ناشناس
| 
۲۱:۵۲ - ۱۳۸۷/۱۲/۱۶
پاسخ
نكته اينجاست:ورود ما به عرصه گفتگو نشانگر اهميت حضور ماست و از اين طريق ميتوان بيشتر خود را معرفي كرد.اما مهم اينست كه اگر با كمك ما حضرات در افغانستان و عراق موفق شوند بعد از ان نقش ما چيست؟ ايا ما مثل مهره سوخته اي كنار گذشته ميشويم؟هر جه هست ما بايد شريك گفتگو ها باشيم يعني حضرات بدانند بي ما تلاششان عبث هست.ولي ما بايد بعد هم همين نقش را داشته باشيم. من ترجیح میدهم که اگر قرار است ما متحد روسها بشویم چه بهتر که با امریکا اشتی کنیم امریکائی هرچه باشد صد مرتبه بهتر از روس است تا روسها رختخواب خودشون رو در سواحل جنوب پهن نکرده اند جول و پلاس انها رو جمع کنیم و برگردونیم سر جاشون . و روح پاسکرویل رو شاد کنیم بابا بزرگ من تعریف های خیلی سوزناکی از روسها در اذربایجان بخصوص تبریز میکرد . 
اگر صورت و محتواي تعامل غرب با ايران قرار است تغيير كند اين تغيير استراتژيك خواهد بود نه تاكتيكي بنابراين بايد ديد آيا زمينه هاي اين تغيير استراتژيك از منظر غرب به ويژه آمريكا فراهم شده است يا خير ؟ نظر شخصي بنده دراين خصوص منفي است و معتقدم كه اين روند تاكتيكي خواهد بود و چسبندگي هاي استراتژيك آمريكا به اسرائيل و اعراب و اروپا و روسيه آن قدر قوي است كه نمي توان به راحتي قبول كرد كه آنها به اين باور رسيده اند كه با ايران تعامل استراتژيك قراراست داشته باشند. امیدوارم دولت از این ظرفیت جدید که با آمدن اوباما آغاز شده است بتواند خوب استفاده کند. 
salam belakhare amrica az khare shytun bayad piyade beshe va abar ghodrate mantaghe (iran) tamol konad. mamnun 
ما وقتي نوپا و بسيار ضعيفتر بوديم باهمت وايمان به امريكا نه گفتيم و توانستيم ازپس رذالت هاي امريكا بربيايم اين امريكا است كه به ما محتاج است اگر تصورميكنيد امريكا ميتواند كمكي به حل مشكلات ما كند فقط چشمانتان راباز كنيدوبينيد متحدان امريكا درچه شرايطي هستند تايلند مصر ... تنها ايمان به خدا وايران و ايراني چاره مشكلات است این سایت اگرشهامت می داشت خیلی مسائل قابل طرح بود.فقط ادعای تو خالی انعکاس نظرات را دارد 
خیلی جالبه، اگر واقعا قصد برقراری ارتباط دارن عین آدم بیان کنن، اینکه به صورت های غیر رسمی بیان می شه انگار تعارف دارن. مسائل سیاسی با کسی تعارف که نداره