حداقل برای ما شیرازی ها رفتن پایتخت از شیراز مفید بود که موجب شد به وضعیت اسفبار کنونی کلان شهر تهران نیافتیم. پایتخت چیست؟؟ کلان شهر تهران صحیح است. خود تهرانی ها هم باورشان شده که متفاوت از دیگران هستند!!

کی گفته تهران مال همه است ،ارزونی خود تهرونی ها

به نام خدای بزرگ
پس از سالها انتطار مردم تهران و مردم کشور بالاخره طرح انتقال پایتخت از تهران در مجلس تا حدی تصویب شده است اما در صحت یا اشتباه بودن این تصمیم بحث های زیادی وجود دارد. سوالات و مواردی مانند اینکه چرا به جای حل کردن مشکلات پایتخت مانند آلودگی هوای تهران، حمل و نقل ضعیف، سیل جمعیتی که هر روز با اشتیاق بیشتری به تهران می آیند چرا صورت مساله را پاک می کنند؟ چرا با تحمیل هزینه های بسیار زیاد سعی در انتقال پایتخت دارند؟ آیا برای انتخاب شهر جدید بررسی های کارشناسی مناسب انجام شده است؟ و سوالات دیگر که هر کدام در جایگاه خود بایستی پاسخ داده شوند. اما نکاتی در این رابطه وجود دارد که ذکر آنها مهم است.
نکته اول تمرکزگرایی در شهر تهران است که سالهاست با این پدیده روبرو هستیم. اولین و بزرگترین مشکلی که وجود دارد این است که شهر تهران با توجه به پایتخت بودنش و تمرکز تمامی سرمایه های کشور در آن دارای امکاناتی رفاهی بسیار گسترده می باشد. این امکانات شاید از نظر تعداد جمعیت مستقر در تهران کم باشند اما از نظر تمرکز امکانات در یک شهر نسبت به متوسط کشور بسیار زیاد است. شاید مهمترین دلیل این باشد که تمامی فعالیت های سیاسی و اقتصادی ایران با مساحتی حدود چهارونیم برابر آلمان همگی در تهران تصمیم گیری می شوند و این خود بزرگترین نقطه ضعف و تبعیض می باشد. واضحترین مثال شهر اهواز است که با آنکه بیشترین درآمد نفتی ایران از این شهر است به لحاظ امکانات به شدت در فقط می باشد. البته در مورد اکثر مناطق جنوبی کشور این مشکل وجود دارد که با داشتن منابع و درآمد بسیار زیاد از نظر امکانات در مضیقه هستند. از این نظر انتقال پایتخت اگر باعث شکسته شدن این طلسم چند ده ساله (چند صدساله؟) شود قابل ستایش است.
نکته دومی که باید به آن اشاره شود هزینه های بسیار زیادی است که در سال های اخیر برای حل مشکل ترافیک تهران انجام شده است. تونل توحید و طبقه دوم اتوبان صدر که باهزینه های چندصد میلیاردی ساخته شدند باعث کاهش ترافیک تهران تا آن اندازه که باید نشدند و شاید اگر این هزینه ها صرف ساختن چند کارخانه در شهرستان های دور از تهران می شد باعث می گردید هجوم جمعیت به تهران کمتر شود چرا که بسیاری از مردمی که به تهران مهاجرت می کنند برای یافتن کار شهرهای خود را ترک می کنند لذا می توان گفت هرچه هزینه ساخت و ساز اتوبان و تونل افزایش یابد هجوم جمعیت به تهران افزایش می یابد و در نتیجه در حل مشکل ترافیک و آلودگی تاثیری نخواهد داشت. این مشکل در شهرهایی مانند اصفهان هم دیده می شود. اما در شهر ذکر شده به دلایل مختلف ترافیک و آلودگی هوا تا حدی کنترل شده است اما جمیعیت این شهر نیز در لبه تیغ است که با افزایش چد صد هزارنفری آن ترافیک این شهر نیز دست کمی از تهران نخواهد داشت. با این تفاسیر می توان گفت مدیریت شهر تهران به تنهایی قادر به حل این مشکل نخواهد بود هر چه قدر که مدیریت قوی بر آن حاکم باشد.
دو نکته فوق دلایل محکمی برای انتقال پایتخت است. اما هزینه زیادی که برای انتقال پایتخت باید صرف شود نیز نکته بسیار مهمی است که باید به آن پرداخته شود. جواب این سال از این نگاه ساده است که این هزینه در مقابل هزینه های بسیار گزافی که برای حل مشکلات ترافیک و آلودگی هوا صرف می شود ناچیز است و با مدیریت صحیح چند ساله می توان این هزینه را به حداقل رساند(هزینه تعطیلی های مکرر پایتخت به دلیل آلودگی هوا و بیماری هایی که سال های آینده دامن مردم ساکن در این شهر را خواهد گرفت را به هزینه های ساخت و ساز اضافه کنید).
ذکر این نکته هم جالب توجه است که در تعدادی از کشورها پایتخت سیاسی و اقتصادی از هم جدا می باشند و اگر در کشور ما نیز این اتفاق بیافتد یعنی فقط یکی از این دو پایتخت منتقل شوند هزینه این انتقال کمتر خواهد شد. در تهران با توجه به ریشه دار شدن اقتصاد به نظر می رسد بهتر است پایتخت سیاسی منتقل شود.
مهمترین سوالی در مرحله بعد باید پاسخ داده شود این است که چه شهر و منطقه ای باید برای پایتخت انتخاب شود؟
