مهسا
| 
۰۹:۳۸ - ۱۳۹۲/۱۲/۲۵
پاسخ
ناشناس 16:07 واقعا زشته که در مورد زندگی یک انسان اینقدر راحت قضاوت بشه همین قضاوت ها ممکنه زندگی اون زن بیگناه را بپاشونه... نباید به راحتی قضاوت کرد.امااگه باآرامش و طمأنینه موضوع رو باهمسرش در میون میذاشت کار به جاهای باریک ختم نمی شد.نمیدونم چرا زن ها بدون مشورت باهمسرشون بی گدار به آب میزنن.
همسر یعنی هم سر و راز.
ما خودمان يعني اقايان مشكل ندارند فقط به خانمها ايراد وارده خيلي سراغ داريم مردها در خفا خيلي كارها ميكنند ولي با همه اين مشكلات خانمها با انها كنار مي ايند ولي زن فرض يك كاري هنوز مشخص و متهم معلوم نشد غيرتي ميشوند واقعاخانمها در كشورما معصوم واقع شدند ما نمی توانیم به این راحتی قضاوت کنیم . چون از ابعاد مختلف موضوع اطلاعی نداریم سلام تمرين كنيم كه قانون گرا باشيم و عاملان قانون هم تمرين كنند با سرعت و قاطعيت برخورد كنند واقعا ممنونم از همه شماها با نظراتون اینقدر خندیدم که چشمام پر اشکهبازم ممنونم
سلام چرا قضاوت شده کار ما شماها گویا خودتان دچار مشکل تشدید گویا از آب پاک تر هستید بخدا که اونی که ادعای سالم بودن میکنه به خدای محمد ناسالم ترین است چرا که آدم سالم ادعا نداره من سه سال است مزاحم دارم تا رنگ لباس هام و دارن حتی حرفی ها روز مره هزاران خط عوض کردم فرداش داشتن وقتی جویا قضیه شدم که یکی شان گفت کار شوهرت بود ه بارها صداشون شنیدم دلیلش هرچه باشد ایا مردی وقتی شماره زنش را داد به کسی به قرآن فرقی با فروش زنش نداره گریه کردم تهدید کردم مهربان گفتم ولی شوهرم زیر بار نرفت و و قران را قسم خورد ومن واگذار کردم عالم و ظالم را به همان قران به خدا قسم الان. شوهرم بدبختی داره که حد نداره اول اینکه برکت کامل از زندگیش رفته هرروز یه گرفتاری داره ولی ایا ارزش داشت دورغ بگه و انکار کنه و نفرین دنبالش باشه من حلالش نکردم چرا که شخصیت زنانه ام مادر بودنم و چشم های پراز انتظار آمدن همسرم زیر سوال رفت من ی که گفتم اگر تو بودی بگو من شاهد کاری ناخواسته کردم منجر به عمل تو شده شاید بگی من فکری بکنم ولی به خاطر راز ی که داشت نتولنست بگه ایا من مقصرم یا نبودن حرمت نفس شوهر دوزنه 54ساله من من امدم مادر باشم سالم باشم و همسر باشم نه کوهی از درد کینه که الان داره جانم رامیگرد