من واقعا به نویسنده متن خسته نباشید میگم. دستتون درد نکنه. این روحیه حمایت از صنعت و تکنولوژی ایرانی هست که ما توی ایران کم داریم و باید تقویت بشه. سلام بسيار متن بجايي بود، اولا اگر ايشان هنوز تو تلويزيون برنامه اجرا ميكرد. شايد تا اين حد رگ گردنش متورم نميشد، دوما كسي منكر فقرو تورم نيست اما اينهايي كه سر چهارراه هستند اكثر حرفه اي هستند يعني اينو اقاي محمودي نمي دونه!!!!
پاسخ ها
ناشناس
| 
| ۱۶:۱۱ - ۱۳۹۲/۰۹/۲۶
اگه متوجه بودی درد مردم و شاعرش را میفهمیدی که منظور سهیل محمودی عزیز آن گداها نیست نمونه مشت خروار بوده منظورشون نکنه خودتو به کوچه چپ زده ای یا واقعا متوجه اوضاع نیستی؟!...میگن دل سیر از گرسنه خبر نداره راسته ها....
ناشناس
| | ۱۶:۳۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۲۶
شاید ایشون خودشون نخواستن تو تلوزیون برنامه داشته باشن! ناشناس
| 
| ۱۶:۴۳ - ۱۳۹۲/۰۹/۲۶
اقای ناشناس من با فوق لیسانس فروشنده در یک مغازه هستم و نه صاحبش!پدرم هم هیچی نداره!البته تازه فارغ التحصیل شدم شاید کارهم گیرم بیاد.به هر حالمی دونم کار پژوهشی برای این مملکت از نون شب هم لازمتره.به شخصه ترجیح می دم گشنه بمونم ولی از لحاظ علمی پیشرفت کنیم که پیشرفت علمی در اینده ما رو از فقر نجات می ده طبق گفته محمد ابراهیمی مدیر پروژه اعزام انسان به فضا، 300 نفر از متخصصان رشته های فیزیولوژی، دامپزشکی،الکترونیک و مخابرات ،آیرودینامیک، کنترل عملیات پرواز و دیگر رشتهها با صرف هزینه هفت میلیارد تومانی، کاوشگر حامل یک میمون را با موفقیت به فضا فرستادهاندبا سلام
رقم هفت ميليارد تومان مطمئنا صحيح نيست
حقوق 300 دكتر و مهندس را در يك سال حساب كنيد متوجه ميشويد كه اين رقم براي اين پروژه بدور از واقعيت است. ضمن اينكه اگر مردم كشوري فقير باشند هزينه هاي فضايي آنها را خوشبختر نخواهد كرد
پاسخ ها
محمد از بلفاست
| 
| ۱۶:۲۶ - ۱۳۹۲/۰۹/۲۶
آقای حیدر!میبخشید ولی شما فکر میکنید که این هفت میلیارد تومن را بین 300 نفر تقسیم کردند و مثلا شده نفری 25 میلیون تومن برای هر شخص!!!
اون اشخاص حقوق خودشون را ماهانه میگیرند و این مبلغ فقط برای هزینه های خود پروژه هست و حقوق پرسنل جدا از این هزینه ها هست
با با اگه اینقدر پول تو مملکته دو سه میلیون هم به ما بدین تا این سقف لعنتی کارگاه نریخته وعده ای را معدوم ومصدوم نکرده ایزوگامش کنیم .5ساله نامه می نویسم اقدامی صورت نمی گیره !!!!!!!!!!!!!!! پاسخ ها
ناشناس
| | ۱۶:۵۳ - ۱۳۹۲/۰۹/۲۶
مدیر محترم مگه تو ایران نیستی بابا این همه پول که از اولیا میگیرید کجا میره نکنه صرف کار خیر میشه اگر بگوید شما پول نمیگیرید یا دروغه یا نمی دونم چی بگم ریخت وپاش در تمام بدنه دولت حتی پروژه های تحقیقاتی زیاد است منظور استفاده بهینه از منابع است وجلوگیری از سواستفاده در هرشکل آن. هر هزینه ای که بابت آموزش و تحقیقات شود اثر آن برای سالهای سال خواهد ماند حتی اگر سالهای بعد هزینه نشود اما پولی که بایت ورزش و ساخت فیلم های بی سروته می شود حتی برای یک سال اثر گذاری مثبت در جامعه ندارد. من و شما هم در نگاه اول اگر مشکلی در خیابان ببینم مثل کودکان سر چهار راها یا خدای نکرده بیماری که هزینه درمانش را نداشته باشه همین سخن رو می گویم مانند کسی که بچه هاش با پای برهنه تو کوچه وخیابان رفت امد کنن انوقت پدرشان آش نذر کن هر کسی ببیند خواهد گفت به جای نذر کردن یک جفت کفش برای بچه هات بخر دراصل ما با نذرکردن آش مشکل نداریم با مدیریت این پدر مشکل داریم حرف اقای محمودی هم مطمئنن این است نه مخالفت با پژوهش
این مشکل از انجا اغاز می شود که فقط در یک بعد رشد کنیم مثلا فضا اما قادر به ساخت یک دوچرخه کامل هم نباشیم
هند که یک کشور فقیر میباشد که 80 درصد مردم در روز درآمدی کمتر از 3 دلار دارند و 500 میلیون نفر از جمعیتش از فقر مطلق رنج میبرند و فقط یک وعده غذا برای خوردن در روز گیرشان میاد، ماه گذشته یک مریخ نورد 360 تنی را به سمت مریخ با موفقیت پرتاب کرد که هزینه ی اجرای این پروژه با اینکه دستمزد افراد تحصیل کرده و متخصصین هندی در مقابل متخصصین غربی بسیار ناچیز هست، بیش از یک میلیارد دلار تخمین زده شد! که میشه 3100 میلیرد تومن!! یعنی 500 برابر هزینه ای که ما برای این میمون فضانورد خرج کرده ایم!!
مدیر مرکز فضایی هند در توجیه این پروژه گفت: به ازای هر یک دلاری که ما در این پروژه خرج کردیم بیش از 3 دلار به کشور سود رساندیم و درآمد ایجاد کرده ایم!
خب راست هم میگه چون تکنولوژیهایی را که در اختیار دارند را با این پروژه به روز میکنند و توسعه میدن که خودش باعث افزایش کیفیت صنایع مختلف میشه و البته وقتی کیفیت صنایع شما بالا رفت میتوانید صادرات خوب به قیمت خوب انجام بدید و درآمد زیادتری داشته باشید که در نتیجه به ایجاد اشتغال بیشتر می انجامه و وقتی مردم شغلی داشته باشند که انجام بدن دیگه این بچه ها نمیان سر چهار راه گدایی کنند یا فال بفروشند و با داشتن رونق اقتصادی ناشی از تکنولوژی اون موقع هست که میشه برای شعر خوندن توی تلویزیون هم پول خرج کرد!