در نگاه اول شهرهای بسیار زیادی هستند که می توانند به عنوان پایتخت انتخاب شوند اما اگر کمی دقیقتر نگاه شود بسیاری از این شهرها فاقد شرایط اولیه می باشند. در ادامه به بیان نقاط قوت و ضعف برخی از آنها پرداخته می شود اما بهتر آن است که قبل از آن در مورد یک مساله مهم صحبت شود. شاید مهمترین مساله آن است که که پایتخت جدید نباید در نزدیکی پایتخت فعلی قرار گیرد چرا که نه تنها مشکل فعلی را حل نخواهد کرد بلکه باعث ایجاد مشکلات جدید خواهد شد. بهتر آن است که پایتخت جدید تا حد امکان از تهران دور باشد چرا که انتقال پایتخت به خودی خود باعث مهاجرت جمیعت بسیار زیادی از تهران خواهد شد و اگر پایتخت نزدیک به تهران باشد این جمعیت در مسیر دو پایتخت به راه خواهند افتاد و این خود مشکلات بزرگتری را می سازد. علاوه بر مسائلی که ذکر شد نگاهی به تاریخ ایران نشان می دهد در سال های اخیر بیشترین تهدیدهای نظامی از سمت جنوب کشور بوده است. جنوب کشور به دلیل راه داشتن به آبهای آزاد بهترین موقعیت سیاسی و نظامی را برای کشور دارند چنانکه در جنگ هست ساله نیز این موضوع به وضوح قابل تشخیص بود. علاوه بر این موضوع شهرهایی که در شمال کشور قرار دارند هر یک به دلیل بسیار محکم از لیست کاندیداهای پایتخت حذف می شوند.
شهر سمنان به دلیل کویری بودن و عدم دارا بودن منابع آب کافی از نظر امنیتی و تامین منابع لازم مردود استو این شهر همچنین فاصله کافی برای دوری از تهران را ندارد.
شهرهای قزوین، کرج، قم، شهرهای همسایه دریاچه خزر به دلیل نزدیکی به پایتخت و همچنین عدم دارا بودن زیرساخت های مناسب و همچنین ساکن بودن جمعیت زیاد در آنها و عدم توانایی تحمل جمعیت یکباره بیشتر
شهرهایی مانند زنجان و همدان باعث دور شدن پایتخت سیاسی از مرکز کشور خواهند شد همچین عدم دارا بودن زیرساخت های مناسب.
تبریز، اهواز، مشهد، بوشهر، بندر عباس که جزء شهرهای بزرگ کشور می باشد به دلیل نزدیکی به مرز و حتی جمعیت فوق العاده زیاد (در مورد مشهد و تبریز) به خودی خود از این لیست حذف می شوند.
شهرهایی که در آخر به نظر می رسد بیشترین شانس برای انتخاب شدن را دارند شهرهای اصفهان، اراک، شیراز، یزد و با کمی ارفاق کرمان هستند.
شهرهای اصفهان و اراک با توجه به موقعیت جغرافیایی فوق العاده ای که دارند بسیاری مناسب هستند اما اگر کمی به وضعیت هوای این دو شهر نگاه شود مشکلات آلودگی این دو شهر نیز نمایان می شود چنانکه اگر به عنوان پایتخت انتخاب شوند مسلماً دچار اشکالات جدی خواند شد.
پس با این تفاسیر شهرهای شیراز، یزد و کرمان باقی می مانند. اظهار نظر کردن در مورد این سه شهر و اینکه کدامیک مناسبتر هستند بسیار دشوار است. شهر یزد شهر مذهبی و آرامی است اما مشکل کم آبی در این شهر بسیار قابل تامل است و از این نظر در رتبه آخر قرار می گیرد. شهر کرمان کویری و دارای آب و هوای نسبتا معتدلی است اما زیر ساخت های اولیه را ندارد و گنجایش جمعیت یکباره را نیز نخواهد داشت. این شهر در منطقه ای کویری قرار گرفته است. شهر شیراز آخرین پایتخت ایران قبل از تهران است و دارای آب و هوای بسیار خوبی است. همچنین بین سه کوه قرار دارد که باعث می شود از لحاظ امنیتی بسیار مناسب باشد. همچنین دیده شده است که در عید نوروز که جمعیت بسیار زیادی از مردم به این شهر سفر می کنند با کمی مدیریت می تواند این جمعیت را در خود جای دهد همچنین این استان به دلیل راه داشتن به آبهای خلیج فارس(مصوبه جدید مجلس که چندی قبل تصویب و ابلاغ شد)، بسیار موقعیت مناسبی دارد. همچنین به دلیل داشتن زیرساخت های مناسبتر از بسیاری از شهرها امکان پیاده سازی ساده تر موقعیت ها و مکان های بسیار بیشتری در آن وجود دارد. لذا شاید بهترین انتخاب این شهر باشد اما لزوم بررسی های کارشناسی بیشتر مطمئنا وجود دارد.
در مجموع می توان نتیجه گرفت انتقال پایتخت یک فرصت نیست بلکه یک اجبار است چرا که تجمع تمامی امکانات و مدیریت در یک شهر خطری بالقوه است حتی اگر یک حادثه طبیعی مانند زلزله در این شهر اتفاق بیافتد تمام مدیریت کشور نابود می شود و بهترین فرصت برای دشمنان همسایه و غیر همسایه است که در کوتاهترین زمان فرصتی عالی برای زدن ضربه این بزرگ به کشور عزیزمان پیدا خواهند کرد. هزینه های بیشتر در تهران باعث سرازیر شدن جمعیت به این شهر خواهند شد. امید است به جای صرف این هزینه ها برای ساخت اتوبان و پل، فکری به حال انتقال پایتخت شود.
جاوید باد ایران اسلامی

