تجربه نشان می دهد فقط یک امر نمیتواند علت خودکشی یک نوجوان یا جوان باشد و احساس من این است که اینمسئله شاید یکی از دلایل تحریک کننده باشد اما همه ماجرا نیست . لذا با بررسی و تحقیق بیشتر و علت یابی قضیه بهتر می توانیم نظر دهیم لذا از تابناک عزیز تقاضا دارم این مسئله را رصد کرده تا انشاء الله با موشکافی بیشتر و استفاده از نظر کارشناسان عزیز بتوانیم جلوی اینگونه ناهنجاری ها را در جامعه بگیریم .
با تشکر

متاسفانه دیوار چنین قوانینی از پایه کج است. یعنی وسیله ای ارتباطی به جای آن که در چارچوب خود استفاده شود و برایش مقرراتی بگذارند که نظم کلاس و مدرسه به هم نخورد به یکباره آن هم با نگرانی هایی مانند ارتباطات و ارسال فایل توَط دانش آموزان که البته دهها راه دیگر هم برایشان دارند به کلی ممنوع می شود. در نظر بگیرید دانش آموزانی که با یا بدون سرویس فاصله زیادی تا مدرسه دارند و تدای ناکرده مشکل یا حادثه ای برایشان رخ می دهد و والدین اصلا امکان پی گیری تا روشن شدن حادثه ندارند.

به نظر من تا 18 سال بچه ها موبایل لازم ندارند
ما نداشتیم مشکلی پیش اومد ؟؟؟

از ماست که بر ماست

تابی جون دمت گرم انصافا نقد کارشناسانه ای بود.
واقعا یک سری از قوانین حتی قوانین و سیستم آموزشی در دوره دکترا هم مربوط به ده ها سال پیش است.
انگار کسی حال نداره به این موضوعات رسیدگی کنه

همراه داشتن موبایل توسط دانش آموزان در مدرسه غیرقانونی است ولی حکمش چیست؟ اگر کسی موبایل اورد چه باید کرد؟ اگر کسی سر کلاس شروع به بازی با تلفنش کرد چه باید کرد؟ دانش آموزان بیسواد را نمره اجباری دادن و از کلاس اول به دوم بردن و از دوم به سوم بردن را چه کسی بنیاد نهاده است؟ دانش اموزان بی انضباط و متخلف و بی ادب را طبق چه قانون و چگونه می توان مجازات کرد؟ آیا باید مجازات شوند یا تشویق؟ معلمها چه حربه و چه راه حلی برای خیلی از مشکلات فرهنگی و غیر فرهنگی دانش اموزان باید داشته باشند؟ اگر معلم به دانش اموز اهانت بکند غیرقانونی و قابل پیگرد است اما اگر دانش اموزان اهانت کنند چه باید کرد؟ والدین چه زمانی پیگیر مسایل فرزندانشان هستند؟ فقط هنگامی که احساس کنند که به آنان برخورده یا اینکه قبل از آن هم پیگیر هستند؟ تعهدی که والدین برای نیاوردن موبایل در ابتدای سال تحصیلی می دهند توسط چه کسی باید براورده شود؟ آیا والدین هیچ مسئولیتی نخواهند داشت؟ آیا اموزش و پرورش قوانین معین تری نمی تواند تعیین کند؟ و دهها آیای دیگر. من مسئول فرزندم در همه زمان ها هستم نه تنها زمانی که مشکلی برایش پیش بیاید. من مسئول اموزش فرزندم هستم و نه تنها معلم و مدرسه. اگر من از اموزش و کنترل وی ناتوان باشم مدرسه هم نخواهد توانست واین جامعه است که وی را تربیت خواهد کرد. منصفانه بیندیشیم!!!

به نظر من این نقد شما یکسویه هست، به عنوان یک پدر من هم دوست ندارم در کلاس و مدرسه ای که فرزندم حضور دارد، آزادانه موبایل، تبلت، و وسایل دیگر باشد، مخالف تکنولوژی نیستم و مدرسه میتواند در مسیر آموزش با نظارت و کنترل جدید ترین تکنولوژی های روز را در اختیار دانش آموزان بگذارد، اما اینکه دانش آموز مجاز باشد با موبایل یا تبلت یا هر چیز دیگری ( که در ایران متاسفانه لبه ی منفی و مخرب اون بیشتر از قسمت های مفیدش کاربرد داره ) آزادانه اطرافیانش رو در معرض جدیدترین و مخرب ترین عوامل تربیتی بذاره،‌ بسیار بده و نه من، که هر پدری که تربیت بچه اش براش مهمه با این موضوع مخالفه، شما هم بهتره منصفانه نقد کنید

با عرض تسلیت
این مورد هیچ ربطی به اخراج دانش آموز ندارد بلکه به روحیات او بستگی دارد.
و تابناک این شعر را به یاد داشته باش:
تربیت نااهل را چون گردوان بر گنبد است.

تابی جون خودکشی چه ربطی به اخراج از مدرسه داره
حتما یه مشکلی خانوادگی داشته؟

یعنی چی!!!
بخاطر یه موبایل؟؟؟