محمود
|
Canada
|
۲۲:۱۰ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
مهمان عزیز است ولی همچو نفس
خفه میسازد اگر آید و بیرون نرود

آقا جان مهمونی خوبه ولی یه روز خونه ما یه روز هم خونه شما.

بابا بسه دیگه جون مادرتون جمع کنین برین. تشکر نمیخواهیم آب هیرمند رو قطع نکنید اگر انسان هستید و معنی انسانیت رو درک میکنید.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۲۷ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
افاغنه همونهايي هستند كه ردشون تو اكثر قتلها و تجاوزها هست. كافيه اخبار حوادث رو بخونيد تا خودتونم اينو تصديق كنيد. افغانهاي مقيم ايران همونهايي هستند كه نماز اعياد رو با شيعيان اقامه نميكنند و وقتي به فاصله خيلي نزديك از ما خودشون نماز اقامه ميكنند و بليس از تجمعشون جلوكيري ميكنه تو تمام شبكه ها شوي تبليغاتي راه ميندازن. اينها همونهايي هستند كه آب رو روي ما بستن كلي از زمينهاي شرق ايران رو خشك كردن. اينها همونهايي هستند كه باعث شدن ارزش كاركر ايراني كم بشه. اونها جلوي سفارت ايران تو افغانستان جمع ميشن و شعار مرك بر ايراني ميدن. تا كي ما بايد به اين غريبه ها باج بديم؟
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۴۳ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
اخراج افاغنه . تنها را ه حل است . آخه چطوره من ایرانی به هر کشوری می خوام برم هزار جور مدرک و ویزا می خواد ولی یه افغانی از کابل تا تهران رو ایکی ثانیه می آد . این که نمیشه هزار جور ناامنی با خودش می اره .الان افغانیه دزدی کنه یا جنایت کنه و فرار کنه بره افغانستان چه کار می تونی بکنی . مگه ورودش ثبت شده .اصلن آدرسش تو افغانستان معلومه ؟ نه .
محمد
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۱:۲۷ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۸
با سلام منیک جانباز هستم یک کار نگهبانی برای من پیدا شد آن را هم افغانیها گرفتن
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۴:۰۵ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۸
تابستان امسال به صورت اتفاقی برای کار در باغچه دو نفر کارگر را به کار گرفتم. اتفاقا هر دو با هم دوست بودند. یکی ایرانی و دیگری افغانی. در دو روز اول کارگر افغانی دوبرابر ایرانی کار می کرد و کارگر هموطن ما متاسفانه وقت تلف کرده و توقعات جورواجور داشت. نتیجه اینکه علی رغم میل باطنی عذر کارگر ایرانی را خواستم. ظاهرا همه ماها خودمان را کورش و داریوش پنداشته و به جای کارکردن توقع امپراتوری داریم. ممکلت با کار ساخته می شود، مفهومی که روز به روز برای ما غریبه تر می شود.
مانا
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۵:۳۰ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۸
از انسان بودنم خجالت کشیدم بعد از خواندن این همه توهین .
کارشناس اقتصاد
|
United States
|
۰۷:۲۹ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۸
سلام
بر دوستان ایرانی و هموطنان مظلوم افغانستانی ام
من بزرگ شده ایرانم، از کلاس اول ابتدایی تا الان که ارشد اقتصاد را تمام کرده ام، در ایران سرزمین امام زمان و شیعیان آن زندگی و تحصیل کرده ام.
خوشحالم از طرح مقالاتی و موضوعاتی که نسبت به مسلمانان و کشورهای اسلامی مطرح می شود، از این بابت که مکانی برای گفتگو و طرح مباحث و دغدغه های فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی ایجاد می شود.
این مکانهای مجازی مجالی ارزنده ای برای طرح دیدگاهها است و صد البته ادب و احترام و منطق و استدلال درست پیروز است.
و جادلهم بالتی هی احسن.....
راستش را بخواهید زیاد اثری نمی بینم که کامنت و نظری بگذارم، اما چون گفتگوی دوستان را مفصل دیدم و شعری که یک هموطن نوشته بود خواندم ، مشتاق شدم که کلماتی را به یادگار درج کنم، شاید بر دلی بنشیند و ...... ما هم حق بیان خود را استفاده کرده باشیم.
اولا: تشکر و سپاس و قدردانی قلبی و زبانی خودم را از مردم فهیم و هم مذهب و هم فرهنگ جمهوری اسلامی ایران ابراز می دارم.
و ممنون از نظراتی که با دیده ادب و انسانیت و نوع دوستی به این حادثه نظر داشته است.
ثانیا: برای دوستانی که از زاویه تنگ تعصب و ملیت به این مقوله مهاجرت و پناهندگی نظر داده اند، متاسفم که نه همین لباس زیباست نشان آدمیت.
