ناش
| 
۱۴:۴۰ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۹
پاسخ
انسان ذاتا کمال طلب هست، همه دوست دارند خوب زندگی کنند و مورد احترام قرار بگیرند، درآمد بالا و اعصاب راحت داشته باشند، به نظر شما در ایران می توان به این چیزها رسید؟ این نخبگان در ایران جایگاهی ندارند اگر داشتند شک نکنید که برای میهن عزیزشان دلسوزتر از همه هستند، همانطور که در خارج از ایران و در عرصه های مختلف علمی پرچم ایران را بالا نگه داشتند. صد البته که اگر مدیران نخبه این مملکت هستند دستور به تعطیلی یا تضعیف دانشگاه شریف را صادر میکنند و اینگونه نخبه ای برای مهاجرت باقی نمی ماند. ما 100 نفر ورودی لیسانس بودیم که حدود 50 نفر بعد از ارشد مهاجرت کردن. جالبه که اکثر شاگرد اوّلها اینجا موندیم. مثل من که دارم دکترا میخونم و مثل .... پشیمونم چرا مثل بقیه دوستام نرفتم.راستی بنیاد نخبگان هم فقط یه شوخیه. کجای دنیا نخبه رو بر اساس معدلش تشخیص میدن؟ حدود 60 نفر از دوستان من بورسیه بهترین دانشگاههای آمریکا هستن که هیچ کدوم در قالب ضوابط بنیاد نخبگان، نخبه محسوب نمیشن؟
یکی از دلایل عدم بازگشت دانشجو به ایران، عدم اطمینان از یافتن شغل مناسب هست. البته قابل ذکر است که کار پیدا کردن در امریکای شمالی برای دارندگان مدراک فوق و دکتری بسیار سخت تر از ایران است ولی به دلیل حضور دانشجو در کشور مقصد شانس کار پیدا کردن بسیار بیشتر از ایران خواهد بود. نتیجه کسی حلوای نقد را به گردوی نسیه نمی فروشد. خدا وکیلی تمام مطالب این مقاله درست بودکاش من هم رفته بودم.اشتباه کردم که نرفتم
پشیمانم پشیمان
وقتی دانشگاه های معتبر آمریکا و اورپا به راحتی دانشجویان را با شرایط بسیاری عالی بورس می کنند ، به آنها بابت تحصیل کمک هزینه پرداخت می شود ، پروژه های دانشجویی که اساتید در اختیار دانشجویان می گذارند ما به ازای مالی برای دانشجو دارد وقتی شما در آمریکا برای تحصیل در دانشگاهی به طور مثال در ایالت ویرجینیا ماهانه 1500 تا 2000 دلار کمک هزینه دریافت کنید و به توان با همین پول مختصر حداقل زندگی بهتر از ایران ایجاد کرد !
پس چرا نروند
دانشجویانی که با هزاران زحمت درس خوانده و فارغ التصیل شده اند وقتی در اینجا وارد بازار کار می شوند اولین نتیجه ای که حاصل می کنند این است که چرا درس خوانده اند و اگر به جای 8 یا 10 سال درس خواندن در دوره های عالی آموزشی به خرید فروش مشغول می شدند بیشتر نتیجه می گرفتند ، چرا باید بمانند
من خود فارغ التحصیل کارشناسی ارشد در یک رشته مهندسی هستم و بیش از 10 سال سابقه کار حرفه ای دارم ، در بهترین شرایط در ماه بیش از 1000 دلار نمی توانم دربیاورم هر چند معادل ریالی آن شاید حقوق بالای باشد ولی قدرت خرید آن بسیار کم و بی ارزش است حال اگر شما در کشوری کار کنید به طور مثال آمریکا که با اطلاعات موثقی که من دارم شخصی با شرایط مشابه من بالغ بر سالی 50000دلار درآمد دارد آیا نباید احساس بیهودگی در من ایجاد شود درآمد چند ده هزار دلاری در کنار تورم نزدیک به صفر قطعا آینده مطمئنی را برای من و خانواده ام ایجاد خواهد کرد. . .
من مهندس هستم و اکثر همکارانم که برخی کم نظیر بودند به خارج رفتند. آنها پیشرفت علمی خود را بهانه می کنند اما بیشتر آنها برای آزادیها و امکانات مادی بیشتر و عده کمی هم برای بی بند و باری و لذت طلبی مهاجرت کردند.البته به نظر من برخی امکانات رفاهی و تفریحات سالم را می توان در ایران توسعه داد. برخی بی نظمی ها و سوء مدیریت ها را هم می توان حذف کرد.
