من هم همچنین دانش آموزانی داشتم برخی وقتها موبایلاشون را گرفتن گذاشتم تو کشو میز ، یه بار پدراشون رو صدا کردم بهشون توضیح دادم نباید گوشی به کلاس بیارن . اما هرگز فکر اخراج به سرم نزده.اما دیدم برخی تو خود اداره آموزش و پرورش این کار رو کردن . اگه یه تیمی نظارت داشت رو بچه هایی که ترک تحصیل کرده اند می دید نصفشون رو اداره خودش اخراج کرده اما پرونده سازی می کنند خودشون مشکلات روانی دارند نظارت نیست

تابناک عزیز من معلم همان ناحیه ای هستم در شیراز که این اتفاق روی داده است علت اصلی بی کفایتی مدیر ناحیه است ایشان نزدیک به 6سال مدیر این ناحیه است ایشان در این اداره و در بین همکاران به آقای ولا تکونو معروف است چون هرگز میز و اتاق خود را ترک نمی کند هیچ اطلاعی از کارمندان زیر دست خود ندارد و گاهی اطلاعاتی از قوانیین آموزشی هم ندارد بنده به دلیل شرایط کاری و ارتباطات شغلی چندین بار در طی این سالها با ایشان برخورد داشته ام و واقعا برای خودم و کشورم متاسف شدم .در ناحیه ای که رییس مدرسه تیزهوشانش یک دامپزشک ، فوق لیسانس مدیریتش معلم ریاضی ، لیسانس ریاضی معاون پرورشی و لیسانس ادبیاتش مربی کارگاه شده چه انتظاری دارید.معلمان بی انگیزه تغییرات مدام سیستم آموزشی شلوغی کلاسها اجبار سلیقه شخصی مدیران نبود قانون مدون و مناسب همه ی انها اساس و زمینه ی این اتفاق می تواند باشد .

مدرسه نمونه کوچکی از اجتماع است همانطور که نمیشه مانع زندگی اجتماعی کسی شد نباید دانش اموز به هر دلیلی جسمی یا غیره از حضور در مدرسه محروم بشه این هنر مدیر وتیم مدرسه است که صورت مساله رو پاک نکنه وظیفه معلمی همینه.

عامل اصلی چنین حوادثی پایبند نبودن به قانونه
وقتی آوردن گوشی تو مدرسه یا هر کار خلاف قانونی رو شاگرد انجام میده وقتی والدین از فرزندشون در مقابل مدیر/معلم به ناحق دفاع میکنن اون شاگرد جری تر میشه و دیگه حرف گوش نمیکنه. چرا والدین دانش اموز بجای اینکه به بچه ش یاد بده به اولیا مدرسه و قوانین احترام بذارن برعکس طرف دانش اموز رو میگیرن. ما هم معلم/مدیر بداخلاق داشتیم ولی همیشه به ما گفتن تو باید بهر حال بهشون احترام بذاری.
موضوع اینجاست که بسیاری از والدین زیر بار ممنوعیت گوشی در مدرسه نمیرن.

مسئولین ومشاورین پرورشی وتربیتی مدارس کجا هستند؟

دوست هم محلی من در سال 1353 بعد از مایوس شدن از تجدید نظر معلمش سال دوم دبیرستان در یکی از درسها خود کشی کرد و فوت کرد.
به موبایل هم ربط نداشت. فقط به حساسیت بیش از حد او با توجه به سن و سالش ربط داشت.

قربون قدیما 36سال پیش پدرم یه مداد با یک پاک کن و یک تیغ برای تراشیدن نوک مداد و برام خرید خدا را شکر امروز فوق لیسانس هستم هنوز یه تا امروز هنوز یه خط موبایل ندارم

برای یک دانش آموز" مدرسه "بخش مهمی از زندگیست. او وقتی از مدرسه اخراج می شود حس می کند که از زندگیش اخراج شده است. اخراج سزای کسی نیست که موبایل به مدرسه آورده و تازه پشیمان هم بوده. کسی که او را اخراج کرده نمی داند که چه ضربه ای به این نوجوان وارد کرده است.