با نظر آقاي نوري موافق هستم ، هيچ شهر ديگري پتانسيل تهران را ندارد .

لزومی ندارد یک شهر موجود را به عنوان پایتخت انتخاب کنند . میتوانند یک شهر کاملا جدید بسازند

به جای این طرح خای نشدنی و مسخره بشینن مشکلات مردم و صنایع رو حل کنند چرا وقت مجلس برای یه طرح نشدنی باید صرف شه . واقعا متاسفم

آقایون برن فکری به حال مهاجرتهای بی رویه رواج حاشیه نشینی اشاعه فرهنگ دلال پروری و نابودی کشاورزی و دامپروری بکنن. هر جا بشه پایتخت بیست سال بعد، از امروز تهران بدتر میشه. روستاها خراب تولید نابود کشاورزی مضمحل آب سدها تمام سفره های زیر زمینی خالی و همه مصرف کننده شده ان. زمینهای کشاورزی همه آپارتمان شده ان و ....

اتفاقا این نظر نادرست است. تا قبل از دوره قاجار ما در طول تاریخ کشورمان هیچگاه روستارا به شهر تبدیل نکرده ایم و تهران هم ویژگی شهر شدن نداشت کما اینکه پس از دویست سال هنوز هم تهران یک روستای بزرگ است و اصلا هیچ نشانی از ویژگی های شهری در آن یافت نمی شود.

محل پایتخت باید مشخصاتی داشته باشد از جمله:
امنیت نسبت به حملات خارجی، زمین مسطح کافی و جلگه ای، منابع آب خوب، هوای در جریان همیشگی، امکانات دسترسی عمومی برای کل کشور.
به نظر بنده شهر قزوین با در نظر گرفتن موارد فوق می تواند یکی از گزینه ها باشد.
البته بنده اهل تبریز هستم و تهران زندگی می کنم.
لطفا درباره مشخصات پایتخت و گزینه مناسب یه نظر سنجی داشته باشید. ممنون

من با نظر این آقا موافقم . ساختمان مجلس، فرودگاه بین المللی، و کتابخانه ملی و ساختمانهای اداری سیاسی بسیاری در تهران ساخته شده است که امکان خالی کردن این ساختمانها و ساختن این فضاها در جای دیگر آسان نیست. بجای سرمایه گذاری برای انتقال پایتخت سیاسی و اداری بهتر است به موارد ذیل توجه شود:
1- با سرمایه گذاری صنعتی و ایجاد اشتغال در سایر استانها از مهاجرت جمعیت جویای کار بیسواد و تحصیلکرده به تهران جلوگیری شود.
2- صنایع آلاینده از اطراف تهران به شهرهای دوردست انتقال یابد.
3- بیشتر آلودگیها ناشی از بنزین غیر استاندارد و خودروهای غیراستاندارد است که باید استانداردسازی شود.
4- کاهش جمعیت در استانهای کم توسعه یافته که به تبع آن مهاجرت به تهران کنترل می شود.
5- انتقال بعضی مراکز سیاسی و اداری به سمت شهرک پرند و شهرهای اطراف مثل کرج که دارای این پتانسیل و ظرفیت می باشت.
کوتاه سخن اینکه با انتقال پایتخت سیاسی - اداری به دور از تهران مشکل ترافیک و آلودگی حل نمی شود. بلکه هزینه مضاعف اولیه و بعد هزینه های اداره کشور چند برابر می شود.