سارا
| 
۲۰:۵۷ - ۱۳۹۲/۱۱/۰۲
پاسخ
به نظر من این نامه هیچ ایرادی نداره،بحث کمک هزینه مدرسه چیزی هستش که هر ساله و هر ترم درسی اخبار روز رسانه و اینترت میشه، و به نوعی چالشی بین مسولان دولتی و مدیران مدارس هست که بالتبع به علت کمبود بودجه مدارس هستش.که نهایتا باعث دلخوری بین مدیران زحمتکش مدارس و اولیای عزیز میشه.در حالی که اگر مدارس واقعا بودجه ای قابل قیول داشته باشند،هیچ وقت مرحله به کمک مردمی نمیرسه.این مشکلی هستش که باید در نظامات ادرای بالا حل بشه. مدیران مدرسه واقعا ناگریزند به دریافت کمک هزینه.من از مدیر مدرسه مربوطه تشکر دارم که با لحنی مودبانه و با نام حساب مدرسه اقدام به این کار کردند.امیدوارم چنین کمک هایی در تمامی مدارس کشور باشد، و نه بصورت نقدی و اجباری و با تعیین هزینه پرداخت زیاد. به نظر من این نامه هیچ ایرادی نداره،بحث کمک هزینه مدرسه چیزی هستش که هر ساله و هر ترم درسی اخبار روز رسانه و اینترت میشه، و به نوعی چالشی بین مسولان دولتی و مدیران مدارس هست که بالتبع به علت کمبود بودجه مدارس هستش.که نهایتا باعث دلخوری بین مدیران زحمتکش مدارس و اولیای عزیز میشه.در حالی که اگر مدارس واقعا بودجه ای قابل قیول داشته باشند،هیچ وقت مرحله به کمک مردمی نمیرسه.این مشکلی هستش که باید در نظامات ادرای بالا حل بشه. مدیران مدرسه واقعا ناگریزند به دریافت کمک هزینه.من از مدیر مدرسه مربوطه تشکر دارم که با لحنی مودبانه و با نام حساب مدرسه اقدام به این کار کردند.امیدوارم چنین کمک هایی در تمامی مدارس کشور باشد، و نه بصورت نقدی و اجباری و با تعیین هزینه پرداخت زیاد. 
این خبر برا من جای تعجب داشت، چون در یافت هزینه در تهران کاملا امری مرسوم هستش. با توجه به این که این نامه که با نام و شهر درج شده بود برام جالب بود که پی شهر مربوطه تو اینترنت و نقشه بگردم.خوانندگان عزیز برام خیلی جالب توجه بود که فهمیدم که کلیبر یک شهرستانی دور افتاده و در شمال غربی ایران هستش که جز مناطق محروم تلقی میشه،و چه خوب است که با توجه به این که شماره حساب نیز درج شده است به این مدرسه مرحوم که دوستان و هم سن و سالان فرزندانمان در ان درس میخوانند کمک کنیم. و نیز از خیرین مدارس نیز خواهشمندم به مدرسه مربوطه که مدیری مبادی اداب دارد،انچنان که از لحن نامه بر میآید،کمک کنند.با تشکر. دوستان عزیز مدسه خانه دوم فرزندتان است.شما باید به آن به منزله یک خانه نگاه کرده و به جز این که نگه دارنده اسرار خانه فرزندتان باشید از کمک نیز دریغ ننمایید. کار مدیر مربوطه کاری مرسوم هست که ایشان به نحوی مودبانه و جالب اختیار را به اولیا داده است. متأسفم، برای رسانه ها، خبرنگاران، افراد مسئول و... که بجای حمایت از مسئولین مدارس در مدیریت بحران آموزشگاهها در حین تحریم هرنوع کمک مادی به مدارس و پوشش خبری این مسئله می آیند و برعکس مسئولیت خطیرشان عکس بالا را پخش می کنند!!پس از دیماه 1390 تاکنون چند صد هزار تومان سرانه به مدارس داده شده برای هزینه های آب و گاز و برق و تلفن و کاغذ و ماژیک و تعمیرات و تجهیزات و ... آموزشگاه در طول این دو، سه سال ، چه کسی آمده و از مسئولی پرسیده که مسئله آموزش و زندگی؟ 120نفر تا 600 نفر دانش آموز و معلم در مدارس نیاز به تأمین امکانات مادی و تجهیزات دارد پس این مدیران بیچاره چطوری نه از منابع دولتی کمکی دریافت نمی کنند و نه اجازه دارند که از اولیا (ی دانش آموزی که فقط حضور فیزیکی فرزندش پر از لحظات استرس و اضطراب برای مدیر و عوامل اجرایی مدرسه است) کمکی دریافت کنند مدرسه را می چرخانند؟؟ و به جای تقدیر و تشکر، این همه مورد اهانت و ... قرار می گیرند؟! درد دل زیاد است اما ... .
پس این مالیاتی که به اشکال مختلف از حقوقملت کسر میشود کجا مصرف میشود ؟و چرا با احساسات مردم به نوعی بازی میکنند
تعجب از این است با اینکه همه می دانیم به مدازس سرانه ی کافی داده نمی شود .و از طرفی وقتی فقط هزینه کاغذ مصرفی برای امتحانات سر به فلک می زند وبماند پول آب و برق و گاز که رقم بسیار بالایی است پس چرا نباید به مدارس کمک کرد چه اشکالی در آن است .بدانید سرانه هر دانش آموز به اندازه پول دو ساندویچ هم نیست کمی واقع بین تر باشید متأسفم، برای رسانه ها، خبرنگاران، افراد مسئول و... که بجای حمایت از مسئولین مدارس در مدیریت بحران آموزشگاهها در حین تحریم هرنوع کمک مادی به مدارس و پوشش خبری این مسئله می آیند و برعکس مسئولیت خطیرشان عکس بالا را پخش می کنند!!پس از دیماه 1390 تاکنون چند صد هزار تومان سرانه به مدارس داده شده برای هزینه های آب و گاز و برق و تلفن و کاغذ و ماژیک و تعمیرات و تجهیزات و ... آموزشگاه در طول این دو، سه سال ، چه کسی آمده و از مسئولی پرسیده که مسئله آموزش و زندگی؟ 120نفر تا 600 نفر دانش آموز و معلم در مدارس نیاز به تأمین امکانات مادی و تجهیزات دارد پس این مدیران بیچاره چطوری نه از منابع دولتی کمکی دریافت نمی کنند و نه اجازه دارند که از اولیا (ی دانش آموزی که فقط حضور فیزیکی فرزندش پر از لحظات استرس و اضطراب برای مدیر و عوامل اجرایی مدرسه است) کمکی دریافت کنند مدرسه را می چرخانند؟؟ و به جای تقدیر و تشکر، این همه مورد اهانت و ... قرار می گیرند؟! درد دل زیاد است اما ... .