بالاخره هركس وظيفه اي دارد جانباز وظيفه خودش رادر زمان جنگ انجام داده حالا ديگر وقت عمل نيست وقت شعار عدالت محوري است به انباز وآنهايي كه با عمل مملكت را نجات دادند نياز نداريم

بعد از گذشت 20 سال از پایان جنگ هنوز بنیاد جانبازان و شهید در مرحله سازماندهی و تشکیل پرونده است . و بنده بعنوان جانباز هر وقت برای انجام کاری به بنیاد میروم از سر بلاتکلیفی و انجام نشدن کارها از رفتنم پشیمان میشوم . نکته جالب برای پرونده جانبازی بنده اینجاست . در سال 65 که بنده 15سال داشتم . برای اعزام به جبهه ( بخاطر اینکه زیر 15 سال را به جبهه اعزام نمیکردند ) با شناسنامه برادر بزرگترم اقدام کردم . و پس از مجروحیت در بهمن 65 در عملیات کربلای 5 و زمان تشکیل پرونده جانبازی اشکال و تفاوت اسم خود و برادرم را اصلاح کردم . و اکنون پس از گذشت 20 سال از آنزمان . و با وجودی که برادرم نیز پس از من به جبهه اعزام شد و در عملیات کربلا 8 فروردین 66 در منطقه شهید شدند . حالا 3 سال است . که پرونده جانبازی بنده را از سر بی خیالی و بی توجهی زیر سئوال برده اند . و من ابتدا باید جانباز بودنم را ثابت کنم . و پس از گذشت 3 سال هنوز بلاتکلیف است . و این بلا تکلیفی آنجا معلوم میشود . که خلاصه پرونده شامل پایگاه اعزام کننده . اصلاحیه نام پس از جانبازی در همان سال . صورت سانحه و معاینات پزشکی جانبازی و عضو مجروح دز شرایط امروز موجود است . اما هنوز هیچ اقدامی انجام نشده . چرا ؟ برای اینکه بنیاد جانبازان و بعضی از کارکنان بنیاد و مسئولینشان برای انجام وظایفشان مانند رزمندگان احساس تکلیف نمی کنند . و فقط به بازی بروکراسی و ورق بازی مشغولند .
فلسفه تشکیل بنیاد شهید و جانبازان برای این بوده . که در صورت نیاز و بروز مشکل در سازمانهای دیگر و جامعه این بنیادها به کمک بیایند . تاسف بار است که بخشی از مشکلات و گرفتاری و بروکراسی و بلاتکلیفی جانبازان و خانواده شهید خود این بنیادها هستند .

بااتفاقات که درگوشه کنار این سرزمین عزیز می افتد همه مسئولین ازاوضاع اقتصادی این قشر عزیز معطلعنداما باروشی که اتخاذ نموده اندازاین عزیزان بعنوان مزاحمین جامعه قلمدادمیکننددرضمن ایا گلوله ای که به جانباز 25/خورده است با گلوله که به جانباز 50/فرق می کند که هرموقع برای حل مشتی به بنیادمراجعه مکنیم مگویند جانبازان 50/به بالاقانون است ایا مصبوین این قوانین افرادخاصی یا خود ذینفع بوده اند