برای احیای فضای سبز نیاز به تلاشی همگانی است پیشنهاد میکنم شهردار محترم محدودهای را برای کاشت درخت در اختیار خانوادههایی قرار دهد که فرزند تازه متولد شده دارند و به نام و اسم این کودکان برای درختها هم شناسنامه صادر کند. این زمینها میتواند در هر محله و یا حتی حاشیه پیادهروها باشد و خود خانوادهها هم از این نهالها نگهداری کنند به این ترتیب فرهنگ درختکاری و حفظ نهال ها در همه خانوادهها نهادینه میشود و هر فرد مسئولیت تامین اکسیژن مصرفی خودش را به عهده میگیرد. به هر حال همه ما مسئول این آلودگی هستیم.
بخشی از آلودگی محیط زیست هم که به خاطر ماشینهای سواری است بهتر نیست صنایع خودروسازی در ازای هر معامله ماشین چند اصله نهال در محدودههای قابل کشت بکارند تا حداقل از زیر دین این مردم در بیایند. مسئولیت پذیری در قبال اجتماع و محیط زیست بخشی از وظیفه است و غولهای صنعتی در خیلی از کشورها برای این منظور به فعالیتهای محیط زیستی میپردازند.
ناشناس
|
|
۰۹:۰۶ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۱
0
2
پاسخ
ظاهرا" تنها حربه شهرداری ها برای جلوگیری از قطع درختان اخذ جریمه برمبنای ضخامت تنه است که مالکین برج های دوطرف خیابان ولیعصر برای "دیدن شدن " در کمال بیرحمی اقدام
به قطع آنها نموه و مینمایند و دربرابر اعتراض سکنه محلی اظهار میکنند جریمه اش داده ایم و بعضا" کامنت هم
میدهند که بله اصلا جنار درخت خوبی
برای خیابان ولیعصر نیست و قدمت یک
صدساله آنها را انکار میکنند. پیشنهاد
میشود قبل از صدور پروانه نوسازی با اخذ تعهد محضری مسثولیت حفظ و حراست ازاین درختان را بعهده مالکین
اراضی دوسمت خیابان ولیعصر بگذارند
و روش بازدارنده دیگری راجایگزین جریمه
نقدی نمایند.
محمد رضا
|
|
۰۹:۱۵ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۱
0
1
پاسخ
از 60000 درخت فقط 7000 باقی مانده
یعنی؟؟؟؟؟!!!!!!!!
ناشناس
|
|
۱۰:۳۰ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۱
1
2
پاسخ
چرا فقط این مسائل اگر توی تهران انتخاب بیفته، مهم میشه.
تانباک تو که ادعای عدالت می کنی، رعایت کن.
ناشناس
|
|
۱۰:۳۴ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۱
0
1
پاسخ
با سلام و احترام
به نظر ما شهروندان كه هر تلاشي براي حفظ ريههاي كره زمين مهم است. حتي هر خياباني نياز به درخت دارد. در شهر هر زميني كه موقعيتي براي كاشت درخت و فضاي سبز مي تواند باشد مفيد است. زمينهايي كه مخروبه ماندهاند و شايد موقعيتشان قابل تصميم گيري براي كسب و كار و يا ساخت و ساز نباشد. از هر گوشه اي يا قطعه اي زمين بايد براي حفظ منابع طبيعي و گونه هاي گياهي نهايت استفاده را كرد. در ضمن به ياد داشته باشيم كه ريشه هاي درختان، زمين زير پاي ما را نيز استحكام مي بخشند و از نوك شاخه هايشان تا زير زمين منبع تغذيه طبيعت و خير و بركت هستند. نفش كشيدنشان به زمين جان ميدهد و البته به ما! گونه هاي زيست محيطي زيادي را حفظ مي كنند كه شايد حتي ما نشناسيم و ندانيم.
هر حركتي در زمينه محيط زيست شايسته و بايسته تقدير است. بايد هر روزمان روز درختكاري باشد. درخت يعني خير و بركت خداوند و يعني آيه الهي! هر نامگذاري توسط خداوند بي دليل و بي بركت نيست در كتاب آسماني و در بطن زندگي آمده اند. در اين مهر گياه داستاني و راستاني نهفته است كه بر پايه حقيقت است زيرا در آن تدبيري و عنصري است كه از خلاقيت سرچشمه زندگي يعني خداوند نشأت مي گيرد.
بنده به عنوان يك شهروند دست تمام كساني را كه در اين راه زحمت مي كشند مي بوسم. و يا سپاس مي گذارم حتي كلامي را كه مي گويند و دفاع مي كنند و مهمتر از همه قدم بر ميدارند . باشد كه خداوند اين كشور را و اين مردم و مسئولين محترم را ناشر حقيقي مهر و محبت به آيه هاي الهي قرار دهد. زيبايي چشم نواز طبيعت گل ها و درختان در هر گوشه اي درمان دردها است حتي اگر ما به آن اشراف نداشته باشيم. خوشحالم در كشوري متمدن زندگي مي كنم كه در آن مسئولين كشورم و مردم كشورم از روز باشكوهي چون درختكاري صحبت مي كنند و در زمان هايي نمايشگاه گل و گياه بر پا مي كنند و عيد نوروزشان عيد همراه با طبيعت است! كشور متمدني داريم و به لطف خداوند و عزممان در كنار هم بارها و بارها متمدن تر و انسان تر از اين هم خواهيم شد!
اي كشور زيباي من!
من از درون شهرم و از درون وجودم با عشق،
طبيعت الهي را،
از جنگل ها، اين مادران مهربان حيات زمين
از بركه ها و نهرهاي پاك الهي
نه تنها به خيابان بلكه به پارك ها بلكه به گذرگاه ها و حتماً به كوچه ها و سپس به حيات هاي خانمان و در نهايت سبزيش را به درون دل خويش دعوت مي كنم و عشقش را در دلم و جانم و روحم مي كارم!
