ناشناس
| 
۱۶:۱۴ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۸
پاسخ
رضازاده قهرمان هست ولی اصلاً مدیر نیست. رضا زاده به خاطر کارهای سیاسیش خوب نیست اما نباید از حق بگزریم هم ورزشکاری که دوره ایشون انتخاب شدن با استعداد بودن نتیجه می گیریم در کل خوب نتیجه گرفته پاسخ ها
ناشناس
| | ۱۶:۲۱ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۸
معلومه زياد تو باغ نيستي مهدی
| | ۱۶:۴۷ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۸
به چه درد مثل گاو نه من شیر ده می مونه زمانی که می بایست بهره برداری کنه خودش با ضعف تدبیر و مدیریتش همه چیزو خراب کرد رضا زاده يه زماني قهرمانملي بود اين بدين معني نيست كه مدير خوبي هم باشه. اون بايد خيلي زودتر از اينا كنار مي رفت. دلم براي اون وزنه بردارا المپيكيمون ميسوزه كه چوب ندانم كاري امثال رضازاده را خوردند . پاسخ ها
ناشناس
| | ۲۰:۵۹ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۸
اگه هرچی بره سر جاش وزنه برداریمون میره رو اوج رضازاده با این کار باعث شد رکوردی که چندین سال دست ایران بود از دستمون بره و سرود مقدس جمهوری اسلامی هم تو سالن طنین اندار نشه...باید زود استعفاش بدن بره
به نظر من لياقت رضا زاده در حد رييس فدراسيون وزنه بردارى نيستضمن اينكه ايشان نمى خواهد كسى از اعضا ى تيم ملى ركورد ايشونو بشكنه
عملکرد وزنه برداران ایران ناکافی است و نمی توان آن را مایه افتخار دانست. البته کارکرد یکی دو وزنه بردار مثل سلیمی به کنار. در کل زمانی می توان عملکرد تیم ملی وزنه برداری را قابل قبول دانست که در بازی های جهانی و المپیک حداقل 60 درصد وزنه برداران شرکت کننده مدال بیاورند و از این 60 درصد حداقل 50 درصد آنها مدال طلا کسب کنند. در آن صورت می توان ادعا کرد که عملکرد تیم ملی قابل قبول است گرچه باز هم با وضعیت ایده آل خیلی فاصله دارد. رئیس فدراسیون باید قبل از هر چیز تخصص مدیریت داشته باشد. رضازاده به عنوان سر مربی تیم ملی مناسب است چون خودش بهترین وزنه بردار دنیاست اما تخصص مدیریت ندارد مگر آنکه دوره های مخصوص مدیریتی را طی کند و با برنامه ریزی، سازماندهی و کنترل که مفاهیم پایه ای مدیریت هستند آشنا بشود. پاسخ ها
پیمان
| | ۱۹:۳۰ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۸
دوست عزیز اگه میشه در مورد این درصدهایی که ارائه کردی هم یه توضیحی بده که مثلا 50% و 60% از کجا اومدن؟؟؟؟ ناشناس
| | ۲۳:۴۳ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۸
قسمتی از مدیریت اکتسابیه، قسمتی که باید تو ذات آدم باشه چی ؟ ناشناس
| 
| ۲۳:۴۹ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۸
این درصدها از آسمان نیامده اند و اهدافی هستند که همه جا و در همه رشته ها به عنوان ملاک و معیار حداقل های عملکرد قابل قبول در ارزیابی ها به کار می روند. واضح است که اهداف عملی را همیشه مدیران مجموعه با توجه به واقعیات موجود تعیین می کنند و مثلا اگر تیمی در ضعف کامل باشد نمی توان یکباره برایش هدف 60 درصد مدال را تعیین کرد چون واقع بینانه نیست و دستیابی به آن تقریبا محال است. اما همیشه می توان برای یک مدیر ورزشی مثلا در همین وزنه برداری در نظر گرفت که عملکردش باید طوری باشد که در یک محدوده زمانی معین مثلا یک یا دو سال بتواند تیم را حداقل به این درجه از توانمندی برساند و یا اگر تیم در این حد قرار دارد آن را ارتقا بدهد و باعث افزایش کمی عملکرد تیم بشود. به هر حال همه جا مدیران از لحاظ کمی همین 60-50 درصد را به عنوان حداقل عملکرد قابل قبول در نظر می گیرند اما معنی اش مسلما این نیست که تیمی که در این حد است در حالت ایده آل قرار دارد چون معلوم است که حالت ایده آل آن است که همه اعضای تیم مدال بیاورند و همه هم طلا. رضازاده حسود و تنگ نظر است که نمیخواهد عناوین او به دیگران انتقال یابد از جمله قویترین مرد جهان و رکوردها. بنظرم این مشخص است اما چیزی که قابل درک نیست این است که چرا از او حمایت می شود و چرا خودمان را با دستان خویش نابود میکنیم!!!. اقاي رضازاده ها افتخار كشورند ولي نميتوانند مدير خوبي هم باشند لذا هر چه اقاي رضا زاده بيشتر درفدراسيون بمانند همانقدر از محبوبيتشان كم خواهد شد اقای رضا زاده یک افتخار ملی برای ماست ولی رییس فدراسیون اگر افتخارات ملی هم نداشته باشه در عوض مدیریت قوی و هنر مدیریت رو داشته باشه کافی جناب رضا زاده بعنوان یک قهرمان ملی نبایستی در جایی باشه که خدایی نکرده زحماتش فراموش بشه و بهش بی احترامی بشه ایشون بایست بعنوان یک الگو در ذهن جوانان این کشور باقی بمونه اگر همینطور انتقادها افزایش پیدا کنه برای ورزش کشور خوب نیس . اقای رضا زاده بایستی بهتراز هرکسی در جریان باشه که ایرانی جماعت یا عاشق یا متنفر حد وسط نداره .