ثالثا: مشکل بیکاری با اخراج کارگرهای صادق و زحمتکش و کم توقع و با دستمزد پایین حل نمی شود، که دوستان فکر کنند که با اخراج مهاجرین مظلوم و کم توقع افغانستانی قابل حل باشد، ما در اقتصاد می خوانیم که بازار رقابت کاراترین حالت برای پیشبرد اقتصاد و تامین منافع کلان جامعه است، و در میدان رقابت اگر کارگر ایرانی عقب می افتد، این مشکل را باید طور دیگر باید چاره کرد.
مناسب است که مثال کشور چین را با یک میلیارد و اندی میلیون جمعیت را بزنم که با تدبیر مسئولین یکی از قدرتهای برتر اقتصادی در جهان شده است، که مسئولین کار ایجاد کرده است. نه اینکه کارگران با بازدهی بالاتر را اخراج کرده باشد.
رابعا: وظیفه انسانی و اسلامی شما اگر به آنها معتقد باشیم ایجاب می کند، که در حد توان اهتمام به امور مسلمین داشته باشیم، بالاخره تعالیم اسلامی و وظایف آن و قوانین و سنن الهی را نباید از نظر دور داشت، وقتی شما وظیفه انسانی و اسلامی خود را انجام می دهید و به زعم باطل خودمان فکر می کنیم که کارگر افغانستانی رزق شما را تنگ کرده است، این یک نوع انحراف فکری است، رزق را خداوند می رساند به شرطی که شما در حد توان تلاش کنید.
خامسا: سنت امتحان الهی همواره برای همه انسان ها و مسلمانان در همه حال برقرار است، اگر امروز شما در نقش کارفرما و کارگر افغانستانی در نقش کارگر برایتان زحمت می کشد، از هر کسی در جایگاه خودش حساب و امتحان الهی گرفته می شود، فکر نکنید که اگر کارگر افغانستانی به کشورش برگشت، شما از گیر امتحان الهی راحت می شوید، به نوع دیگری امتحان می شوید.
سادسا: ببخشید مجال این بحث بسیار طولانی تر از این مجال است، دعاکنیم که بنده خوبی برای خداوند و شیعه ی خوبی برای امام زمانمان باشیم، و یک لحظه درنگ کنیم که حضرت هم وقتی ظهور کرد، آیا مرزهای استعماری را محکمتر خواهد کرد؟ و چه رفتاری با مستضعفین عالم خواهد کرد؟
اگر ما منتظر امام زمان هستیم، باید بکوشیم که مرام حضرتش را تحقق بخشیم و پیش به سوی مرزهای کذایی و استعماری برداریم.
در مورد سرنوشت ایران باستان و وضعیت مهاجرین بهتر است که مقالات یارشاطر و جناب دکتر زیبا کلام را دوستان مطالعه بفرمایند.
به دوش کشیدن تنفر از یکدیگر ضمن اینکه گناه دارد، موجب قذارت روحی انسان می شود ........ با تشکر
انگوري
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۸:۰۴ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۸
شما وقتي پسر خالتون ميميره ، خاله رو احضار مي كنيد و بهش تسليت ميگيد !؟ برادر من دادن يك نامه سرگشاده و اظهار تاسف خيلي سخته !؟
مرتضی
|
United States
|
۱۰:۰۱ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۸
خدارا هزاران مرتبه شکر میکنم امروز با وجود تمام مشکلات و خطرات در وطنم زندگی می کنم و اگر روزی بمیرم در خاک وطنم مدفون میگردم. من سالیان پیش در ایران زندگی میکردم.آن ایام گرچه در رفاه نسبی بودیم ولی خدا می داند هر روز و هر ساعت آرزوی مرگ می کردیم. یادم میاد وقتی تعدادی از خبرنگاران ایرانی توسط طالبان در مزارشریف شهید گردید به لطف تبلیغات گسترده رسانه های خبری تا مدتها خانمان سنگ باران میشد. نه خانه ما بلکه خانه تمام افاغنه آن محل. یادم میاد کودکی توسط عده یی تحریک می شد تا بدترین فحش ناموسی را نثارمان کند . وقتی اعتراض می کردیم .توسط اهالی اعم از کوجک و بزرگ، کسبه ، بنا و . ... صلواتی به باد کتک گرفته می شدیم.سالیان تلخی داشتیم. امروز در وطنم هستم. بارها تیکه تیکه شدن بدن عزیزانم را در انتحارها وانفجارات به چشم دیده ام، گاهی مرگ را در چند قدمی خویش احساس کردم. ولی باز هم زندگی در اینجا را دوست دارم. که مرگ باعزت بهتر اززندگی توام با ذلت است.
ناشناس
|
United States
|
۱۰:۰۹ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۸
چه نا شکیبائیم
نظرات بیشتر