تابی جون به نظر من سقف داره ؛ سقفش هم تا حدی هست که آدم مجبور نشه انسانیت ، آسایش ، آرامش و حیات ابدیش رو فدای اضافه خواهی و جمع کردن زیادی مال دنیا ؛ بیش از نیاز زندگیش کنه ... متاسفانه ما به جای تقویت ایمان مردم ، به اجبار آنان به عمل به احکام فقه پرداختیم . مسلمان حق دارد برای کسب ثروت بدون هیچ حد و مرزی تلاش کند . اما از سوی دیگر مسلمان تاب تحمل گرسنگی انسانها را هم ندارد . مسلمان همچنین اعتقاد دارد که ، هیچ کاخی برافراشته نمیشود ، مگر اینکه در آن بستنی 250 هزار تومانی فروحته شود . به قول معصوم برای دنیای خود آنقدرکوشش کن که درآن خواهی زیست وبرای آخرت خودنیزهمچنین سلام . وقت بخیر کسب ثروت ، اگر ثمره ربودن فرصت های اقتصادی از دیگران نبوده باشد و همچنین افراد در حین ثروت اندوزی به وطن یا دین خود خیانت نکنند و ضمنا در صورت کسب جایگاهی در جامعه ، این جایگاه را محل زورگیری از مردم یا دولت نکنند ، هیچ اشکالی ندارد .
مصرف ثروت ، داستان جداگانه ای است و اصولا ثروت مندان هم برای مصرف ، منع های منطقی و انسانی دارند و نباید مصرف ثروت را که حق آنها است ، تبدیل کنند به ایجاد بدعت هایی بین مردم و یا تفاخر و تجمل و استهلاک بدون دلیل ثروت .
با سلام و تحیت؛ یک مسلمان حق دارد از ثروتش برای راحتی خانواده هر نوع استفاده ای که در جامعه موجب نگرانی نشود بکند دوم سوال به نظر اشتباه می آید چون بحث ثروت با سرمایه در اسلام دو مقوله جدا است ؛ ما نمی توانیم به هر اندازه ای ثروت داشته باشیم چون هم قرآن و هم نزدیک به یک سوم ائمه ( ع ) دستور به بخشش آن در جامعه نیازمند کرده اند قرآن آن را پاره های آتش می داند که در آخر به پهلو دارندگان آن که خوب از آن استفاده نکرده اند می داند و امامانی ( ع ) مثل امام حسن ( ع ) بخاطر همین بخشش به کریم اهل بیت شناخته می شوند و اما سرمایه و سرمایه گذار می تواند تا هر قدر بخواهد آن را زیاد کند و مثل افراد ثرومند که به کنز و امثالهم مشهور می شوند نشود بنابراین وظایف نیز دو گونه می شود : الف ) با فعل " باید " مختص می شود که باید آن را در جامعه نیازمند بخششد و راه دیگری ندارد و دیگری ب ) با علم اقتصاد اسلامی و غیر اسلامی عجین می شود و با ایجاد کار و دادن شغل و پرداخت خمس و زکوه آن در جامعه شرکت می کنندو اما سومین سوال نیز اگر جامعه نیاز به همین پول حلال هم داشته باشد نمی تواند بیش از حد خرج کند در حالی که همسایه ها و اهل شهر ش و کشورش به آن نیاز دارند پس مگر ما چقدر نیاز داریم که بخواهیم از پوشش حلال بودن این پول و در راه حلال آن را خرج کنیم کلاه شرعی بگذاریم و اینجا است که اصول دین مهم می شود و فرد باید خود را نشان دهد که تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل . بدرود البته این سوال سوال جالبی نیست سروتمند شدن از راه حلال سقفی نداره ولی از راه رانت و حرام سقفش تا زمانی که بر ملا بشه ولی اون ادمایی که زحمت کشیدن و با فکرو اندیششون سروت مند شدن اکه بای صحبتهاشون بشینین میبینید که چه مشکلاتیرو بشت سر گذاشتن تا سروتمند شدن خوب تو هر شهرو دیاری ادمایی هستن که یکم تنبلن بعد از ادمایی که زحمت میکشن میخوان که بسه زحمت نکشین ما همیشه سعالمونم بوی تفرقه میده و ناامید کنندست یعنی دارن مارو بجون هم میندازن وکرنه معنی دیگری ندارد
اگه مثل من باشی و بابات یه کارمند ساده باز نشسته باشه ، 100 در 100 سقف داره.
اما اگه بچه از ما بهترون باشی و بتونبی از این سفره ای که تو مملکت ما برای بعضیها(!) پهنه حالا نخوری کی بخوری، سقف سرمایت میتونه تا لایه ازن بالا بره....