه چیز ربط داده است.
همه ما کم و بیش از کاستی های کشور آگاهیم. نقص ها و مشکلات را میبینیم و میدانیم که هزینه های این مشکلات چقدر بوده است. کدام ایرانی است که مصیبت جاده های کشور تاکنون گریبان خودش یا خانواده اش، فامیلش، دوست و همسایه¬اش را نگرفته باشد. کدام ایرانی است که تاکنون در چندین مراسم ختم خویشان و دوستان ناشی از تصادفات جاده ای شرکت نکرده باشد. تقریبا از همه چیز کم و بیش آگاهیم و برای بهبود وضعیت تلاش و دعا می کنیم.
اما کیست که نداند که انتخاب آقای دایی چگونه و بر چه مبنایی صورت گرفت؟ کیست که نداند ایشان با چشم پوشی چه کسانی و عبور از چراغ سبز کدام گروه، سکاندار این مسئولیت خطیر شد! اما خوب می دانیم که هیچکس به اندازه همین آقای دایی به فوتبال کشورمان ضربه نزده است! چه استعدادهایی که برای نود دقیقه و ثابت بازی کردن ایشان با هر کیفیتی ازبین رفت.
نمی دانم آقای دکتر مخبر از چه شهرتی در جهان توسط دایی صحبت می کند! ایکاش ایشان می دانستند که این شهرت ناشی از نابودی دهها استعداد و ایجاد شکافی عمیق میان عشق به تیم ملی و رفتار خودخواهانه توسط بازیکنانی امثال ایشان بوده است. واقعا اگر با آن وضعیت اسفبار دایی را از تیم ملی بیرون نمی انداختند، چه کسی می توانست تاریخ خداحافظی ایشان را در 37 سالگی تخمین بزند؟ اگر کرویف، بکن بائر، پلاتینی، زیدان، اسکولز و دهها بازیکن دیگر می خواستند تا این سن و سال و بطور ثابت 90 دقیقه ای در تیم ملی بازی کنند، امروز اثری از رکوردهای ادعایی ایشان نبود.
رفتار دایی سمبل بخش وسیعی از افراد جوامع عقب افتاده می باشد که پیشرفت را با هر روش و منطقی برای خود مباح میدانند. او خیال می کرد بهترین بازیکن است در حالیکه در زمان بازیگریش بازیکنانی بهتر از او در کشور بازی می کردند. او تصور می کرد بهترین مربی است در حالیکه به جرات می توان گفت که همه مربیان لیگ کشورمان، اصول مربیگری را بهتر از او میدانستند.
رفتار دایی سمبل افراد بی سوادی است که جواب انتقاد را با توهین، تحقیر و تهدید می دهند. کدام ایرانی برخورد قادرمآبانه او را با کارشناسان، خبرنگاران و سایر دلسوزان به مسایل تیم ملی ملی را ندیده است؟ براستی جنس او از چه ماده ای بود که چپ دیگران را راست و پایین همه را بالا می دید! دایی انتقاد کدام دلسوز را پذیرفت! بیاد بیاوریم روزی که در بازی رفت در ریاض، عربستان چند فرصت مسلم گلزنی را از دست داد و کارشناسان از جناحی انتقاد کردند که دایی همان جناح را بر حسب خصوصیات ذاتی انتقاد ناپذیری بخش قوت تیم دانست.
کیست که نداند دایی با منطق هوچیگری و قلدری زمینه دلخوری را در تیم ملی براه اندخت و بازیکنان ارزنده ای را تنها بدلیل آنکه بهتر از او بودند و یا روی پای او در دوره بازیگری تکل کردند و یا ...از تیم ملی راند.
آقای دکترمخبر، احساسات و غرور ملی در بعضی از عرصه ها قدرت بروز و ظهور پیدا می کند و میادین ورزشی یکی از این عرصه ها است. دایی با نادانی غرور یک ملت را به بازی گرفت. نمی دانیم باید از نتایج ناامید کننده اش دفاع کنیم یا بازیهای بی روحش؟
اگرچه نمی خواهم همه تقصیرها را به گردن دایی بیندازم، اما ایشان باید به اندازه سهم تقصیر خویش، مورد عتاب و توبیخ قرار بگیرد. تماشاگران مغموم و ناراحت از شکست تحقیر آمیز تیم ملی کشورمان، در پایان بازی سهم کوچکی از حق خویش را از ایشان بازستاندند.
دکتر یوسف فیلی زاده
باسلام،نگارنده محترم مقاله ،علیرغم برشمردن پاره ای ازمشکلات مبتلابه کشورمان درمواردذیل عنایت لازم رانداشتند: 1-دراینکه آقای علی دائی بازیکن خوبی بودند کسی شکی ندارد،آیاهربازیکن خوب می تواند مربی باکفایتی هم باشد ؟احتمالاشماهم می پذیریدکه درمواردی ممکن است اینچنین نباشدواگربه نتایج بازیهای اخیرتیم ملی مروری داشته باشیم بدون هیچگونه تعصبی به این نتیجه میرسیم که آقای دائی مربی خوبی نیستند. 2-آیابجهت وجودسایرمشکلات درکشور(موارداشاره شده درمتن مقاله) ،درحوزه ای مثل ورزش اصلاحی نباید صورت گیرد؟ 
در ایران قاعده استثنا است و در کشورهای غربی استثنا قاعده. در کشورهای غربی،از اتفاقی که برای یک فرد افتاده است (استثنا)، قاعده میسازند و برای آن قانون وضع میکنند، ولی ما چطور؟ دکتر م ب استرالیا باتبعیت از تئوری ماکیاولی علی داییی قربانی شده است.تانظرها متوجه مقصر اصلی (مقصر شاه)نشود.دکتر مخبر انگشت خود را به نقطه درستی گذاشته است.اگر علی دایی غیر کارشناس بدین شغل منسوب شد مقصر نیست.مقصر کسانی هستند که غیر کارشناسی عمل کردند واکنون باید تاوانش را پسبدهند.اکنون هم مسول باخت ایران همان کمیته تصمیم گیر است.که باید دسته جمعیاستعفا میکردند.علی دایی یک قهرمان ملی بود که ضایعش کردند.قطعا علی دایی نرفت به کمیته بگوید من را به این پست منسوب کنید.دکتر مخبر درست میگوید.خسارت ناشی از پرت نان درسال به 30ملیرد تومان می رسد والان 30 سال است که کسی برای این مساله مورد سوال قرار نگفته است!!! شیوه برخورد با این مشکل نیز ناجوانمردانه بود .نه سیاست ،نه اخلاق ،نه تعلیم وتربیت هیچ کدام مد نظر قرار نگرفت.گویا دراین اتفاق می بایست دل کسی خنک می شدهمین وبس.من از نظریه پردازان مدیریت کشور دعوت می کنم به این مساله از منظر مدیریت نگاه کنند و وارد میدان شوند.ونظام نا کار آمد مدیریتی را کالبد شکافی کنند شاید از برکت این قربانی میدان ورزش قدمی هم برای اصلاح مدیریت کشور بر داشته شود.(من از آقای مخبر تقاضا دارم اگر برایشان مقدور است با حقیر تماسی داشته باشند.09121308135 )
خدانگهدار