نظیر این واقعه دریکی از شهرستانهایی که شیعه وسنی در جوار هم زندگی میکنند افتاد جریان ازین قرار بود که در هفته وحدت عده زیادی از برادران سنی مذهب و شیعی قرار میگذارنددر بیابان باهم نماز وحدت بخوانند و بعاز ظهر رهسپار بیابان میشوند حین خواندن نماز متوجه میشوند که در فاصله نزدیک تعدادی سگ ولگرد دور یک پارچه ای گرد امده اند بعد از اتمام نماز مردم به ان سو میروند و با ناباوری متوجه میشوند که نوزادی لای این پارچه است و نفس های اخری را میکشد بدن نوزاد سرد وکبودشده ولی سگها هیچ اسیبی به نوزاد نرسانده اند نوزاد را فوری به بیمارستان شهرمیبرند ان موقع درست نصف شب بوده که به پزشک کودکان اطلاع میدهند که همچو نوزادی به اورژانس اورده شده پزشک متخصص فوری سر نوزاد حاظر میشود و با معاینات اولیه تشخیص میدهد که از تولد نوزادحدود 48 ساعت گذشته پرونده ای بنام وحدت ( درنماز وحدت پیداشده بود ) برایش باز میکند و در بخش کودکان تحت مراقبت قرار میگیرد تا به 3 ماهگی میرسد درانزمان توسط داد ستان شهر به یک خانواده ای که بعد از 14 سال زناشویی بچه دار نشده بودند با توصیه های لازم داده میشود به عنوان فرزند خواندگی . امروزه فکرمیکنم یک مرد 35 ساله شده باشد . نجات این فرد از دسترس گرگها با ان سابقه مشروح غیر از معجزه خداوندی چه میتواند باشد ؟!!!

فرق رفتار انسان و حیوان را با موجودی که تنها است بنگرید ان یکی کفتار را میدرد /این یکی سوی پناگاه می برد

تبارک اله احسن الخالقین. لعنت اله علی انسانهای حیوان آزار!

متاسفم برا والدینش خاصه پدرش

یعنی میخام خرخره پدر مادرشو بجوم .........

عجب زمانه ای شده اینجا حیوانات از انسان ان هم از بچه مواظبت کردن در جای دیگه مردم بی فرهنگ ریختن سر گونه نادر کفتار با سنگ و چماق و سگ کشتنش ان هم روز روش بخدا این حیوانان بی زبان از ما انسانها با شرافتن

ما بسی گم گشته، باز آورده‌ایم ما، بسی بی توشه را پرورده‌ایم
میهمان ماست، هر کس بینواست آشنا با ماست، چون بی آشناست
ما بخوانیم، ار چه ما را رد کنند عیب پوشیها کنیم، ار بد کنند
سوزن ما دوخت، هر جا هر چه دوخت زاتش ما سوخت، هر شمعی که سوخت
کشتی زاسیب موجی هولناک رفت وقتی سوی غرقاب هلاک
تند بادی، کرد سیرش را تباه روزگار اهل کشتی شد سیاه
طاقتی در لنگر و سکان نماند قوتی در دست کشتیبان نماند
ناخدایان را کیاست اندکی است ناخدای کشتی امکان یکی است
بندها را تار و پود، از هم گسیخت موج، از هر جا که راهی یافت ریخت
هر چه بود از مال و مردم، آب برد زان گروه رفته، طفلی ماند خرد
طفل مسکین، چون کبوتر پر گرفت بحر را چون دامن مادر گرفت
موجش اول، وهله، چون طومار کرد تند باد اندیشه‌ی پیکار کرد
بحر را گفتم دگر طوفان مکن این بنای شوق را، ویران مکن
در میان مستمندان، فرق نیست این غریق خرد، بهر غرق نیست
صخره را گفتم، مکن با او ستیز قطره را گفتم، بدان جانب مریز
امر دادم باد را، کان شیرخوار گیرد از دریا، گذارد در کنار
سنگ را گفتم بزیرش نرم شو برف را گفتم، که آب گرم شو
صبح را گفتم، برویش خنده کن نور را گفتم، دلش را زنده کن
لاله را گفتم، که نزدیکش بروی ژاله را گفتم، که رخسارش بشوی
خار را گفتم، که خلخالش مکن مار را گفتم، که طفلک را مزن
رنج را گفتم، که صبرش اندک است اشک را گفتم، مکاهش کودک است
گرگ را گفتم، تن خردش مدر دزد را گفتم، گلوبندش مبر
بخت را گفتم، جهانداریش ده هوش را گفتم، که هشیاریش ده
تیرگیها را نمودم روشنی ترسها را جمله کردم ایمنی

این از مرام حیوان وحشی ولگرد، اینم از ما انسانها.
دلم میخواد همینجا سرم رو بذارم از شرمندگی بمیرم چون قدرتی ندارم که اونایی که به طبیعت و حیوانات ظلم میکنن رو سر جاشون بشونم
:(

گر نگه دار من ان است که من میدانم شیشه را در بغل سنگ نگه میدارد

تابناک عزیز لطفا لینک خبرهایی که در مورد کشتار کفتار و دیگر حیوانات توسط انسان نماها دارید را در ابتدای این خبر درج کنید.