درلحظه تحويل سال،صداوسيماتحويل سال رابرخلاف عرف گذشته كه همراه بابرنامه هاي شاداعلام ميشداعلام نكرد، اصلامردم نديدندسال كي تحويل شد،اگر قصدشان ازبين بردن آداب ورسوم باستاني وتمدن وفرهنگ ايران زمين است سخت دراشتباهندزيراعصرارتباطات اين تنگ نظريها رابه زباله دان تاريخ فرستاده وبيش از50شبكه فارسي،آذري وكردي بابهترين وشادترين برنامه هاآداب ورسوم نوروز باستاني راجشن ميگيرندومانظاره گرغم وماتم درتلويزيون خودهستيم وشاهدافسردگي فرزندانمان.ونتيجه آن هدايت حساب شده مردم به سوي شبكه هاي ماهواره اي است.

به نظر من عملکرد صدا وسيما در لحظه سال تحويل نتيجه ای جز دين زدگی و دين زدائی در جامعه ندارد .

درود بر همه كساني كه لبخند وشادي بر لبان مردم مياورند.وبا تشكر از سايت تابناك كه به درستي به اين مسيله توجه نموده است. واقعا شادي با اسلام چه منافاتي دارد,و چرا به سنت هاي خود بي اهميت هستيم .

تازه فیلمهایی را هم که پخش می کنند سرشار از کشتن و سربریدن و جنگ است .

شروع سال نو خیلی بی مزه و حالگیری بود.....آقای ضرغامی خیلی بی مزه تشریف دارید....

سلام تناه برنامه هاي كانال سه نسبتا خوب است و من اكثر آنرا نگاه مي كنم . و مشاهده مي كنم كه نونهالان ما با افسانه هاي چيني و كره اي آشنا مي شوند و نام قهرمانان و اسطوره هاي آنرا را بر خود مي گذارند . جاي بسي تاسف است كه ايران عزيز با داشتن اين هم اسطوره و قهرمانان ملي و مذهبي بدليل عملكرد خراب اندر خراب صدا و سيما فرزندان ما بايد به اجبار با افسانه هاي كره اي آشنا شوند . صدا و سيما كي مي خواهد از وقايع تاريخي مانند سرگذشت لطفغلي خان زند كه خيلس جذابتر از جومونگ است يا .... فيلم بسازند يا به بهانه مذهب و انقلاب بايد تمام گذشته چندين هزار ساله خود را فراموش كنيم و دل به افسانه هاي ساير كشورها بپردازيم . آيا اميدي است كه صدا و سيما در اين زمينه نيز كاري كند

با سلام .نظر ارزشمند جناب دکتر دادخواه را خواندم.از اینکه صدا وسیما اینگونه مردم را از تماشای سیمای ایران محروم وبه ماهواره ترغیب میکند متعجب ومتاسفم.بچه ها از دست سیما کلافه هستند.خوب است اقایان دست اندرکار از خواب غفلت بلند شوند.وکمی تامل کنند.

ba in karha eide bastaniye iranian az beyn nakhahad raft talashe bihode nanamaeid.

با درورد

راستش ما چند وقته که به هچ برنامه ی صدا و سیما نگاه نمی کنیم به ویژه برنامه های نوروزی.

واقعا لحظه تحویل سال در شبکه اول ناامید کننده بود. سالهاست که سنت نوروز با همه اصول و شرایطش در دل همه ما ایرانیها جا کرده است همانطور که افطار کردن با اذان ماندگار مرحوم رحیم موذن زاده اردبیلی برای همه ی ما خاطره انگیز است که انگار بدون موذن زاده افطار نمیشود همانطور هم آهنگ مخصوص لحظه تحویل سال با سورنا و دهل ما را به اوج یادها و خاطره ها میبرد پس از سپری شدن ایام محرم و صفر که چندین سال در تقارن با نوروز بود و چه خوب ملت فهیم وحتی کودکان بازیگوش نحوه برخورد با این تقارن را با ادب ایرانی خود به نمایش گذاشتند (من خود در اردبیل شاهد بود بودم که کودکان همدیگر را از ترقه ترکاندن در آن ایام برحذر میداشتند و من هر وقت یاد آن صحبت شیرین کودکی که به دوستش میگفت: این روزا ترقه نزنیا محرمه! اشک در چشمانم جمع میشود)جا داشت لحظه تحویل سال بعنوان مهمترین رخداد شاد سال به شادی هر چه تمامتر برگزار میشد. پخش اذان در لحظه تحویل سال از شبکه اول واقعا بی سلیقگی محض بود. آن زمان زمان خواندن دعای زیبای یا مقلب القلوب پرتاب توپ و آهنگ دهل و سورنا بود.
جهان چون دست و چشم و خال و ابروست که هر چیزی به جای خویش نیکوست