این مطلب منو یاد مجموعه مقالات تحلیلی جناب آقای مطهری انداخت که با نگاهی انتقادی و بسیار عمیق عادتهای فرهنگی و رفتار احتماعی مردم رو نقد کرده بود...کاش باز هم تابناک بتواند آن سری مقالات را با آقای مطهری ادامه دهد به خصوص در این وضعیت حادی که در حال حاضر در جامعه دیده میشه

جنگل است٫ شهر نیست....

فقط مشکل از عابرها نیست مشکل هم از موتور سوارها و رانندگانیه که فکر میکنن دارن مسابقه میدن

سانسور تابلوي راهنمايي براي چيست؟

اینا باید بیان تو کیش تا یاد بگیرن چون اینجا همه عبور ومرورها در قالب قانونه واقعاکیش باید الگوی نمونه کشوری معرفی بشه تازه غیر از خط کشی هم ماشینها برای عابران توقف کامل میکنند .کیش مدینه فاضله خواهد شد.انشاالله

پلیس راهنمایی رانندگی امارات توی اکثر فروشگاه ها قسمتی برای بازی بچه ها داره
چیزی که برای من جالب بود آموزش قوانین از سنین پایین به کودکان توسط قسمت های بازی و ماشین های اسباب بازی بود حالا شما انتظار دارین بستر فرهنگیشو چند ساله فراهم کنیم یا بستر جامعه که خیابون های ما قدمت 200 ساله دارند مثل خیابون های آمریکایی و باز و منظم و بزرگ دبی باشد بنابراین با این فیلم ها راه به جایی نمیره
گرچه نظرم گذاشته نمیشه گفتم خودتون بخونید و ببینید

موزیکش چی میگه؟

رد شدن از جلوی یه موتور سوار از ردن شدن از جلوی یه تریلی خطرناکتره چون موتورسوار عرض خیابانونو خیلی بیشتر از یه تریلی پر میکنه تا حتما از جلوی عابر پیاده رد شه اصلا راننده ها مسیرشونو صاف نمیرن تا خدای نکرده از پشت سر عابر رد نشن که یه وقت عابروشون (و نه آبروشون!) نره...!
من خودم از خط کشی خیابون رد میشم ولی ماشینا به خط کشی که میرسن تازه سرعتشونو زیاد میکنن نه کم

تابناكمحترم، از شما خواهش ميكنم بيشتر و بيشتر در مورد معضل رانندگي و عدم گذشت و زير پا گذاشتن قوانين بنويسيد چرا كه اوضاع بدي نسبت به ساير كشورها داريم.

چند تا از عابرهایی که نشون کرده بودین از روی خط رد شدن، حالا یه میلیمتر این ور تر دلیل نمیشه که تخلف کردن. من خودم وقتی میخوام از خیابون رد شم اون طرف خیابون رو هم نگاه میکنم ببینم جلوشو ماشینای دیگه بن بست نکرده باشن
توی خیابونا گویا عابر پیاده هیچ حقی نداره. از پیاده رو میری ولی به تقاطع پیاده رو و خیابون که میرسی چند تا ماشین به صورت خودجوش چنان راه رو بستن که باید برگردی و پیاده رویی که درختا هم راه رو به خیابون کناریش بستن رو برگردی عقب به یه پل کوچیک برسی که یه ماشین دیگه هم سر راهت می بینی ولی این بار دلو به دریا میزنی و از لا به لای این یکیا که یه کم جاش بازتره رد میشی میری توی خیابون تا بتونی فقط به راهت ادامه بدی و از حس زندانی بودن رها بشی...