بياييد ظلم و خشونتي كه كشورهاي جهان در حق حيوانات با بي رحمي (و ناسپاسي از شأن آدمي) دارند را ما با طرحي نو در اندازيم يا اينكه براندازيم و سنتي و روشي نيكو خلق كنيم بياييد ما اولين و از پيشگامان در جهان باشيم كه فارغ از محدوديت هاي آب و هوايي و شرايط سخت جغرافيايي در ميزان بارندگي سالانه اش، خلاقانه نگين سبز طبيعت باشيم. زيرا كه طبيعت خانه حيوانات است و كل اين طبيعت منشأ تعالي انسان! بياييد با توجه به بي رحمي هاي روز افزون دنيا خلاقانه در انتشار روحيه رحمانيت بكوشيم. بياييد با دعوت طبيعت به خانه هايمان و در دلهايمان با كليد عشق و علاقه و همت، درهاي ذخاير ثروت الهي و رزق و روزي را بگشاييم.
آنها را از محيط زندگيمان بيرون نرانيم! بلكه بخشي از زندگيمان قرار دهيم! بخشي مهم ! بخشي كليدي! نيازي نيست ما جانوران را به خانه و آپارتمان مان دعوت كنيم. ولي مي توانيم كنار خانه خودمان در حياتمان براي آنها خانه اي بسازيم مي توانيم در باغ هاي درون شهريمان حريمي منطقي براي آنها قائل باشيم! مي توانيم آنها را در چرخه حيات چنان كه بوده اند پذيرا باشيم (لازم است) و مهمتر اينكه از آنها و خانه هايشان محافظت كنيم! بياييد كل كشور را منطقه حفاظت شده محيط زيست بدانيم! منظور من اين نيست كه حيوانات وحشي و اهلي را در حريم شهر آوريم ولي ما مي توانيم پوشش جانوري شهر را بپذيريم. ما حريم آنها را از شهر حذف كرديم! بياييد در كنار خودمان به آنها حريمشان را بدهيم و خانه شان را تأمين كنيم. نه در آپارتمان ها در فضايي جدا اما در كنارمان. (با مهر و محبت)
جنگل هايمان را زنده كنيم. نه ريشه كن از هستي! جان و جهان ما با طبيعت گره اي غير قابل انكار دارد! ما به سگ ها و گربه نبايد جانوران موذي و مزاحم و ولگرد لقب دهيم!!! اين درست نيست. زيرا ماييم كه حريم آنها را نديد گرفته ايم. آنها بايد در كنار ما قلمرو حياتي هر چند كوچك داشته باشند!
بي شك موفق خواهيم شد! تنها كافي است كه بخواهيم و طلب كنيم سپس درها خود باز خواهند شد!
دست در دست هم دهيم به مهر
ميهن خويش را كنيم آباد
كسي چه مي داند شايد ما اولين كشوري باشيم كه به جاي بيابان زايي بيابان زدايي هم بكند! ان شاءالله اين ركورد جهاني به نام ايران و ايرانيان ثبت خواهد شد و جهان بشريت با همه عظمتش متوجه عظمت، فرهنگ غني و تمدن متعالي ملت ايران خواهد شد!
ان شاءالله
و من الله توفيق
ناشناس
|
|
۱۰:۳۵ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۱
1
1
پاسخ
پس شخص شد آلودگی هوا بخاطر چیه. درختای تهران را دارن قطع می کنن.
ناشناس
|
|
۱۱:۰۳ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۱
2
2
پاسخ
باسلام بنظرمن طرحی ملی رادرمجلس مطرح کنیدکه پس ازتصویب تمام ایران درختکاری شودونام طرح هم می تواندطرح جنگل سازی ایران باشد.
ناشناس
|
|
۱۲:۳۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۱
0
1
پاسخ
متاسفانه در كرج هم كه روزي همين 20-25 سال پيش سبزترين سهر استان تهران بود الان با انبوهي خيابانهاي بدون درهت مواجهيم \ مثلا خيابان درختي كه يك روزي رنگ آفتاب كف خيابان نمي افتاد و به خاطر انبوه درختانش اسمش هم درختي بود الان به واقع خيايبان لختي بايد ناميده شود چون ديگر هيچ درختي ندارد و جاي آن را به ترافيك داده\ راستي چرا شهرداري ها درحاليكه امكان تاسيس قوانيني براي تامين اجباري فضاي سبز را دارند تا ضمن نوسازي سهر فضاي سبز كافي هم ايجاد شود اقدامي جز بيشتر دادن تراكم ساخت و ساز انجام نمي دهند؟؟؟؟؟
ناشناس
|
|
۱۴:۳۵ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۱
0
1
پاسخ
جایگزینی درختان چندین ساله با نهالهای یکی دو ساله کوچک و به شدت آسیب پذیر کار درستی نیست. به نظرم شهرداری باید با روشهای علمی جدید، نسبت به جابجایی و کاشت درختان حداقل 5 تا 10 ساله اقدام کند. این امر امروزه به مدد فناوری های جدید امکان پذیر است
بخشی از آلودگی محیط زیست هم که به خاطر ماشینهای سواری است بهتر نیست صنایع خودروسازی در ازای هر معامله ماشین چند اصله نهال در محدودههای قابل کشت بکارند تا حداقل از زیر دین این مردم در بیایند. مسئولیت پذیری در قبال اجتماع و محیط زیست بخشی از وظیفه است و غولهای صنعتی در خیلی از کشورها برای این منظور به فعالیتهای محیط زیستی میپردازند.