بعد میگید دلیل خودسوزی ها تابناک هست !!! خداییش خیلی مردیم و خبر نداریم !!! نه ؟

من نمی دانم چه باید بنویسم. حقیقتاً به عنوان یکی از بازماندگان 8 سال جنگ تحمیلی، تنها می توانم سر در گریبان کنم و بر حال خودم بگریم. شما بگویید آدم باید در مقابل این یادداشت چه بنویسد؟!

باید عرض کنم که مشکلات معیشتی، اشتغال فرزندان شهدا، مسکن خانواده های شهید زیاد است و متاسفانه تبلیغات و جو جامعه تصور دیگری دارد
هم اکنون که دارم مینویسم چندین بار مشکلاتمان را نوشتم ولی مجدد پاک کردم
نمیخواهم مردم را نسبت به مسئولان بدبین کنم یا خدای ناکرده دشمن را شاد
اگر مسئولی پیدا شد که به درد دل ما برسد و توان این کار را داشت حاضریم با وی تماس بگیریم و مشکلات را بیان کنیم
خدا شاهد است که اگر فشارها زیاد نبود این چند خط را هم نمی نوشتم
یک فرزند شهید

فقط مي تونم بگم بميرم برا دلتون

عزیز دلم من بابام جسمش زنده است. نقص عضو ظاهری هم نداره. ولی از نظر من شهید زنده است. یه ارتشی پاک پاکه که 96 ماه توی بیابونای خوزستان بدبختی کشیده. دقیقاً بهترین لحظات جوونیش. از 23 تا 31 سالگی. یادم نمیره که چقدر کفری شد یه بار مامان پتوی سربازی رو روی ما کشیده بود چرا که یاد جسدهای آغشته به خون پیچیده تو پتو می افتاد. عزیزم هرچی میگی من میفهمم. چون دقیقا توی همین شرایط زندگی کردم. یادمه بابا که برگشته بود چقدر بدبختی کشیدیم تا خونه جور کرد. خونه که چه عرض کنم!! انگار بدهکار هم بودیم. حالا ما جسمش رو سرمون بوده خدا رو شکر شماها بیشتر درد کشیدین. خدا صبر بده!!!! باور کنین داره اشکام میاد.

تلخ بود... خیلی! خدا رحم کنه بهمون.

-در سال 1358 یادم هست که حضرت امام خمینی (ره) از قم خطاب به بنیاد مستضعفان (آن روز نام بنیاد این بود) فرمودند: آیا راست است که بنیاد مستضعفان بنیاد مستکبران شده است ؟ خدا کند که چنین نباشد والا خود به تهران خواهم آمد وهمه را سر جایشان خواهم نشاند...البته بنده از افراد مخلص واندک این نهاد تشکر میکنم ولی معتقدم
اکنون نیز جای تشر آن امام عزیزخالی است که بسیاری از این آقایان مدعی ظاهر الصلاح را سر جایشان بنشاند.لطفا" نگاهی به زندگی حتی کارمندان ارشد همین بنیاد بیندازید وامیدوارم که از راه حلال ارتزاق نمایند والا...

شرم بر ما.... هر چند وقت یک باری (12سال) یک عده، ما رو به عنوان چشم و چراغ جمع می کنند تو یک مسجد و کلی خرج میلیونی بالامیارند (برای ارگان مربوطه خودشان) و مجری بیار و صداو سیما بیاد گزارش بگیره و آخر یک لوح می دهند به این چشم و چراغ ها(ما) که نصف لوح هم ارم خودشون هست.. این دفعه آخر به مسول گفتم برادر عزیز امثال ما هیچ چیز از مردم و هیچکس انتظار نداریم شما چرا این گونه خرج میکنید این هزینه ها رو اگر صرف اشتغال زایی یا ایجاد یک صندوق قرض الحسنه کنید مفید تر هست.... که یکی از ایشان برای من از مقام چشم و چراغ ها گفت( شاید نمی دانست من خودم از این گروه هستم ) من در جواب گفتم که هدف شما ها از این برنامه ها برای ارتقا شغلی است ... تا آمدم ادامه بدم من رو رها کردن و رفتن سراغ دوربین

اشک هایم در امد
من به جای مسئولین شرمنده شدم که چه به روز یادگاران این عزیزان اورده اند
البته در رابطه با نظر اولین کاربری که قرار داده شده جای تامل دارد

تنها کاری که می تونم برات بکنم ابراز همدردیست برادر و اینکه بگم منم مثل تو هستم با شرایطی یه کم بهتر از تو .من و تو و اکثر فرزندان شیهدی که رفتند ولی گمنام قربانی این جنگ و این سوء استفادهها از خونهای ریخته
شده ایم .