مهمترین مشکلات به ترتیب: مشکلات اقتصادی، مشکل سربازی آقایان، فرهنگ خانواده ها و انتظارات آن ها از طرف مقابل، که منشا همه این مشکلات عدم توجه کافی مسئولین می باشد.

با توجه به درآمد متوسط يك پسر شاغل (اگر شغلي پيدا شود) و با در نظر گرفتن هزينه هاي مسكن و خوراك و پوشاك و اياب و ذهاب و مراسم ازدواج و ... اگر دختري هم پيدا شود كه شرايط يك زندگي معمولي را بپذيرد ، مسلما باز هم ازدواج جوانان بيشتر شبيه معجزه است تا واقعيت! در ضمن اين معجزه هم با برگزاري سمينار و همايش و تبليغ تو رسانه ها و شعار دادن و ... اتفاق نمي افته.

بابا با این خرج و مخارج با این درآمد مگه میشه حتی به ازدواج فکر کرد سطح توقعات که بماند.

من 44 سالمه و ازدواج نکردم

من شرایط خانوادگی درست و درمونی نداشتم. برای همین نتونستم ادامه تحصیل بدم. با زور زحمت برای خودم کار و باری راه انداختم و گرم کار بودم که برای اخذ کارت بازرگانی به کارت پایان خدمت نیاز پیدا کردم و رفتم خدمت. سربازی 2سال از عمر منو تلف کرد. کارم رو از دست دادم. خانوادم 2 سال با شرایط سخت زندگی کردن. وقتی از خدمت اومدم صفر صفر بودم. باید دوباره از نو شروع می کردم. چهار سال عمرم و زحماتم رفته بود به باد. دوباره شروع کردم و الآن 28 سال دارم اما چیزی که الآن هستم می تونستم 24 سالگی باشم. 24 سالگی نامزد داشتم اما دست و بالم خالی بود. خانوادشون رضایت ندادن تا اینکه همه چی تموم شد. نامزد سابقم هم حال و روزی خوبی نداره. چند صباحی با یک پسر دوستی می کنه، چند ماه دیگه با یک نفر دیگست. برای خودم هم جای سواله، اون خانواده ای که با ازدواج ما موافقت نکردن، الآن خیلی از شرایط دخترشون راضی هستن؟!! اینا همه واقعیت های اجتماع ماست. سنم بالا رفته، موهام ریخته. عصبی شدم. حال و حوصله سابق رو ندارم. تا میام به خودم بجنبم می بینم پس اندازم نابود شد. دو میلیون جمع می کنم 6 ماه ارزشش میشه 500 هزارتومن. پولم رو سرمایه گذاری می کنم تو بورس، زمان کافی براش ندارم و ضرر می کنم یا نقدینگیم گیر می افته و نمی تونم جوابگوی هزینه ها باشم. بخوام از تهران برم بیرون، 3 نسلمون اینجا به دنیا اومدن و زندگی کردن، کجا برم؟ کارم اینجاست، روابطم اینجاست. این نسل ما، تو این سن و سال بدجور گیر افتاده. حالا از همه اینها گذشته کو دختر خوب برای ازدواج؟ یا انقدر چشم و گوش بسته و غیر اجتماعی هستند که با معیار های امثال من همخوانی ندارن یا که از اون طرف افتادن! اصلاً نمی تونن با یک نفر باشن و وفادار بمونن. متاسفانه شهر ما همه چیز سیاه و سفیده. پر از افراط و تفریط.

1. مشکلات فرهنگی
2. مشکلات اقتصادی
عدم تمایل به ازدواج به خاطر ترویج فرهنگ مجردی و روابط آزاد جنسی و همچنین مشکلات اشتغال و مسکن و درآمد و همچنین انتظارات ناشی از فرهنگا اینکه همه مسایل مادی باید کامل باشد تا ازدواج صورت گیرد در صورتی که تفکرات نسل های قبل اینگجونه نبوده از عوامل اصلی تاخیر در امر ازدواج هستند.

مادر رسوم ها وآیین های خاص مثل زنده نگهداری قیام عاشورا حتی گاهی به حاشیه ها بیشتر از متن توجه می کنیم ولی آیا امام حسین به هنه این کارها نیاز دارد؟ بیائید قدری واقع بین باشیم امام حسین هرگز نیاز ندارد که ما روز عاشورا بر سرو سینه بزنیم ولی توجهی به مسائل دینی مثل انخام فرائض دین ودیگر چیزها مانند سروسامان دادن به وضعیت اسفناک جوانانمان را نداشته باشیم هرگز امام حسین نذورات ما را اینچنین نیاز ندارد بیایید با نیت خدایی همین خرج نذورات ومخارج سرسام آوری که در این مراسم ومراسمهای دیگر می شود با یاد ابی عبد الله به جوانانمان بدهیم تا برای خود خانه و کاشانه تهیه کنند یا با همین خرجه برای آنها شغل ایجاد نماییم که به نظر من با این کار بسیار امام حسین راضی تر می شود ومهمتر خداوند راضی تر است

خونه ماشین کار سربازی مهریه 500تایی لباس هر تیکه بالای 150 تومن سیب زمینی کیلو2500 برنج کیلو 8000تومن و ...
خداوکیلی الان منه دانشجوی 27 ساله... اصا میتونم به ازدواج فکر کنم ؟؟؟؟ آقاییی کی میگی 60% فرهنگ؟؟؟

من 33 ساله هستم همه امکانات یه زندگی خوب را هم دارم درآمد خوب و ماشین خوب هم دارم . میدانم برای ازدواج دیر شده است اما الان احساس میکنم به وجود یک مرد در زندگی ام نیاز دارم
احساسی که تا قبل از این سن نداشتم.

ای آقا من که دیگه بیخیال ازدواج شدم. فاتحه. شما هم ولش کن. تنهایی هم عالمی داره بخدا. تازه نصف عمرمون هم تو بی آر تی میگذرد.بد نیست که مو قع رفتن از این دنیا زیاد دلم واسه چیزی تنگ نمیشه راحتتره.