انیشتین میگه دو چیز در دنیا هست که نمیشه براشون پایانی تصور کرد اول علم و دومی جهل انسانها ، البته انیشتین در پایان این رو هم متذکر میشه که میشه پایانی برای علم متصور شد اما برای جهل هرگز . اونهایی که اظهار نظر کردند ایکاش بصورت متعصبانه یا احساسی اظهار نظر نمیکردند ایکاش میتونستیم اعمال و رفتار خودمون را در قالب رفتاری شخص دیگه ای متصور بشیم بعد تصمیم گیری کنیم و اظهارنظر کنیم و متاسفانه تا زمانیکه تعصب و احساسات ما درتصمیمگیریهای زندگی ما تاثیرگذاره ، همونجور که از اول وجود داشته ، کشور ما ترقی نمیکنه .

الان گفتم بعدا هم ميگم-اين روشنفكرا فقط مي خوان خودشون رو از مردم تافته جدا بافته كنند بنابراين به هر لطايف الحيلي دست مي زنند تا جلب توجه كنند ولو با اظهارات عجيب و غريب

عیب آقای زیبا کلام این است که فکر می کند دوره قاجار است که همه مطالب و تنها ایشان با سواد است ... خیر آقا در حال حاضر اونا که محل کارشان پشت کوه هم هست حداقل دارای مدرک چهارتا کارشناسی و دکترا هستند و مسائل را هم خوب تجزیه و تحلیل می کنند . مردم به واقعیت ها و حقیقت آشنا هستند و زمان آن گذشته فکر کنند هر کس انتقاد می کنند حتما" سالمتر و با سواد تر است . آری گذشت برادر

دوره ارباب و رعیتی تمام شد . شما رفتید کنار سایه چهارتا کتاب خواندی .دیگران رفتند عمل کردند جان خودشان را نثار کردند بله شاید برای شماچند نفر به به چه چه کنند ولی در روز مبادا انتظار نداشته باش

بیست سال پیش در دانشگاه تهران شاگرد دکتر زیباکلام بودم و درس تحولات سیاسی ایران را با ایشون داشتم.. تازه از انگلیس برگشته بودند. بحثهای واقع گرایانه می کرد. استاد بامزه ای بود. صحبتهایش راجع به فوتبال به نظر من درست است. اینکه ما همه چیز را سیاسی جلوه دهیم خود یک معضل روانی است. ای کاش همه چیز در ظرف خود براساس واقعیتها تفسیر و تعبیر می شد. سخن زیاد است و مجال آن در این فرصت نیست.

از ماست که بر ماست. هنوز با این بد بختیهای جامعه بعضیها درک سیاسیشون زیر صفر.جالب اینجاست که قشر ضعیف و تحت فشار سنگ عاملین بد بختی و بیشتر به سینه میزنن اقای زیبا کلام کلام زیباتون و حروم این مملکت نکنین ارزش نداره

به نظر بنده استدلال آقای زیبا کلام جای تامل بیشتری دارد. اینکه جامعه ما دچار فقر شادی است کسی شکی در آن ندارد و ...

(این روحیه ملی گرایی و این روحیه ایرانی‌پرستی و روحیه نگاه کردن به دیگران به چشم حقارت به نظرم جامعه سالمی نیست که این گونه به ‌فوتبال نگاه می‌کنند. یا در فردای آن روز نوشته بودند، ای کاش مسئولین ما از کی روش، ولاسکو و ورزشکاران درس بگیرند. ببیند با چه روحیه جنگندگی کار می‌کنند. اینها طعنه می‌زدند به تیم هسته‌ای که ای کاش اینها غیرت داشتند و مقاومت می‌کردند. این‌ها بیماری است و برای همین‌ من خیلی خوشحال نمی‌شوم تیم ایران ببرد. من بر این باورم وقتی پیروزی به دست می‌آوریم، توهم زده می‌شویم و متوجه نمی‌شویم که فوتبال، فوتبال است و صرف برد در آن‌، مشکلات و کمبودها جبران نمی‌‌‌شود.)بخدا قسم حرف دل من است.
آقای دکتر مسایُل را بی طرفانه قضاوت و بررسی میکند که در جامعه ی ایران ٬ چنین افرادی را کمتر میتوان یافت.

با سلام و عرض ادب
در فرهنگ ما ابراز وجود سلبی است نه ایجابی

آنهای احساسی هستند وتجزیه تحلیل کور می کند بدون منطق می باشند غده های سرطانی جامعه می باشند