برای داشتن یک جامعه با اخلاق ،ابتدای امر باید به نیازهای اولیه که همان نیاز حیوانی میباشد باید اهمیت داد سپس به نیازهای شخصیتی وبعد اجتماعی ، جامعه ایکه درنیازهای مادی خویش مانده وافراد گرسنه همه جا هستند وشخصیتشان تخریب وتحقیر میشه ،نباید انتظار جامعه با اخلاق را داشته باشید ...

اگه اخلاق در جامعه ای رواج نداشته باشد سنگ روی سنگ بند نمیشود.راه اخلاقمدار شدن یک جامعه هم نه از دستور از بالا که عمل کردن از بالاست

نباید بین اقوام آذری کرد لر بلوچ عرب گیلک با فارس تبعیضی وجود داشته باشد این خییییلی بده

متاسفانه بیشتر انرژی بعضی از مسئولین ما روی مسائلی است که سودی برای رفاه حال جامعه ما نداره. با این وجود بیشترین هزینه رو هم برای آن پرداخت میکنند بعضی وقتها دنبال راحت ترین راهها میگردند مثل رعایت حجاب اسلامی . با این همه شدتی که بخرج دادند برعکس بی حجابی رواج پیدا کرده .من بعنوان کسی که درخانواده مذهبی بزرگ شدم مثل خیلی از هموطنان از برخود انتظامی در سطح جامعه با زن و بچه مردم مخالفم.وقتی کسی براحتی پاش به نیروی انتظامی باز بشه قبح رفتن به اونجا کاملا از بین میره .مردم این خشونت رو از این طریق در جامعه دارن میبینند.چرااز طرق دیگری وارد مقوله حجاب نمیشن . دوره رضا شاه بزور چادر رو از سر مردم ور میداشتن دوره پسر خائنش کاری کردن خیلیها خودشون برداشتن . برای حجاب هم راههای فرهنگی عموم پسند وجود داره امادوست ندارند دراین موضوع بعضها فکر کنند.در مورد سایر کرامات اخلاقی که اصلا صحبت نمیشه .فراموش کردیم که پیامبر خدا فرمودند من مبعوث شدم تا مکارم اخلاق کامل کنم.

وضعیت اخلاقی در ایران بسیار نگران کننده است و باید بصورت جدی در خصوص آن اقدام نمود .ادامه این وضعیت تبعات غیر قابل جبران بر جای خواهد گذاشت

در جامعه ای که عشق و دوست داشتن جرم محسوب شود کینه و نفرت پدیدار خواهد شد

حالا منظورت همون قهرمون قهرموناست ، که مورد تمجید عده ای پولداره و فعلا که دارند می تازند،و ابته هر نوع انتقادی را کینه می پندارند .

کینه و نفرت یکی از نشانه‌های خودشیفتگی و حق به جانب بودن است و از نظر شخصیتی فرد از درون می‌سوزد و به خودش ضربه می‌زند. باعث بدخواهی و انرژی منفی در وجود آن فرد شده و ریشه‌اش را نابود می‌کند. ایجاد مشکلات روانی کرده و اطرافیان را نیز درگیر می‌کند و ممکن است یک خانواده را از هم دور کند. با مثبت‌اندیشی و دوری کردن از بدخواهی همه مشکلات حل می‌شود.

تو اداره ها نفرت. تو پياده رو ها نفرت. تو رانندگي ها نفرت! من هر چي فكر مي كنم نميدونم ما ايرانيها چرا به اين روز افتاديم؟! اگه از كشور خارج بشين مي بينين اكثر مردم لبخند به لب دارن و با هم مهربونن. ولي همين كه برمي گردي و پاتو مي ذاري داخل فرودگاه ، همه چهره ها عبوس و اعصابها خرد و دلها پر از كينه است. يعني ما چمون شده واقعا؟!

اگه هنگام عمل بجاي تكبر تواضع /به جاي دروغ راستي /به جاي تعصب منطق /بجاي تهمت و دوروي ييكرنگي/بجاي ترس شهامت /بجاي خشم گشاده رويي/بجاي وجدان بخواب رفته وجدان بيداربشينه حتما بديها هم به خوبيها از جمله كينه ها هم به دوستي تبديل ميشه