من چندین سال داشتم
-سرپیچ ها خودشو کاملا با گردش ماشین وفق میداد بخاطر فنراش چپ کردنش کار بسیار سختی بود
- بدنه خیلی خیلی محکمی داشت
-دنده دوش خیلی قوی بود برای شروع حرکت راحت میشد ازش استفاده کرد
در واقع دنده یک فقط برای شروع حرکت تو سربالایی بکار میرفت

ژیانی داشتم شب فرمونش را با زنجیر به درخت روبروی خونمون بسته بودم صبح روز بعد دیدم درخت را بریده بودند و اثری از خودرو محبوبم (ژیان ) نبود.

یک دست دوم تمیزش را سال 65 خریده بودم. همراه خانواده از تبریز به بابل رفتیم. برگشتنی دو ستم و خانمش را هم با خودمان از بابل تا تهران اوردیم. عروسی یکی از دوستان بود. یادم نمیره بعضی از سر بالاییهای جاده هراز را مجبور بودیم هل بدیم ولی خیل خوش گذشت. ماشین سگ جونی بود. ازش راضی بودم. خیلی بی ادعا و کم خرج. حیف از آن روزهای جوانی

یادمه همسایه باغمون یه گاو داشت مایک ژیان داشتیم از اون مهاری ها که گلگیر هاش فایبرگلاس بود. یه روز که رفته بودیم باغ گاو همسایه اومده بود نصف گلگیرشو خورده بود

من ژیان میخوام . . . . (منظورم نوه اش بود!!)

یادم هست کلاس اول دبستان بودم معلم ما که اهل روستایمان هم بود قرار بود تعطیلات عید بره مشهد مادرش اومد و زیر لاستیکاش تخم مرغ گذاشت اونم از روش رد شد و شکست روز های سخت زمستان هم با اولین استارت روشن میشد.یادش بخیر

یک ژیان 56 داشتم خیلی باهاش مسافرت رفتم حتی بدلیل سرعت سبقت غیر مجاز توجاده فیروزکوه جریمه شدم . یکبار از دامغان به تهران با حداکثر سرعت میومدم که ماشین
وسط جاده خاموش شد. دیدم تمام روغن ماشین پاشیده به داخل کاپوت و هیچی روغن براش نمونده بود .با اینحال موتورش آخ هم نگفت یک لیتر روغن داشتم صبر کردم ماشین خنک شد با یک استارت روشنش کردم و رفنم !

ژیان پدر بزرگ زانتیا.

زیان آن روزها از پژو 405 حالابهتر بود

من هم سال 53 در مسجسلیمان یک ژیان خریدم با ده هزارتومان نقد وماهی پانصد تومان قسط کلا 15 هزارتومان میشد.میگفتند هر کس توانست ان را واژگون کند جایزه می گیرد یک بار توی جاده اهواز سر یک پیچ با سرعت پیچیدم ببینم چپ میشود یانه از جاده خارج شدم و چرخهای جلو افتادند توی یک گودال ودرامدند و ژامبون هایش تاب ورداشت ولی واژگون نشد....